Auteur Topic: Gebr.enkel  (gelezen 100580 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

anouk***

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #255 Gepost op: 11 augustus 2008, 09:39:17 »
Hoi Maggy

Hoorde je van die arts dat je er 3x per week naar toe moet voor revalidatie of van iemand anders? Ik krijg daar fysio voor aan huis (nu 1x per week, maar ik geloof dat dat 2x wordt als je met loopoefeningen mag beginnen), kan je dat ook niet regelen?

Het dunnen worden van het been heb ik inderdaad ook, mijn kuit is al veel smaller. Ik denk dat het wel weer snel goed komt als je meer mag gaan oefenen en de spieren weer meer werk moeten doen.

Wanneer moet je weer terugkomen in het ziekenhuis? Hoe lang geleden heb jij je enkel gebroken?

groeten
Anouk

Maggy89

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #256 Gepost op: 19 augustus 2008, 21:04:20 »
hoihoi,

ik heb mn been 6 juli gebroken en as vrijdag mag het gips eraf en de stelschroef eruit. met een beetje mazzel mag ik dan dezelfde dag weer naar huis. wat ik vanaf vrijdag weer mag doen met mn been weet ik nog helemaal niet. Fysio aan huis is niet echt mogelijk hier. Ik studeer namelijk nog. Bovendien zou het Militair Revalidatie Centrum best wel goed zijn. Moet ook wel met al die zandhazen en visticks, die allemaal extreme dingen doen...
Weten jullie een beetje wat je mag doen als je net weer uit het gips bent? Het is voor echt de allereerste keer dat ik iets breek.

Groet
Maggy

anouk***

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #257 Gepost op: 21 augustus 2008, 08:06:54 »
Hoi Maggy


Bij mij is het 7 juli gebeurd, maar mijn gips is er al 3 weken af. Ik had ook geen stelschroef, daarom is het misschien niet 100% te vergelijken. Wat was er precies gebroken bij jou? De eerste dag nadat het gips er bij mij af was, was mijn voet helemaal slap, deels doordat je de ondersteuning van het gips mist, maar deels omdat iig bij mij de banden, zenuwbanen en bloedvoorziening flink beschadigd zijn. Al na een paar dagen kon ik mijn voet weer beter bewegen en besturen (onbelast). Hier heb ik allemaal oefeningen voor gehad, dat zal voor jou vast ook gelden. Tot ongeveer een week geleden had ik nog last van onwillekeurige bewegingen, maar dat is vanzelf over gegaan. Het meeste last heb ik nu nog van een bewegingsbeperking als mijn voet moet flexen en van stuwing. Ik mag nu beginnen met belasten, dwz er voorzichtig opstaan en kracht opbouwen mbv een weegschaal. Ik ben benieuwd of het bij jou ook zo gaat. In ieder geval veel sterkte morgen in het ziekenhuis!


groeten
Anouk

 

Raccoon

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #258 Gepost op: 26 augustus 2008, 22:38:21 »
Beste Maggy,

Voor mij is het nu een jaar geleden dat ik mijn scheen en kuitenbeen heb gebroken (Weber C); na de operatie was mijn enkel "verrijkt" met een plaat van 15cm, schroeven en een knappe stelschroef. Wat je zou moeten en kunnen weet ik niet maar ik kan je wel vertellen wat ik heb gedaan.

In mijn geval weas het zo dat trainen t.b.v. je revalidatie begint niet na het gips, maar ook tijdens. Ik moest/mocht (met instemming van arts!) tijdens mijn gipsen periode onbelast bewegen. Dat betekent zittend het gekwetste been herhaaldelijk optillen en tenen bewegen.

Het klinkt wellicht wat kneuterig maar hiermee kun je het reduceren van je spiermassa zoveel mogelijk tegengaan. Hoe minder spiermassa je verlies hoe meer je ook kunt doen nadat je gips eraf is en de stelschroef (als dat voor jou van toepassing is) is verwijderd.

Het hangt maar af van de situatie hoe je uit het gips komt hoe je kunt gaan opbouwen in je revalidatie periode. Eigenlijk moet je persoinolijk advies vragen aan je arts en je fysio.

Sterkte! En veel geduld gewenst!

Groeten,
Jasper    

Offline Gast Ans

  • Full Member
  • ***
  • Berichten: 125
  • pfff......voor altijd staal in mijn been
Gebr.enkel
« Reactie #259 Gepost op: 12 september 2008, 11:48:50 »
Hallo allemaal,

Tijdje geleden dat ik wat geschreven heb maar heb het ook druk gehad. Inmiddels een pc met draadloos internet wat nog niet helemaal  :ranting: feilloos werkt. En hopelijk nu ook wat meer tijd.
Heb niet alles gelezen want er zijn weer nieuwe brekebeentjes bijgekomen zie ik. Dus veel leesvoer.

Met mijn pootje gaat het redelijk de goede kant op.
Ben inmiddels (eindelijk) 8 weken 2x p/week in een revalidatiecentrum bezig met fysio en ergo therapie.
De fysio geeft mij bindweefselmassage (pijnlijk) maar het helpt. Tenminste ik reageer er goed op. De  :shout:   kleur/ dikte/zwelling/glans en roodheid zijn aan 't verdwijnen en ik kan aan mijn scheenbeen en voet komen. Ik moet veel aan mijn been komen en insmeren met bodylotion/olie en met een borsteltje erover. Het is de bedoeling dat ik het gevoel weer terug krijg wat ik in mijn goede been heb.  Kan sinds een week de douchestralen (zachte) op mijn voet hebben zonder dat ik verga van de pijn.

De ergotherapeute is bezig om te proberen mijn littekens en de pezen los te krijgen van teen naar boven. Dit zit allemaal vast en dat is ook nog erg pijnlijk. Of dat allemaal gaat lukken is nog maar de vraag.

Dan krijg ik toch (1 oktober naar de schoenmaker) volledig aangepaste schoenen want dat is volgens de revalidatiearts toch het beste. Daar eerst maar eens een jaar op lopen en dan verder kijken.
Lopen gaat nog steeds niet. Ik strompel nog steeds en gebruik nog steeds de scootmobiel en de krukken. Merk wel dat ik vaker mijn krukken laat staan omdat de pijn minder is geworden. Ik rust ook meer nu. Mijn houding is totaal verkeerd geworden (loop zo scheef als maar kan) en daar wordt nu ook aan gewerkt.
Dus al met al gaat het heel langzaam ietjes beter.

Ik ben vol lof over het revalidatiecentrum want daar word je toch heel anders behandeld dan bij een "gewone" fysiotherapeut.
Ik raad dan ook iedereen aan met gecompliceerde breuken om daar naar toe te gaan. De techniek die zij hanteren is anders. Eerst de binnenkant goed maken en dan pas gaan lopen is hun remedie. En zo had ik het nooit bekeken. Maar bij mij blijkt dat het helpt.

Hoi Wilma,
Ik zie dat jij nog steeds schrijft en ook nog flink bezig bent met alles. Heb dus nog niet alles gelezen maar hoe gaat het inmiddels na je operatie.  

Dan voor alle mensen in 't gips en net eruit. Blijf zoveel mogelijk je tenen bewegen en de voet aanspannen zodat de pezen los blijven want zitten die eenmaal vast dan bezorgt dat je een hoop pijn.
En als de hechtingen eruit zijn probeer zoveel mogelijk over je litteken heen te wrijven zodat deze NIET vastgroeit aan het onderhoudse weefsel, geeft ook veel ellende. Doet wel zeer maar na veel wrijven wordt het uiteindelijk beter. Je moet je velletje kunnen oppakken of in iedergeval naar elkaar toe kunnen duwen.
Ik weet waar ik over praat want ik zit wel met de :badmood: ellende van vaste pezen en littekens. Had ik dit alles maar eerder geweten.

Voor iedereen heel veel sterkte en kop op.

Hartelijke groetjes

Ans :flower:
     
KOP OP BREKEBEENTJES

maryb

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #260 Gepost op: 12 september 2008, 12:59:06 »
Hoi Ans,
Goed om je weer eens te "horen" Je hebt een zware tijd achter de rug, maar gelukkig gaat het de goede kant op met de revalidatie.

Groetjes Mary

joyce_zethof

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #261 Gepost op: 12 september 2008, 16:36:42 »
Hi iedereen,
Heeft iemand nog een goede tip qua verzorging van de droge huid? En voor littekens?

Mijn rechtervoet heeft 4 weken in het gips gezeten en sinds dinsdag niet meer. Maar m'n huid is ontzettend droog geworden, bij m'n hiel en m'n voetzool zitten er zelfs scheuren in de huid.
M'n linker been is geopereert aan een enkelfractuur (3,5 week geleden) en daar zit nu een afneembare spalk op, ook die huid moet ik verzorgen want die zit vol met wonden van de operatie. Ik gebruik nu biodermal PC-LE creme. Is dit het beste?

Groetjes,
Joyce

wilma-b

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #262 Gepost op: 12 september 2008, 19:09:56 »
Hoi Ans,

Ik dacht, die Ans is beter! We horen niets meer van haar......
(Hi hi hi, was dat maar waar, hé?)

Fijn dat je op het revalidatiecentrum resultaten nu boekt.
Je hebt helaas nog een weg te gaan.

Ikzelf revalideer nog steeds 3 keer in de week. De eerste 2 weken na de operatie leek het erop dat het had geholpen om de plaat en schroeven eruit te halen. Maar helaas, toen ik weer ging belasten en revalideren, begon alles weer van voor af aan.

Ik heb mijn (voorlopig toegwezen ) scoot, inmiddels permanent toegewezen gekregen. Loop nog steeds met krukken, en gebruik voor afstanden de rolstoel of scoot. Ik werk ook in de rolstoel inmiddels.
Hele kleine stukjes (8 stappen) loop ik met veel rustpauzes tussendoor in huis.
Dat is mijn niveau voor nu.

Dit is vanaf nu mijn laatste berichtje hier.
Dystrofie is toch heel anders dan de breuken die hier beschreven worden. Alleen als ik nog zie dat er bij iemand sprake is van dystrofie, zoals bij Mary, dan zal ik nog reageren. Misschien kan ik dan iemand de goede weg op helpen.
Het gaat iedereen hopelijk goed. Heb veel geduld en "loop" niet te hard van stapel.

groeten Wilma
 

Elise

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #263 Gepost op: 03 oktober 2008, 14:21:40 »
Citaat
vervolg van mijn verslag,
Inmiddels ben ik aan mijn 16e week begonnen met gebroken pootje en :oh:  6kg afgevallen. Spierweefsel is allemaal weg. Ik heb een blubberkont en blubberbenen. En ik eet nogwel zo goed. Ben er achter gekomen dat ik mijn scheenbeen niet gebroken  :( heb maar ook verbrijzeld. Daarom zoveel pijn vertelde de orthopeed. Een zeer gecompliceerde breuk. Heb ik weer. Maar goed de kuitbeenbreuk heelt van geen kanten blijft 2 cm uitelkaar staan maar dat kon de orthopeed niet zoveel schelen. Zit een pin in en dat was goed. Er was een heel kein beetje botvlies te zien bij scheenbeen, maar genoeg voor de orthopeed om me op krukken te krijgen en aan de wandel. Dan gaat het  :blink: aangroeien sneller. Dus het bed op laten halen mag nu niet meer hele dag liggen. Hoihoi. Belasten. 5 kg. indrukken op de weegschaal. Pijnlijk maar het gaat net. Heb wel de "gewone" fysio de deur uitgescholden  :ranting:  vanwege de pijn die hij veroorzaakte en heb nu een revalidatie-fysiotherapeut. Zij behandeld toch iets anders. (ook goed voor de psyche) Ben ook na twee weken gestopt met morfine eten (veel te bang dat ik verslaafd zou raken) want merkte geen verschil op qua pijnbestrijding. Was wel goed voor mijn humeur. Je bekijkt de situatie iets zonniger.  :lol: . Nu eet ik paracetamol. Toch gaat het wat beter nu met de pijn. Dat komt door de spalk en ik haal regelmatig mijn voet eruit. Het is vol te houden. Kan nu mijn enkel/voet 1/2 cm. op en neer doen. Kan nu 150m. lopen (strompelen) met mijn krukken. Moet voet op de grond zetten en even aandrukken. Wel voelen alle tenen dood en stijf. De fysio kraakt dan ook 2x per week alle botjes van de tenen en voet. De stijfigheid moet eruit. De hele dag door oefeningen doen zoals aanspannen van de spieren in scheenbeen en kuit. Nu ik op krukken moet mag ik ophouden met fraxiparine  :rolleyes: (trombose)spuiten. Eindelijk, ik heb geen plekje meer over op mijn buik. De kuitbeenspier is verantwoordelijk voor de afvoer van vocht dmv. pompsysteem. Als deze goed werkt dan wordt ook de voet en tenen dunner. Nu nog erg dik. Heb een geprepareerde gymp aan, dwz. hak en enkel eruit geknipt en bij de lip ingeknipt zodat de tenen er ook in kunnen. Het gaat allemaal net maar loopt wel prettiger ivm. lengte tekort :blush:  van mijn been van 2 cm. Daarna gauw de spalk weer om mijn been want zonder durf ik niet. Het is allemaal nog veel te pijnlijk. Met de voet in een oliebad is heerlijk. Wel hangen er daarna allemaal vellen aan de voet. Eelt heb ik dan ook niet meer maar zo'n mooi rose babyvoetje aan de onderkant. De littekens zijn boven verwachting heel mooi geworden, maar dat komt mede door het vele insmeren met biordermal littekencreme. (voordeel van een spalk dat je erbij kunt) Volgende bezoek bij orthopeed 3 mei.
Voor iedereen succes met alles en de moed niet opgeven!!
wordt vervolgd.
Hee dit is een heel relevante site (voor mij). Zit ik op afstand van Nederland te piekeren en '2nd opinion' te regelen, leer ik hier dat mijn pijnklachten  :wuh:  mogelijk toch 'heel normaal' erbij horen...?  Mijn enkel gebroken - op 3 plaatsen - in zo'n stom 'klein' ongelukje thuis, nu ruim 1 maand geleden. Wilde de hond goed vastpakken bij z'n halsketting en verloor evenwicht - daarbij niet gevoeld dat voet al was weggedraaid (mijn schoen had niet zo hoog hakje), 't was er beetje glad? Dus ging al mijn gewicht op die weggeklapte voet, en zo zat de voet 90 graden gedraaid.. aiai.
Dus jullie hebben ook zo van die schroeven en pinnen, nou ik ook: 6 vette schroeven en 2 lange pinnen (met ijzerdraad verbonden) en een ijzeren plaat. Ik woon in Nairobi de orthopeed is een Indier dus ik had ideeen van een auto-garage, zoveel metaal in mijn enkel. Ik vertelde hem dat ik erover droomde (daar kon ie wel om lachen gelukkig) - in mijn droom had ie gezegd dat ie wel kleinere schroefjes had maar dat ie ze niet kon vinden (een vd werkers had ze meegenomen) - vandaar die dikke schroeven. Dus ik heb - toen na 3 weken verband & prefab gips eraf ging - twee weken lang naar een uitstekend schroefje moeten kijken, toen pas kwam er een korstje op. Er was ook een infectie bij maar die was snel weg met (weer) antibiotica.
Inderdaad: de pijn zit niet in mijn enkel maar mijn voet... circulatieproblemen? (bloed testen: geen infectie). Rode dikke tenen, rode stipjes op de wreef, rode vlekken langs de zool. PIJN doet het elke dag, vooral 's nachts niet uit te houden. Slik olfen (wat dat is weet ik niet) en een halve slaappil. Ging vanwege de pijn weer naar de orthopeed maar die was vooral blij met goeie x-ray (botten groeien aan - mijn geluk, ben 44 jaar) en het korstje op dat schroefje (hij kwam al aan met een soort van schroevendraaier om die ene schroef eruit te halen).
Zit nu gretig de tips te lezen: oefenen, kuitspieren, bakje water voor de voet, olie erop, op-en-neer met de tenen, benen bewegen.
Ans, je bent een geweldige schrijfster - en ik leef met je mee. Je hebt het heel wat zwaarder, en toch weer geduld opbrengen.  :clap:  :clap:  :clap:  

juf mama

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #264 Gepost op: 03 december 2008, 20:58:38 »
Hallo allemaal,

Ik hoopte dat ik via dit forum enkele lotgenoten kan vinden en kijk... hier zijn jullie!!!

Mijn verhaal (staat ook bij de onderwerpen enkels-voeten):
September 2006 heeft een automobilist mij over het hoofd gezien. Hij trok weer op en toen ik al voor de auto was, zag hij mij pas. Ik had voorrang, maar daar had ik niet echt veel aan op dat moment. Een tikje en mijn hele wereld is drastisch veranderd. Met een ambulance naar het ziekenhuis; foto's, scans en de uitslag. "dat ziet er niet best uit, mevrouw. Uw rechterhak is verbrijzeld. 't Is net alsof er een rotje in ontploft is... hier blijft u uw hele leven last van hebben." Optimistisch als ik ben (lees was), dacht ik dat dat toch zeker wel mee zou vallen. Maar ik ben nu dik twee jaar verder en ik kan nog mijn werk als juf niet doen.
Ik heb eerst een week in het ziekenhuis moeten liggen om de zwelling af te laten nemen; toen hebben ze er acht schroeven en een plaatje in gezet en mocht ik hem 12 weken niet belasten. (geen gips). 12 weken niet op je voet staan, met een zoontje van net 4... We hebben het gered. Daarna veel fysiotherapie op therapiebasis weer werken en toen werd ik zwanger van zoon nummer 2. Revalideren zat er even niet meer in, aangezien ik ook "last" van allerlei zwangerschapskwalen kreeg, waardoor ik weer meer op krukken liep.
Maart dit jaar zijn de platen en schroeven er uitgehaald, omdat dat misschien wel de oorzaak zou zijn van de zeurende pijn, het teveel aan vocht en een contstant ontstoken achillespees. Daarna kreeg ik ook aangepaste schoenen. Deze moet ik nu uitproberen. Als ze over drie maanden niet afdoende hun werk doen en ik wil mijn werk als juf toch nog blijven uitoefenen in de toekomst, (lees staand werk), dan raadt de chirurg aan op mijn sprongbeen/hak vast te laten zetten, waardoor ik waarschijnlijk pijnvrij zal zijn. Meteen doen zul je zeggen.
Maar hij waarschuwde ook voor groot infectiegevaar en zei dat hij liever het mes op zak hield. Neem daarbij dat ik net gescheiden ben en dus nu alleenstaande moeder van een jochie van zes en een van een jaar ben en ik weet even niet meer wat ik moet.
Een operatie houdt in; ziekenhuisopname, totaal 12 weken gips, waarvan 6 helemaal niet belasten en 6 loopgips en daarna nog de nodige revalidatie. Dat is dik vier maand. Dan zou ik dik vier maand mijn jongste zoon niet kunnen verzorgen, niet uit bed halen. Hoe moet dat 's nachts als er iets met ze is? Ik kan dan niets beginnen.  Dat van die vier maanden dacht ik serieus toen ik dit typte en jullie verhalen nog niet gelezen had. Denk ik nou echt werkelijk dat ik een maand nadat het gips verwijderd is, weer kan lopen?! Sufferd; dat kon je nadat het materiaal verwijderd was, toch niet na 12 weken gips... muts! Nou baal ik nog harder.
Ik weet echt even niet meer hoe ik verder moet!  

sjanie

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #265 Gepost op: 11 december 2008, 19:33:40 »
hallo allemaal

het is best lang geleden dat ik een stukje schreef.
het is bij mij 4 jaar geleden dat ik mijn enkel op 3 plaatsen brak.
heb inmiddels al 2 jaar aangepaste schoenen maar dat valt ook niet altijd mee.
zit eraan te denken om de enkel vast te laten zetten.
en ans hoe gaat het met jou .


groetjes sjanie
 

Offline Gast Ans

  • Full Member
  • ***
  • Berichten: 125
  • pfff......voor altijd staal in mijn been
Gebr.enkel
« Reactie #266 Gepost op: 13 december 2008, 20:05:04 »
Dag allemaal, heee dag Sjanie en Wilma,

Op 7 december mijn  :mean: 3e verjaardag gevierd van mijn kapotte poot. :unsure:

Inmiddels weer een tijdje terug dat ik schreef. Heb het druk met revalideren maar dat loopt nu ook terug.
Vanaf 18 juni 2x per week naar een revalidatiecentrum geweest en daar bindweefselmassage gehad van de fysio en de ergo therapeut is bezig met houding en littekens los maken.
Fysio (bindweefselmassage) is afgelopen sinds afgelopen dinsdag. Hij kan niets meer voor mij doen. Hij had zijn doel bereikt en dat was mij zoveel mogelijk afhelpen van de pijn en de roodheid en dikte van de voet en scheenbeen. Dat is redelijk goed gelukt. Ben vol lof over de therapie. De pijn is er nog steeds maar dan een heel stuk minder. Ik kan nog steeds niet goed op mijn voet staan. Dat zal ook nooit over gaan denk ik. Maar...ik kan wel over mijn been en voet wrijven en water erop hebben zonder dat de tranen in mijn ogen schieten en ik tegen het plafond zit qua pijn. De binnenkant van mijn voet voelt dood en soms prikkelt er wat in mijn teen. De ergo is nog steeds bezig met gezellig kletsen (zij probeert mij op te beuren) en ze probeert het litteken en de pezen los te maken. Volgens mij onbegonnen werk want de boel is vast gegroeid en dan doet  :gemeen: dat pijn.  
Afgelopen maandag mijn eerste orthopedische laarzen gekregen. Het is winter dus ik dacht ik kies niet voor schoenen. Die komen over 3 maanden aan de beurt. Het zijn prachtige laarzen geworden. Ik moest zelf maar uitkiezen wat ik wilde. Zit aan de zijkant een plooi met riempjes zodat ik ook een lange broek in de laarzen kan dragen en als mijn been dikker wordt dan kan ik de riempjes wat losser maken zodat ik de laarzen ook nog uit kan krijgen. Goed ontwerp/systeem  :blush: al zeg ik hetzelf.  Ik strompel iets beter nu ik de laarzen heb, had al mijn hoop op de laarzen gezet en gedacht dat ik dan zo weg zou lopen. Nou mooi niet. Moet eerst wennen volgens de arts en schoenmaker. Wel heb ik nog steeds een steenkoude voet en been overdag. Alleen als ik mijn bed uit kom dan is de voet warm en mooi dun. Dus de bloeddoorstroming is nog steeds knudde. Zal ook wel niet meer veranderen. Langzamerhand denk ik dat ik op mijn eindpunt zit van beter worden. Toch blijf ik maar hoop houden dat ik een keer van mijn krukken afkom en de scootmobiel weer kan inleveren. Op dit moment kan ik buiten zo'n 50 meter met 1 kruk lopen en ben dan kompleet totalloss. Als ik er aan denk dat het nooit beter zal worden dan dit dan word ik nog steeds boos en verdrietig. Ik leef gewoon dag na dag en accepteer die poot nog steeds niet. Ben op 1 november opgehouden met werken. Gaf teveel belasting aan mijn been. Zit nu dus een beetje mijn weg te vinden en merk dat er niets uit mijn handen komt vanwege die rotpoot. Zal ook wel weer overgaan.

Ben wel weer voor 't eerst een paar weken terug 16 dagen op vakantie geweest naar de Dom.Republiek waar ik het ongeluk gehad heb. Heb de arts weer ontmoet die mij toen geopereert heeft. Zit er 3 jaar tussen en hij kende ons direkt.  Die man was zo blij om ons weer te zien dat ik een  :blush: dikke knuffel en zoen kreeg van hem. Hij was vol interesse over het vastzetten van mijn voet. Ik had rontgenfoto's meegenomen voor hem. Deze techniek (Keulse Pen) kende hij al. Dat deden ze al jaren daar. In Nederland was ik patient nr:36. Kun je toch zien dat niet alles slechter is in andere landen. Verder 3 kwartier gezellig met hem gekletst en emailadressen uitgewisseld. Andere patienten moesten maar wachten. Onbeschrijfelijke  :D ervaring was dat.
Verder ook naar de watervallen geweest waar het ongeluk heeft plaatsgevonden en daar alle gidsen en chauffeur ontmoet die mij toen geholpen hebben. Mijn hart ging flink te keer en ik was best emotioneel. Ben de watervallen niet ingeweest (durfde niet)want moest dan eerst een uur sjouwen door de rimboe en dat kan ik niet. Ook die mensen kenden mij gelijk en kwamen naar mij toe voor een zoen en knuffel. Echt onbegrijpelijk. Het heeft toen (3 jaar terug) zo'n diepe indruk gemaakt op allen dat niemand mij vergeten was. Het heeft mij heel erg goed gedaan want het commentaar thuis van familie en vrienden dat ik terug ging naar waar ik zo'n ongeluk heb gehad snapten vele niet. Ik kan het iedereen aanraden. Ik heb er nooit nare herinneringen aan overgehouden het was toen een ongeluk. Nu heb ik wat van het land kunnen zien. Had nog steeds kontakt met een gids via de mail en deze gids heeft ons overal naar toe gesleept.  Wij hebben de mooiste plekjes van de omgeving gezien. Dus al met al een prachtvakantie.

Verder zie ik wel hoe het gaat. Eerst maar eens een tijdje lopen op de laarzen en zorgen dat de stand van mijn voeten en houding beter wordt .

Dus voor iedereen, hou je taai, blijf je afreageren via dit forum,  :lol: haha is goed voor je kop en omgeving, blijf smeren met littekencreme om de boel soepel te houden en geniet van de dag.
Bedenk dat de volgende dag altijd beter kan zijn dan de vorige,

Groetjes maar weer,
Ans:klaver4:

En Juf mama, kop op.

   
KOP OP BREKEBEENTJES

wilma-b

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #267 Gepost op: 14 december 2008, 01:07:06 »
Hoi Ans,

Jij hebt nog steeds niet de diagnose dystrofie of crps ?????? Onbegrijpelijk wat ik nog steeds lees van je.
Maar goed, de deskundigen zullen het wel weten......
Ik ben ook niet veel verder dan jouw niveau tot nu toe.
Ik werk 2 keer 4 uur in de week omdat ik dat zo graag wil.
Mijn loopniveau is nog steeds niet erg groot. Ik loop met 2 krukken en 20 meter is voor mij wel het meest haalbare op dit moment.
Elke opbouw van mijn voet valt "verkeerd". Wat ik heb opgebouwd , valt na extra belasting weer helemaal terug. Dus knap frustrerend.... dat kan ik je wel zeggen.
Ik revalideer nu 1 jaar in het ziekenhuis, maar ben nu doorverwezen naar een revalidatiecentrum, voor een second opiniom. Ik heb inmiddels een aangepaste rolstoel met beensteun, een scoot, en een aangepaste auto!!!! Daar ben ik wel heel blij mee! Hij is volgende week klaar, en dan kan ik weer zelf auto rijden....na 14 maanden!
Ik ben met vlag en wimpel geslaagd voor mijn aangepaste rijbewijs.....
Dus al met al....... ik doe het er maar mee. Ook ik zal niet meer volledig zelfstandig mobiel worden.

Het gaat je goed Ans.... veel sterkte
groeten wilma

susana

  • Gast
Gebr.enkel
« Reactie #268 Gepost op: 13 februari 2009, 13:12:20 »
Citaat

:cry:  :cry:  :cry:
Hallo mede ongelukkige enkel-brekers,
Per ongeluk kwam ik op deze site en wil ook even m'n verhaal kwijt. 'kWas op vakantie in Dom.Republiek en na 4 dagen (7 dec 2005) gingen we op excursie in de watervallen alwaar ik op een rotsblok ben gestuiterd. Resultaat, kuitbeen en scheenbeen gebroken + sprongbeen en botje erboven verbrijzeld. In ziekenhuis gelijk geopereerd en nu zit in hele kuitbeen een lang stuk staal en in m'n enkel een hele verzameling schroeven om alles bijelkaar te houden.7 dagen in ziekenhuis en na 16 dagen weer thuis. 30 dec.2005 hier naar orthopeed. (was goed geopereerd zei hij).Hechtingen eruit, foto's maken en gips eromheen en met been omhoog liggen 3 mnd. lang. Maar nu komt het na het gips heb ik alleen maar veel problemen. M'n kuit + enkel en vooral m'n tenen doen ontzettend pijn. Weer terug gips doorknippen en weer naar huis. 2 dagen later gips eraf want ik hou het niet meer van de pijn en dikkere kous onder weer nieuw gips. Na 2 dagen weer terug in ziekenhuis weer gips open knippen want tenen zijn zo dik en pijnlijk. Nu na derde keer het middenstuk eruit laten zagen en de ventilator erop om te koelen. Wat een ellende. Mijn voet steekt en prikt, het is net of ik op elektriciteit ben aangesloten en regelmatig een stroomstoot krijg. Hebben jullie een oplossing voor al die steken behalve al die medicijnen die ik al slik?? Ik ga alleen in rolstoel naar toilet dus niks op krukken lopen, is te pijnlijk.  Morgen naar orthopeed want deze pijn is niet te houden. word vervolgd.
Jullie mogen mij mailen  :rolleyes:  ansvenebos@hotmail.com
HOi , ik heb op 25 november 2008 mijn enkel en mijn onderbeen gebroken  na een fiets val door de gladheid.heb in totaal 12 schroeven en 2
platen gekrigen.na 4 wken gips hebben ze 1 te lange schroef moeten weg halen en daarna weer gips ,in totaal 1o weken gips.
Ik ben nu begonnen met fysiotherapie ,ze zeggen dat ongeveer 6 maanden gaat duren voor dat ik normaal kan lopen. kloopt dat wel??????
Jullie mogen mij emailen : sulopes97@msn.com

Offline Gast Ans

  • Full Member
  • ***
  • Berichten: 125
  • pfff......voor altijd staal in mijn been
Re:Gebr.enkel
« Reactie #269 Gepost op: 18 november 2009, 22:58:25 »
:)

Dag allemaal,

Inmiddels bijna 1 jaar verder van mijn laatste berichtje. Ik hoopte beter nieuws te kunnen schrijven maar bij mij staat alles stil.
Mijn voet/been wordt niet beter, heb nog steeds pijn aan de enkel, ben nog steeds bezig met mijn orthopedische laarzen goed te krijgen want deze doen zeer bij de enkel en het been en de voet blijven dik en gevoelig. Hier moet ik het meedoen. Ben uitbehandeld!!!!!! Heb inmiddels mijn 2e scootmobiel gekregen, de eerste was kapot na 3 jaar racen, die had z'n km. op gesoupeerd, dus niks niet inleveren van de scootmobiel wat ik van plan was. Ik kan net lopend boodschappen doen in de winkel en dan ben ik blij dat ik weer in de auto naar huis kan. Dus het lopen met altijd een kruk is zeer beperkt.
Maar....... :wuh:een mens leert te leven met zijn beperkingen en pijn. Al heb ik soms nog wel dagen (na 4 jaar) dat ik de krukken  :blush:door de kamer gooi en een potje ga zitten janken. Ik merk dat ik veel emotioneler ben geworden. Ik werk nog steeds niet. Ben officieel afgekeurd. Kan mijn voet ook niet aan. Als ik teveel loop (met kruk) dan wordt ik gelijk teruggefloten  want dan gaat hij zeer doen. Zit dus heel veel met been omhoog. Heb nu al 11/2 week weer flinke rugpijn. Dat krijg je als je als wammes waggel strompeld. Maar dat zal ook wel weer overgaan.

Dus brekebeentjes, laat de  ;) moed niet zakken. Bij de meeste mensen geneest alles uitstekend.

Groetjes Ans
KOP OP BREKEBEENTJES

 

Het Forum Fysiomanueel is een onderdeel van de website Fysiotherapeutisch Centrum Knieriem en van Bergen | disclamer