Rug/bekkenklachten Na Zwangerschap

[Roelien]

:bla: Hoi,

Misschien iemand die mijn verhaal herkend?

Mijn 2e dochter is nu alweer 1 jaar en nog steeds dagelijks klachten. Wel andere (die overheersen) dan tijdens de zwangerschap.

Hier mijn complete verhaal:
Halverwege zwangerschap rugklachten. ik kon met moeite mijn bed uitkomen. Omdraaien in bed echt een ramp. Zitten alleen op een kuipstoel van ONS tuinset. Lang lopen en staan was niet te doen. Met die dikke buik en kindje van 1jaar wil je toch graag eens lekker uitrusten op de bank. Maar vergeet het maar. Ik werkte niet meer, maar had dat als juf ook niet gekund (veel sta loop draai buk etc).

verloskundige: als je het echt niet ziet zitten kun je eventueel langs een fysio gaan. zelf weten. geen idee naar welke fysio ik in deze plaats kon gaan. Ik heb er maar een gekozen. Nou even kijken, even wat oefeningen - kon ik natuurlijk wel allemaal - en dan de fitnesruimte in. Een instabiel bekken. Verder geen commentaar. Thuis oefeningen doen, rustig aandoen (met een kleintje dat nog niet loopt en veel nodig heeft en een huishouding), veel bewegen. 2 keer per week fysio en elke avond lopen. Klachten wat hoger boven het bekken verdwenen hierdoor redelijk, de rest bleef. ook nog een keer bij chiropractor geweest, niets ernstigs wel een apart geval (?). Verder niet behandeld, ik liep bijna op het laatst.

De bevalling verliep goed en snel - alleen beenweeen en die kon ik alleen aan als mijn man op mijn bekken/bovenbenen duwde (zal ook wel geen goede invloed hebben gehad). De verloskundige hield gelukkig goed rekening met mijn rug. voeten netjes op bed.

Na de bevalling: twee weken ging het erg goed (maar doe je natuurlijk ook niets) daarna komen er klachten. Maar ik kan weer redelijk in bed liggen, de tuinstoel verdwijnt en op de keukenstoel en op een weinig gebruikt stukje van de bank kan ik weer zitten. Maar ik houd klachten tot nu toe. Ik akn weinig doen, niks spontaan. strak dagschema. Ik ben 1 keer per week bij de fysio voor fitness.Op aanraden van mijn huisarts ben ik na een half jaar na een andere fysio gegaan omdat ikweinig respons kreeg. Heb ik 4 maanden gedaan, vertelde ook erg weinig masseerde vooral en kraakte af en toe. Klachten te vaag en overal om echt iets iets specifieks te behandelen. Ik heb steunzolen gekregen. Leek eerst goed nu vind ik ze waardeloos. In elk paar schoenen zitten ze anders en ik heb het idee dat ze niet goed zijn (bobbels te ver richting tenen). Deze week weer eens naar toe.

De klachten zijn niet zo extreem dat ik echt verga van de pijn, maar het blijft (de ene dag meer dan de andere) in irritatne mate aanwezig. En niemand geeft eens aan wat het is, wat is niet goed/ schadelijk voor je rug en wat stelt bijv. niks voor. Wat veroorzaakt die pijn. Kan nooit iets leuks doen.

Klachten nu:
vermoeid vooral rondom rug en bekken, maar ook in benen en knieen.
In de rug (SI?) en langs bovenrand prikkelend (net als een kaartje in je nek)
zeer veel last van knieen - moe, stijf, dik gevoel
last van voeten, dove tenen (zooltjes?)
in mijn linkerschouderblad een siddering
stijve bovenrug, schouders( stress, houding?)
af en toe schaambeen (vooral bij menstruatie)

Zo dit was het wel even, vast nog vanalles vergeten.

Wie herkent iets of heeft een of andere tip?!?

[slaaptie]

Beste Roelien

Ik ben geen fysiotherapeut of kiné. Wel herken ik je verhaal van een tijdje geleden. De mevrouw die ik toen sprak omschreef perfect wat jij neerpende. Ze kocht zich na lang twijfelen een nieuw bed (in dat verhaal ben ik thuis   ... en de klachten werden erger en erger, tot ze na ruim 6 maanden verdwenen. Ze had zich een zeer ergonomisch slaapsysteem gekocht. Ergosleep Het heeft er bij haar voor gezorgd dat de instabiliteit plaats maakte voor een stabiel bekken. En ook geen pijn meer. Ze heeft het hele proces en de scans pas toen aan me getoond. Ik weet het, misschien niet jou type of answer, maar ik wilde het toch even delen.

groeten!
Jürgen

[Bloemetje]

Hoi Roelien,

Jouw verhaal is voor mij heel herkenbaar. Het is net of ik mijn eigen verhaal lees in grote lijnen dan!
Mijn dochter is nu 14 maanden en ook ik heb nog heel veel last. Tijdens mijn zwangerschap ging het net als bij jou, de vlk en de mensendiecktherapeut deden amper iets, mijn bevalling was een drama en uiteindelijk met de vacuum en de pijn bleef!

Ik loop sinds 2 weken na de bevalling bij een bekkentherapeut en zij heeft voor heel wat verbetering gezorgd alleen nu staat het al maanden stil en dus heeft ze mij doorgestuurd naar het spine en joint in Rotterdam. Ik ga daar 21 augustus heen voor een intake en hoop dat zij wat kunnen doen!

Jouw klachten komen ook enorm veel overeen met die van mij. Ik kreeg op een gegeven moment ook heel veel last van mijn knieen. Idd moe, verzuurd gevoel. Volgens mijn fysio is dat overbelasting door de training voor mijn bekken dus een paar stapjes terug gedaan!

Mijn advies: zoek een gespecialiseerde bekkentherapeut die je echt eens goed nakijkt!!! Succes ermee, en als je nog wat wilt weten roep je maar!!!

Liefs,
Margriet

[almarikkerink]

Hoi Roelien en Margriet,

Ik las jullie verhalen en herken er erg veel in! Ik weet niet of jullie nog actief zijn op dit forum, maar zou graag mijn ervaring willen delen. En wie weet hebben jullie ook tips voor mij. Ben de pijn in rug, nek, schouders en bekken erg zat

Groetjes Alma
 

[Roelien]

Hoi

Wat vervelend dat jij ook in het zelfde schuitje zit. Heb je er al veel aan gedaan?
Ik loop al 2 jaar bij fysio (fitnessen), heb steunzolen geprobeerd, ben 3 maand door andere fysio behandeld en nu gaat het zo: (laat je niet ontmoedingen)
Ik ben nu anderhalf jaar na de bevalling. Het gaat beter, maar .... . Dagelijks vermoeide(?) rug/bekken, wat al na het aankleden van kinderen begint. Als ik mijn huishoudelijk werk doe (1 ding per dag) ben ik met grote regelmaat echt met de middag (12 uur) op.En dan moet je nog een halve dag. Je doet natuurlijk ook nog veel meer met 2 kinderen (de dagelijkse routines en alle vragen en ongelukjes). Daarnaast probeer ik ook nog dagelijks te lopen en/of fietsen. Ben 's avonds echt blij als ik lig. Als ik echt te gek doe krijg ik weer last van pijnscheuten en dergelijke. Steunzolen een keer er uitgegooid, omdat ik eens andere schoenen aan moest - hé minder last meer van knieën en niet meer zo'n vermoeide benen. Heb nieuwe schoenen met goed voetbed - direct weer last. Dus mijn oude maar weer aan. Daar gaan je euro's. Voetklachten gingen weg na een paar maanden zonder steunzolen. Misschien dat rug nog volgt? Denk ik niet hoor.
Heel wat klachten nog en dat dagelijks geeft wel wat extra stress (geeft die hoge rugklachten). Het gaat wel beter dan in het begin, maar ik weet gewoon niet wat de klachten geven. Ja, bekken instabiel. Maar wat nu de pijn/vermoeidheid geeft wil mij fysio niet zeggen. als ik vraag zijn de spieren dan vermoeid en moet ik meer trainen krijg ik vage antwoorden. Het geeft je geen zekerheid. Ik krijg nog zo'n 4 maand en dan kan de fysio niets meer doen - je loopt hier al zo lang. Het hoort gewoon bij je. Nou vraag ik je. Ik wil best rugklachten hebben na een drukke dag, maar niet dagelijks en dat ik overal bij na moet denken.

Dus kort: veel/dagelijks vermoeid, veel spierpijn, af en toe pijnscheuten
knieën beter en irritatie rug ook, maar zit er nog steeds.

Laat maar eens iets horen

Groet Roelien
 

[Bloemetje]

Hey meiden,
Ik ga zeker snel reageren over mijn revabehandeling bij het Spine en Joint maar heb nu teveel last en moet even plat! Ik kom er zsm op terug!
Liefs,
Margriet

[Bloemetje]

Hoi meiden!
Eindelijk de tijd en rust gevonden om even te reageren...
Het SJC is echt een enorme aanrader! Het heeft mij echt geholpen.
Ze leren je daar echt anders kijken naar je klachten, je word serieus genomen (werd ik gelukkig ook door mijn eigen fysio) en je krijgt inzicht in waarom je dingen moet doen of laten.
Ik moest er 2 keer per week heen voor 3 uur. Je kreeg dan in de groep een warming-up, een les en een cooling-down en de rest van de tijd trainde je met je begeleider. Ik had echt een superleuke vrouw als begeleider en alles ging heel relaxt! Ze leggen daar erg de nadruk op je ademhaling en ontspanning alvorens je weer actief gaat trainen en dat bleek bij mij goed te helpen. Verder leren ze je echt weer als een normaal mens te gaan bewegen en nemen ze een groot deel van je bewegingsangst weg. Die lessen zijn ook erg goed en leuk! Ik heb daar zelfs gebadmintont, geskeelerd en de laatste keer trampoline gesprongen nou dat had ik echt niet verwacht. Nu moet ik heel voorzichtig op gaan bouwen met werken en dingen in huis doen en mijn rustmomenten afbouwen. Ik moest daar dus na elk uur een kwartier gaan liggen, de hele dag door, ik zit inmiddels op 2 uur. En als je dat doet merk je dus dat je 's avonds nog wel energie overhebt! Echt fijn!
Nou als jullie dingen willen weten hoor ik het wel!
Groetjes,
Margriet

[Roelien]

Hoi
Fijn dat het zo goed gaat door SJC. Elk kwartier een uur liggen -  hoe zou ik dat kunnen met 2 kinderen thuis - poehé. Ben je daar klaar of moet je er nog wel eens heen? Hoe lang loop jij nu met je klachten?

Hoe kun je daar eigenlijk terecht? Verwijzing van de HA? Nou dan kan ik dat wel vergeten. Die wil mijn klachten zo ongeveer 1voor1 aanpakken.

Geen idee of het iets voor mij is, want op zich kan ik best veel en heb ik bijv. niet vaak stekende pijn. Meestal vermoeide rug/heupen. Zo'n zwaar  wat drukkend gevoel. (wat je ook vroeger had in je voeten na een dag winkelen) Soms uitstraling in been - lijkt ook wel op spierpijn(??).
Dan vind ik nog het meest irritant dat ik met regelmaat onderin mijn rug, middenin, ik noem het een plakkaat voel. Het is niet echt doof, maar met iets langs mijn rug wrijven geeft echt irritatie (en een kaartje in je broek is helemaal erg - die gaan er allemaal uit).

En je moet overal zo bij nadenken hè.
Ik probeer ook zoveel mogelijk gewoon te doen, maar toch denk je altijd na bij wat je doet of op welke stoel je gaat zitten.
Soms gaat het erg goed (hoe je er over denkt dan met name) en dan toch wel even weer een dipje hè.

Nu gaat het redelijk hoor. Momenteel een vermoeide (drukkend gevoel) heup en dat is het na een lange dag (winkelen, poetsen en een zieke dochter). Toch lig ik straks graag op de bank hoor. Even een filmpje kijken of zo.

Tot horens

 

[Jimmel]

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw en heb jullie gesprekken even gelezen. Heel veel komt overeen met mijn klachten. Alleen loop ik op een ook op een dood spoor en je moet zelf knokken voor duidelijkheid en hulp zodat je niet bij de pakken neer gaat zitten. Het moeilijkste is telkens dat je hoop hebt zoals in ziekenhuizen en toch zo weer op straat staat. De pijnen die Roelien omschrijf zijn erg herkenbaar. Bij mij kwam na een baarmoeder verwijdering eruit dat de rug,bekken en heupen chronisch is. Dat wilde zeggen dat mijn heupen en rug atrose in zit , en daardoor maak je ontstekingen aan die per minuut, per uur ,per dag op verschillende plekken in die streken kunnen veranderen van constante of stekende pijnen , tot zeurende pijn en uitstraling naar bovenbeen, knieen, en zo een tintelend gevoel naar onderbenen en op het eind het dove gevoel in voet of voeten. Je vangt je pijnen op omdat er geen pijnstillers zijn, tja of die kort je pijn even verlichten. En door die rare pijnen op te vangen, blokkeer je ruggewervels je schouders en nek en soms verkrampen zelfs je schouders, tot hoofdpijn als gevolg. Een manier vinden om dit op te vangen , soepel te houden is een weg vinden tussen rusten en bewegen, en dat is kei moeilijk! Omdat je de dagelijkse dingen moet doen, je werk hebt, je kinderen ook nog belangrijk hierin zijn. Soms kun je even niet lopen en hpoud het op. Ik heb een keigoede fysio, die zet (omdat ik ook chronische bekkeninstabiliteit heb) mijn heupen, rug en bekken weer recht, behandeld deze plekken met een spuitbus van -18 voordat ze het voorzichtig oprekt, zo ook met nek, en schouders. Soms heb ik even napijn maar tussendoor ook verlichting van pijn. Ik weet je kunt niet eeuwig zo doorgaan en je blijft zoeken naar een ander oplossing voor de verlichting van je pijnen, want over gaat het nooit meer. En de specialisten kunnen alleen maar uiteindelijk proberen een pijnblokkade te zetten. En die overweging sta ik nu voor.Je hebt eigenlijk een handicap, maar je houd je zo goed dat niemand het buiten de deur echt aan je kan zien. Want je (kunt nog) lopen. Maar met dit alles, vooral die pij opvangen en door moeten, ben je doodop, het put je uit. En die stijfheid is ook erg, ik voel me soms echt 80 jaar terwijl ik eigenliojk niet weet hoe dat zou moeten voelen. Altijd gesport en hard gewerkt en aangepakt en sinds twee jaar stappen terug en alles gaat langzamer, kost meer tijd, zelfs je broek en schoenen aandoen. Maar ik ga zo naar een Osteopaat, ik ben er een keer geweest, deed me goed. Ik ben benieuwd of iemand van jullie dingen herkennen in mijn verhaal.

Groetjes  

[Roelien]

Hoi

Ja lastig blijft het hoor. Ik dacht dat het redelijk ging. Ik deed veel en kon weer (wat genieten). Nu gaat het weer wat minder - oh ik kan veel hoor (vandaag alle bedden verschoond), maar de pijn/moeheid blijft zeuren. Heb ik nu toch teveel gedaan, zijn het mijn nieuwe schoenen of is het gewoon even een slechte periode? Krijg via fysio niet veel respons. Het helpt wel hoor, maar het gaat erg langzaam. Doe nu al 2 jaar bijna dezelfde oefeningen - ga nu zelf maar wat variatie inbrengen, zodat ik niet altijd helzelfde doe. En ik weet dat ik wat meer rust moe nemen, maar dat is erg moeilijk. Over een half jaar gaat mijn oudste naar school, moet ik wat vaker op en neer naar school, maar kan ik hoop ik ook wat meer rust nemen. Onze jongste dan 2 dagdelen naar de peuterzaal, dus wat meer tijd voor mezelf.
Sterkte allemaal.
Roelien

[ester1974]

Graag wil ik even mijn (ietwat lange) verhaal kwijt en mogelijk dat iemand mij advies kan geven.
Ik ben in maart 2005, dat is inderdaad bijna 4 jaar geleden, na een geweldige zwangerschap bevallen van mijn dochter.  De bevalling heeft thuis plaatsgevonden en was volgens mijn vriendin en man een werkelijke horrorfilm. Mijn dochter lag in de zogenaamde 'aangezichtsligging' en had achteraf eigenlijk via een keizersnede ter wereld horen te komen.
Kennlijk heeft de verloskundige niet tijdig ontdekt en heeft bij 10 cm onsluiting de vlies doorgeprikt. Tijdens de volledige ontsluiting, wilde ik werkelijk door de muur heen lopen   , zo'n pijn als dat ik had. Toen ik met de uitdrijving mocht beginnen, was binnen een half uur het behaarde kopje van mijn dochter te zien. De verloskundige heeft mij vervolgens in totaal '9 kwartier' laten persen en raakte toen, volgens mijn man, in paniek.

Met mijn vriendin al trekkend aan mijn linkerbeen en mijn man aan mijn rechterbeen en de kraamverzorgster met haar gehele gewicht drukkend  op mijn buik, heeft de verloskundige 2 keer geknipt en werd mijn dochter eindelijk geboren. Hierna scheurde bij overmaat van ramp ook nog mijn placenta, waardoor ik 2 liter bloed extra heb verloren en ik uiteindelijk opgenomen moest worden in het ziekenhuis ter curritatie en een bloedtransfusie. Na de bevalling dacht ik dat er een vrachtwagen over me heen gereden was en had ik spierpijn van mijn kruin tot aan mijn grote teen. Tevens heb ik een aantal maanden geen controle gehad over mijn sluitspier.

 Uiteindelijk was de bevalling niets vergeleken met de pijn die ik na de bevalling dagelijks ondervind. In eerste instantie heb ik maanden (ongeveer 1,5 jaar lang last gehad van mijn schaambeen en bekkenbodemspieren (had na 5 maanden nog steeds het gevoel dat mijn dochter tussen mijn benen hing)Door mensendiecktherapie (bekkenbodemspieroefeningen) en met behulp van manueeltherapie is deze pijn nu bijna niet meer aanwezig.  

Daarnaast heb ik dagelijks pijn in mijn onderrug met uitstraling naar mijn bovenbenen en knieen. Ik denk de gehele dag na over wat ik doe. Vooral draai bewegingen van mijn heupen en het hol maken van mijn rug doet erg veel pijn. Zodra ik 's morgens opsta, moet ik nadenken dat ik mijn bed uitrol en niet direct rechtop ga zitten. Na het opstaan, kan ik niet direct mijn rug strekken en doet het pijn.  Vooral na slenteren of lang stilstaan, heb ik een brandende pijn in mijn bovenbenen, vooral aan de zijkant en is mijn schaambeen soms nog steeds gevoelig. Ik ben al van huisarts veranderd, omdat hij mij totaal niet ondersteunde en  ik moet zeggen dat ik bij niemand in de medische wereld steun vind. Tevens heb ik een half jaar na mijn bevalling een nieuw bed gekocht (traagschuim), omdat ik niet kon slapen (vooral niet op mijn linkerzijde) Mijn linkerzijde is het meest gevoelig (dit is al vaf het begin). Mijn therapeut zegt dat het zou kunnen dat er mogelijk een hernia is onstaan n.a.v. de bevalling, maar ik heb geen uitstraling naar mijn onderbeen, terwijl dat wel vaak het geval is  bij een hernia, meen ik te hebben begrepen

Ik ben zelfs op een punt beland dat ik door frustratie de verloskundige zou willen aanklagen omdat ik radeloos ben.  

Buiten mijn eigen lichamelijke problemen ontdekten wij al snel na de bevalling dat onze dochter niet naar links wilde kijken, waardoor zij een afplatting aan de rechterzijde van haar hoofd had ontwikkeld zgn plagiocefalie, waarvoor ik 2 x in de week naar de fysiothrapie en 1 x in de week naar een  osteopaat, die overigens niet geheel werd vergoed door mijn verzekering, met haar moest. Met 7 maanden kreeg zij in het AMC een redressiehelm  aangemeten, die zij een half jaar lang 24 uur per dag heeft moeten dragen. De afplatting is minder geworden, maar is nog wel zichtbaar. Na 18 maanden ging ze gelukkig lopen en verder ontwikkelt ze zich gelukkig erg goed.  

Wat betreft mijn eigen klachten, ga ik in december (ivm een wachtlijst) naar een specialist in het ziekenhuis en hoop dat er een MRI scan gemaakt gaat worden, waaruit hopelijk meer duidelijk zal worden over mijn klachten.
Wat ik al eerder las is dat vrouwen nav klachten geen volgende zwangerschap durven aan te gaan.  Dit is tevens mijn grootste probleem. Ik ben 33 en voel me echt oud en versleten. Ik zou nog zo graag een broertje of zusje voor mijn dochter op de wereld willen zetten, maar weet niet of dat wel verstandig is met mijn aanhoudende klachten. Ik zou zo graag zonder pijn en zorgen willen genieten van mijn kind.

Ik hoop dat er reacties op mijn verhaal zullen komen waar ik mogelijk iets mee kan. Verder wil ik iedereen met soortgelijke klachten veel kracht en wijsheid wensen en weet dat je niet de enige bent!  Indien ik zelf tip's heb, zal ik het jullie delen.

Ester  

[Roelien]

Hallo allemaal

Wat een verhaal zeg. En dat al zo lang. Ik kan me voorstellen dat je misschien nog wel een kindje wilt, maar het toch niet aandurft. Ik heb nu 2 meiden (ben 28jaar) en ik moet er niet aan denken om er nog een bij te hebben.
Ik herken dat je niet veel respons in de medische wereld hebt. Ben nu over het gemiddelid aantal behandelingen bij Fysius en men wil toch wel gaan afbouwen. Ik heb het gevoel dat er net een begin is gemaakt. Wat moet je dan weer zeggen. Soms voel je je een zeur, maar je weet dat je dat niet bent.

Ben nu onder behandeling bij Fysius in Apeldoorn. Het heeft al in zoverre geholpen dat ik minder snel moe ben in mijn rug/heupen. MAAR ... ik hoef maar iets niet lekker in mijn vel te zitten of daar gaan we weer. Of heb ik een broek/panty op een bepaalde hoogte aangehad en dan denk ik halfweg de dag o ja beetje laten zakken, maar het is al te laat.
Ik kan soms ook weer langer iets doen, zolang ik maar weinig huishouden hoef te doen en hulp heb met de kinderen (bijv. van mijn man in het weekend)
Het is toch wat. Denk je dat het eindelijk wat beter gaat, krijg je klachten die weg waren toch nog eens weer terug.
Heb volgende week weer een (simpele) scan. Eens kijekn hoor.

Misschien is het wat? Fysius zit iig in Enschede, Apeldoorn, Arnhem. Eerste gesprek en scan zijn gratis. Kijk eens op fysius.nl

Sterkte Roelien

 

[Miek888]

Lieve meiden,met bewogenheid lees ik julile verhalen en herken alles zo ongeveer.
Ik heb 20 jaar klachten gehad en heb nu de diagnose bekkeninstabiliteit icm HMS.Ik zit dagelijks in rolstoel.loop hoogstens langzaam tot uiterst moeizaam voor 10 minuten en dat 4 maal per dag ongeveer.Verder lig ik op hoog laag bed.......
Ik wil graag in contact komen met jullie en ook steun bieden.
Mijn mail is:annemieke_verwijs@live.nl en dan kan je toevoegen op mijn msn.
Ik kan namelijk niet zolang op pc en zo kan ik in mijn mail of chat gauw zien hoe of wat.
Maar ik heb 4 kids gehad met deze klachten op en neer dus begrijp waar jullie doorheen gaan.
Sterkte  en tot horens


Annemieke

[Henriette]

Hoihoi allemaal,

wat een bekende geluiden!! Ben 27 jaar en ik heb ruim 5 jaar geleden mijn laatste kindje gehad. Heb in totaal 3 kinderen gehad en best kort op elkaar. Met alledrie bekkeninstabiliteit gehad en de laatste 2 zwangerschappen waren echt erg. Na de laatste had ik veel pijn. Kon eigenlijk mijn kinderen en huishouden niet goed verzorgen.

Na bijna een jaar ging ik op Lady-Line omdat ik graag wilde afvallen en ik moet zeggen dat ik er echt van op knapte (wat betreft de pijn dan) Na 2 jaar Lady-Line ging ik Fitnessen en dat ging ook goed totdat....ik een jaar geleden heel erg druk was en dacht: Nou die Fitness kan wel even wachten tot ik iets minder druk ben. Maar ik bleef natuurlijk druk(was een kinderkledingwinkel begonnen)

Afgelopen Augustus ging het mis. Ik had altijd al wel dat ik Zaterdag niet meer kon werken door de pijn. Zondag had ik dan nog veel pijn, maar Maandag ging het altijd weer. Maar nu voelde ik het aankomen. Ik dacht: dit is niet met een zondagje rust over. En nee hoor. Vrijdag kon ik al niet meer lopen en Zaterdag lag ik lekker  op bed. Maar met een beetje oefenen ging het weer. Ik kon tenminste weer lopen, je moet alleen niet vragen hoe. Een paar dagen zo doorgesukkeld totdat mijn man zei dat het genoeg was en dat ik onmiddelijk naar de dokter moest. De uitslag was SPIT! Pijnstillers meegekregen en naar huis. De pijnstillers hielpen best zolang ik maar rustig deed. Uiteindelijk heb ik drie doosjes Artrotec geslikt. Toen maar weer naar de dokter omdat het niet hielp. Ik had een andere dokter en die zei: Je bent stijf, stijf, stijf. En ik moest naar de Fysio. Na 7x fysio geen verbetering. Ik had pijn in mijn rug, nek, heupen(bekken), benen en knieën. De pijn in mijn bekken was precies dezelfde pijn als in mijn zwangerschappen alleen straalde het nu helemaal door mijn benen. Dus ik dacht maar weer naar de dokter en nu wilde ik persé de goeie dokter hebben. De dokter die veel van bekkeninstabiliteit afwist. Die dokter liet me wat dingen doen en op een gegeven moment greep ze me in mijn heupen. Het zit hier, zei ze. Nou dat voelde ik!! Wat een pijn!!!

De uitslag: Compleet slap rond het bekken( de gordel van buik naar rug) Ik zak door mijn heupen als ik op 1 been moet staan en kon geen milimeter vooroverbuigen en af en toe lijken mijn beenspieren aan de achterkant van mijn benen veel te kort. 7x fysio was veel te weinig en ik moest ook op Pilates. Dat is een programma van de fysio om je spieren sterker te maken. Dit moet je doen voor je gaat sporten anders zou je met sporten de boel forceren. Dus oefenen, oefenen, oefenen en daarna sporten,sporten sporten.

En dat ben ik dus nu aan het doen. Veel oefenen. Ik was op internet op zoek naar meer info over bekkeninstabiliteit en zodoende kwam ik bij al jullie verhalen.

groetjes

[ester0074]

Hallo allemaal,

Uit wanhoop heb ik (ester 1974) mijn verhaal in oktober 2008 geplaatst over mijn 'horror' bevalling en heb sindsdien meer duidelijkheid gekregen over wat er mogelijk de pijn in mijn onderrug veroorzaakt.

Sinds begin november 2009 ben ik terecht gekomen bij een fysiotherapeut die gespecialiseerd is in bekken en rugklachten. Hij wist mij te vertellen dat de pijn inmiddels (chronisch/tussen de oren) was geworden en dat dit mogelijk voortkwam uit een onstabiliteit in mijn rug. Ik ben begonnen met het trainen van mijn lage buikspieren. Bij deze oefeningen voelde ik gekgenoeg pijn in mijn onderrug. Dit heeft kennelijk te maken met de aanhechting van je lage buikspieren en je rugspieren. Daarna tot eind februari 2x in de week stabiliteitsoefeningen en krachttraining gedaan, alwaar ik erg veel baat bij heb gehad. Ik voelde langzaam mijn klachten afnemen.

In december ben ik tevens bij de neuroloog geweest die een MRI heeft laten maken. Hieruit bleek dat ik tevens een hernia heb (tussen L5 en L6) Ook ik ben een van de personen die een iets langere rug blijkt te hebben dan de meeste mensen. De neuroloog vertelde dat dit mogelijk een reden kan zijn van mijn klachten. Tevens raadde hij mij aan om een gesprek aan te gaan met een gynacoloog over wat te doen bij een eventuele zwangerschap (mogelijk keizersnede). Opereren was geen optie, onder de 40 kunnen de klachten sneller afnemen.

Op dit moment ga ik 2 x in de week naar de sportschool om de training vast te houden. Ik heb gelukkig sinds begin februari geen uitstraling meer naar mijn benen, maar ik heb nog wel dagelijks pijn in mijn onderrug. Het lijkt alsof het niet meer weg wil gaan!!! (tussen de oren!)

 Of het nu een instabiliteit is of een hernia, inmiddels sta ik wel weer een stuk optimistischer in het leven en heb tevens  geaccepteerd dat het op dit moment bij me hoort en ik ermee zal moeten leven. Ik probeer zoveel mogelijk in beweging te blijven en ga binnenkort een afspraak maken om het een en ander te bespreken met een gynacoloog.

Bedankt voor jullie reacties en mogelijk dat ik nog even ga kijken op die sites die jullie hebben aangeraden, wie weet heb ik er ook iets aan   

Groet,

Ester