Dood Gevoel In Scheenbeen Na Vkb-reconstructie

[Mrtn]

Ik ben 5 dagen geleden geopereerd (vkb-reconstructie). Heb echt nauwelijks last gehad en voor mijn gevoel zou ik er al bijna op kunnen lopen
(wat ik overigens nog maar niet doe!).

Ik ben geopereerd bij kliniek Zestienhoven en heb een 'steunkous' meegekregen. Deze draag ik overdag. Ik heb echter last van het volgende:

Aan de buitenkant van mijn scheenbeen heb ik sinds enkele dagen een dood gevoel. Dat stukje van mijn onderbeen is enigzins gevoelloos en warm. Aan de binnenkant van mijn scheenbeen zit wat vocht.

Heeft iemand hier ook wel eens last van gehad?

[Apsieflapsie]

Dat is normaal hoor.
Het kan soms wel maanden duren voor je het gevoel weer volledig terug hebt.
Kan verder geen kwaad.

Mocht het dik, rood en warm worden dan even teruggaan naar de specialist.

[WendyK]

Ik heb dan wel geen nieuwe vkb maar wel een operatie gehad aan m'n knie. Ook ik heb een plek van 5 bij 15 ofzo waar geen gevoel meer in zit. Dit komt doordat tijdens de operatie de huidzenuwen worden doorgesneden. Het herstel daarvan duurt heel lang, maar als je na een jaar nog geen gevoel terug hebt blijft het waarschijnlijk gevoelloos.

Het blijft heel raar, maar tot bepaalde hoogte went het wel. 't Is vooral erg gek als je je benen gaat scheren ;-)

[Mrtn]

Gelukkig dat ik mijn benen niet hoef te scheren!!

In ieder geval bedankt voor de reacties!

[cees]

Ik ben 03 november geholpen via de hamstring methode en ook grotendeels alles van de ingreep meegemaakt (ruggeprik).
Nu dus 9 dgn na de ingreep. Vanaf de 5e dag had ik ook een pijnlijk/zeurend gevoel net onder de knieschijf uitstralend naar de onderbeen scheenbeen. Mijn fysio zei dat de patella(knie schijf) pees geirriteerd was en dat dit wel vaker voorkomt. Nu vond ik dat eerst wel vreemd omdat ze helemaal niet aan mijn knieschijf pees geweest zijn. Maar het komt mede door de vochtophoping in de knie. Onder de knieschijf zat ook vocht en nu denk ik zelf dat daardoor de knieschijf pees een 'andere stand/positie' heeft waardoor de pees ervan geirriteerd raakt. Die pees zit op je onderbeen vast, wat verklaart dat dit uitstraalt naar je scheenbeen. Ik had bij mij ook lichte zwelling voor op mijn onderbeen, ondanks de steunkous.

Vanaf afgelopen zondag ben ik actiever met ijspacks de knie aan het koelen (elke 2 uur) en ik moet zeggen dat dit goed werkt. Sinds vandaag lijkt het erop dat de geirriteerde patella pees en scheenbeen minder pijnlijk is geworden.

De oefeningen gaan ook steeds makkelijker en ja ik zou ook zo de krukken wegdoen en denken dat het wel zonder kan.....ik weet wel beter en blijf dus keurig het revalidatie protocol volgen.

[Yvon]

Cees,

Ik ben benieuwd hoe je de ruggeprik hebt ervaren. Vond je het niet heel vervelend om de hele operatie bewust mee te maken?
Zelf heb ik volledige narcose gehad, maar achteraf had ik misschien ook voor een ruggeprik moeten kiezen. Zeven weken na de operatie heb ik nl. nog steeds last van de narcose. Mijn hoofd lijkt soms wel pudding. Dan kan ik me niet concentreren en ben ik heel duf. Niet iedere dag hoor, maar toch wel regelmatig.
Ik ben benieuwd of iemand dit herkent. Zo ja, heeft dit nog lang aangehouden?

Groet,
Yvonne

[cees]

Yvon, 
Voor mij was het de eerste keer dat ik geopereerd ben in 38jr. Ik zag wel tegen de ruggeprik op door alle verhalen en mogelijke risico's van het misprikken.
Achteraf heb ik er geen centje pijn aan gehad. Ze plaatsen eerst een voorverdoving die iets branderig voelt en vervolgens zetten ze met de naald de ruggeprik. Daar voelde ik helemaal niets van, ondanks dat ik zo zenuwachtig en gespannen was als het maar kan. Eigenlijk bedoel ik dat ik de prik zelf helemaal niet voelde, maar de anesist zei tijdens het plaatsen ervan dat wel even een schokje in mijn been kon gaan voelen. En ja hoor even later een soort van schokje wat door mijn been ging. Dat komt omdat de naald ('botte' potlood punt) je ruggewervel ingaat en daar een zenuw opzij schuift. De annesist weet dan ook precies waar hij dus is. Vervelend is dit niet hoor alleen raar. 90% van de prikken gaan overigens goed.

De operatie zelf vond ik interresant om mee te maken. Ik kan daar dan ook redelijk goed tegen. Ook kreeg ik een hele goede uitleg van de handelingen. Het enige wat me frusteerde was dat je onderlijf voelt als een ondefinieerbare gevoel. Misschien omdat ik vanuit mijn hersenen mijn benen of tenen wilde bewegen wat je dus niet kan. En als je dat toch probeert frusteert het je enorm.

Het voordeel van de ruggeprik is dat je gewoon bij blijft, alles meemaakt en geen rot gevoel van de narcose er aan over houdt (behalve als er misgeprikt zou zijn) Terug op de kamer lag ik met drie andere die eerder waren geholpen en een voledigde narcose hadden gehad. Nu ik was blij met mijn ruggeprik. Zij sliepen nog hun roesje uit of waren behoorlijk misselijk. Het duuurde allen wel zo'n 7 uur voor het laatste gedeelte bij mij weer volledige gevoel had, terwijl ik na 2 uur al heel licht gevoel in mijn goede been begon te krijgen.

[Yvon]

Dag Cees,

Bedankt voor je uitgebreide reactie. Misschien geeft het anderen iets om over na te denken; een ruggeprik biedt veel voordelen.
Toch heb ik ook een verhaal gehoord van iemand die erna blijvend rugpijn over heeft gehouden, maar dat is toch wel uitzondering. Ik zou volgende keer toch kiezen voor een ruggeprik, want acht weken na de operatie heb ik nog steeds last van de volledige narcose; concentratieproblemen, moe en af en toe heel duf. Ik heb begrepen dat dit wel een half jaar kan aanhouden. We zullen het zien.

Iedereen sterkte met de revalidatie.

Groet,
Yvonne