Kniepees Afgescheurd

[sjors]

Hoi Gerard,

Die mentale dip hoort, geloof ik, bij het revalidatieproces. Daar had ik gisteren last van met als gevolg dat ik geen centimeter meer kon lopen met de krukken! Na een hoop proberen ging het langzaam weer. Moed houden joh! Jij weet als geen ander dat het proces lang is maar dat er wel steeds weer vooruitgang geboekt wordt. Met betrekking tot je revalidatie ben ik benieuwd naar de tijdslijn. Ik begrijp dat je al op de hometrainer zat toen het ijzerdraad nog in je knie zat en dat de fysio niet naar jou toe kwam maar dat je naar de fysio moest. Moest je ook al met gewichten werken toen het ijzerdraad nog in je knie zat? Tot nu toe (4 weken nadat ik uit het gips ben) bestaan mijn oefeningen uit buigen van de knie, staand gestrekt heffen van het been (voor zover dat gaat en dat is niet ver omdat dan het ijzerdraad in de knie wordt geduwd) het licht door de knieen gaan waarbij ik me wel met de handen ondersteun aan de achterkant en het gewicht op één been brengen (ook voorzichtig). De knie kan ik nu 90° buigen en ik heb ook iets kracht terug in het been maar op de hometrainer heb ik nog niet gezeten en met gewichten heb ik ook nog niet gewerkt. Hoe lang nadat het ijzerdraad eruit wordt gehaald kon je weer lopen zonder krukken? Daar ben ik wel benieuwd naar. Wanneer ben je begonnen met gewichten te gaan werken? Was dit al voordat het ijzer uit de knie was?  Bij mij gaat donderdag het ijzerdraad uit de knie en daarna is het de bedoeling dat ik de hometrainer op ga en de bovenbeenspieren ook meer ga belasten om kracht op te bouwen, zodat langzaam naar het lopen zonder krukken kan worden toegewerkt. Pas na 4 maanden is het dan de bedoeling dat de training geïntensiveerd gaat worden zodat conditie en spiermassa kan worden opgebouwd. Nou kerel kop op en laat je niet kennen. Je komt er wel weer doorheen. Vriendelijke groet, Sjors

[Gast]

Hoi Sjors en hoi Gerard,

Ik heb kantoorwerk. Voor de verdere beeldvorming ikben 40 jaar. Ik heb van datum ongeval 23 oktober tot heden niet gewerkt. Zowel arbo-dienst als werkgever gunde mij de schijnbaar nodige rust. De pees moet ook "rustig" kunnen aanhechten. De laatste week had ik onderhand het gevoel dat ik wel moest werken. Ik voelde me ietwat schuldig. Onnodig denk ik, blessure aan knie is immers ernstig genoeg. En aan de andere kant ik ben bijna nooit ziek dus "let it be". Afgelopen vrijdag zoals eerder gesteld gips er af. Nu morgen dus operatie. Ik moet me zeggen dat ik me prima voel. Knie ziet er goed uit en voelt goed. Ik vind het alleen raar dat ik schijnbaar een week in ziekenhuis moet zijn. Heel vreemd, maar de oefeningen met buigplank in bed zijn daar debet aan denk ik. Enfin liever met goede nazorg wat langer in ziekenhuis. Ik hoop echter in januari (2006) toch eens aan de arbeid te gaan. Moet toch kunnen denk ik met mijn bureauwerk. Maar wie weet krijg ik na morgen wel een terugval. De zogenaamde mentale dip waar jullie beiden het over hebben.
Gerard lees ik het goed dat jij pas in januari 2006 aan de arbeid gaat en mag autorijden nadat in april j.l. het ijzerdraad er uit ging?
Als dat zo is moeten Sjors en ik dan ook nog zo'n 8 maanden wachten??? Dit is dan een tegenvaller voor mij. Ik meende oprecht in januari,voor mijn part februari weer een hele man te zijn.
Ik verneem het wel, nu maar na bed. Ik dien morgen 7.45 uur aanwezig te zijn in ziekenhuis. Gauw genoeg dan operatie dunkt mij. Ik meld me weer. Nogmaals Sjors succes een dag later. En jij Gerard kop op, alles komt goed!

Groeten Jan          

[Gast]

Hoi Gerard,

Tweede gedeelte vraag gaat over. Ik had even niet in de gaten dat je onlangs voor de 3e keer door je pees was gegaan.

Nou ga ik echt uitloggen, over paar uur immers naar chirurg.

Houdoe, groeten Jan  

[Vrouw van Jan, Nicole]

ik ben op 22 oktober tijdens werkzaamheden aan mijn woning van een stelling gevallen met als resultaat: kniepees afgescheurd. Volgende week zes december mag de gips eraf waar kan ik mij aan verwachten? welke oefeningen zal ik moeten doen? pijnlijk zeker ? groetjes andrea

Hoi Sjors en Gerard,

Jan is vanmorgen onder het mes gegaan. Ze hebben hem een roesje gegeven en wonderwel  

was de ruggeprik in een keer goed gegaan, zo goed zelfs dat Jan hem niet heeft gevoeld.
Ze hebben wel rond zijn rug kleine prikjes gegeven voordat ze de ruggeprik gaven.
Ze hebben alles uit de knie gehaald (schroef en ijzerdraad). Het gaat met de knie goed
maar de catheter en infuus vind hij het ergste. Hij moet nu zeker nog een aantal dagen in het
ziekenhuis verblijven. Hij zal jullie bij thuiskomst verder op de hoogte houden!

Nicole

[Gast_marco]

oh ja,

die katheter dat vond ik ook het ergste.
De volgende morgen om 6 uur kwam de zuster .... "goedemorgen, we gaan ´m even verwijderen"
"Het gaat even pijn doen ............ouarrrrrghhhhhhh"

Maar goed, nu doet ie het weer.

Als je geopereerd wordt zorg er dus voor dat je zo snel mogelijk na de operatie weer plast, dan krijg je ´m niet.

Ik wens Jan veel suc6  

[Sjors]

Hoi Nicole en Marco,

Ik ben vandaag van mijn ijzerdraad verlost. Operatie vond plaats door middel van een ruggeprik en ik moet zeggen dat ik er gelukkig niet veel van gevoeld heb. Prettig is het niet hoor maar veel pijn deed het mij niet gelukkig. Goed te lezen dat het bij Jan ook goed gegaan is want hij zag daar wel tegenop geloof ik. Ja, dat met dat catheder is inderdaad een goede tip voor toekomstige ruggenprikkers en gelukkig heeft iemand anders mij daarover ook van te voren geïnformeerd; Zorg ervoor dat je niet te veel drinkt als je opgaat voor de operatie en ga voor de operatie absoluut nog een keer plassen, hoeveel haast er ook mag zijn voor een operatie. Bij een ruggenprik ben je vanaf je 'plassertje' (voor mannen!) namelijk voor een tijdje verlamd en als je blaas volloopt (ook door het infuus en dat is al een liter!) kan je het vocht niet kwijt. De verdoving werkt zo'n 3 tot 4 uur en pas daarna kan je weer plassen. Heb je teveel vocht in je blaas dan moet het er toch uit en dan moet men een catheder plaatsen. Dus  gouden tip: Niet veel drinken voor een ruggenprik en voor de operatie plassen!!

Ongeloofelijk dat ik vanmorgen nog op de operatietafel lag en dat ik nu alweer thuis kan zitten mailen. Ik ben heel opgetogen over het verloop en de afloop van de operatie. Onder de verdoving liet de chirurg mij zien dat ik de knie al weer verder dan 90° kon buigen. Dat was wel eng om te zien omdat je er niets van voelt maar wel fijn omdat daarmee bevestigd werd dat het vele oefenen toch zijn vruchten heeft afgeworpen. Nu ik van de ijzeren lus af ben is de knie ingepakt in drukverband waardoor ik de knie wel weer iets minder kan buigen en bewegen. Dit verband is aangebracht om te voorkomen dat er te veel vocht komt in de knie en het onderbeen en moet 2 weken op zijn plaats blijven zitten. Daarna moet ik met een drukkous weer verder. Ik moet overigens wel gewoon verder blijven oefenen alleen de eerste dagen iets voorzichtiger, ook vanwege het feit dat de knie nog gevoelig is van de operatie. Misschien voor diegenen die dit nu of later lezen en ook onzeker zijn voor de afloop en het vervolg van en op de operatie om de ijzeren lus er uit te halen; Je kan na afloop gewoon het gewicht op het been zetten (met ondersteuning van krukken) en zonder verdere complicaties verder gaan. De zekerheid in het been is eigenlijk net zo groot als voor de operatie en dat is wel een klein feestje waard als je thuis komt want vanaf dat moment begint de laatste fase van het revalideren, namelijk kracht opbouwen en toewerken naar lopen zonder krukken.

Nou Nicole, ik wens voor jou en natuurlijk helemaal voor Jan dat ook hij snel verbeterd na de operatie en dat hij snel weer thuis is om verder te revalideren. Hopenlijk in ieder geval voor Kerstmis! Beterschap en sterkte gewenst.
Vriendelijke groeten,
Sjors

[Gast_Nicole]

ik ben op 22 oktober tijdens werkzaamheden aan mijn woning van een stelling gevallen met als resultaat: kniepees afgescheurd. Volgende week zes december mag de gips eraf waar kan ik mij aan verwachten? welke oefeningen zal ik moeten doen? pijnlijk zeker ? groetjes andrea

Hoi Sjors en Gerard,

Ik sta er van versteld dat je al zo snel uit het ziekenhuis bent ontslagen.
Ik ben blij voor je dat het allemaal goed is gegaan.
Jan zijn catheter en infuus zijn er vandaag uitgegaan.
Een hele opluchting voor Jan. Hij had vannacht ook geen oog dicht gedaan.
Vanmiddag heeft hij een soort slee gehad die zijn knie beweegt. Jan kan
nu tot 60 graden zijn knie buigen. Zodra hij 90 graden kan buigen mag hij
naar huis (misschien zaterdag?)
Oh ja, ik heb me laten vertellen dat bij een peesafscheuring afhangt waar
hij scheurt. Bij Jan was het boven de knie en daarom kon al snel alles
uit de knie gehaald worden. Vandaar dat bij jullie de verhalen verschillen.
Ik wens jullie veel sterkte toe en als ik weer nieuws heb dan schrijf ik
weer.

Groetjes,

Nicole

 

[Gast_Arjan]

Hallo,

Ik heb op 5 oktober jl. ook mijn patellapees volledig afgescheurd tijdens volleyballen en ben de dag erop geopereerd. Heb dus eigenlijk maar 1 nacht in het gips gezeten. Na de operatie waar ook gebruik is gemaakt van een ijzerdraadje heb ik twee weken rust gehouden, met enkel een stevig verband om mijn knie. Twee weken na mijn operatie op advies van de chirurg gestart met fysiotherapie (4 x per week anderhalf uur ). De fysiotherapie zit zo n 400 meter bij mijn huis vandaan dus ga hier lopend (met krukken) naar toe. Een week of drie geleden kon in mijn knie 90 graden buigen en ben ik weer halve dagen gaan werken. Sinds deze week laat ik onze twee honden weer uit, zonder krukken maar nog wel langzaam en voorzichtig lopend natuurlijk. Omdat ik sinds deze week last heb van het ijzerdraad ga ik volgende week naar de chirurg om te bepalen hoe en wanneer het ijzerdraad verwijderd moet worden. Ik ben 36 jaar en sport op recreatief niveau. De verwachting is toch wel dat ik half januari weer moet kunnen autorijden, ik ben benieuwd.

Gr, Arjan

[Sjors]

Hoi Nicole en Arjan,

Leuk dat er een beetje schot in de communicatie over onze problemen komt en dat meerdere mensen reageren met ervaringen en vragen. Ik denk dat dit voor veel mensen toch wel een hulp kan zijn in het revalidatieproces.

Met betrekking tot de blessure van Arjen, heb ik geleerd dat dat niet een patella- of kniepeesscheuring is maar een quadricepspeesscheuring. Deze blessure is ook zwaar en is de scheuring van de pees boven die knieschijf (die daardoor meestal naar beneden schiet) maar anders dan de scheuring van kniepees die zich onder de kniepees bevindt en daardoor bij het scheuren vaak naar boven schiet. De behandeling en revalidatie van de quadricepspees is waarschijnlijk weer anders als bij de scheuring van de kniepees. Vandaar misschien ook wel het verschil in timing en verblijf in het ziekenhuis. Jan is al veel eerder naar het ziekenhuis gegaan om het ijzerdraad eruit te laten halen (en een schroef, begrijp ik. Een schroef was bij mij niet aanwezig) en moet misschien ook wel mede daarom er een tijdje langer blijven.

Arjan gaat ook duidelijk sneller in zijn revalidatie dan ik, alhoewel er bij mij al wel het ijzerdraad uit is gehaald. Dit kan ook natuurlijk te maken hebben met de plaats waar de pees scheurt onder de knie maar daar ben ik niet helemaal zeker van. Wij zijn allebei op 6 oktober geopereerd, begrijp ik maar de rest van de revalidatie vertoont toch grote verschillen. Na de operatie ben ik 2 weken in half gips en half drukverband gezet, in verband met eventueel zwellen van het been. Na exact 2 weken zijn de hechtingen eruit gehaald en ben ik in kokergips gezet waarin ik nogmaals 4 weken mee heb gelopen. Gedurende die tijd is het been enorm verzwakt doordat de spiermassa onwaarshijnlijk veel is afgenomen. Het bovenbeen in gips was ongeveer de helft in omvang van het gezonde bovenbeen! Ik heb nu net gisteren het ijzerdraad eruit laten halen en ik begrijp dat het er bij Arjan voorlopig nog wel even in zit. Ik zit de komende 2 weken nog in drukverband waardoor de bewegingsvrijheid weer iets minder is geworden maar ik moet toch verder gaan met oefeningen en kracht opbouwen in mijn been. Daar zit ook denk ik precies het verschil. Zonder spiermassa kan je het been onmogelijk gebruiken om zonder krukken mee te lopen. Door heel kort of niet in het gips te gaan en het been toch iets in beweging te houden, wordt er voor het behoud van de spiermassa gezorgd. Als je het gips hebt gezeten duurt het wel weer even voordat je terug weer een normale spiermassa hebt (de chirurg sprak over enkele maanden).

Affijn, we zijn met z'n allen geloof ik toch weer op de goede weg. Ik heel benieuwd naar jullie verdere ervaringen en ik zou ook anderen willen aanmoedigen om deze op deze website te plaatsen, zodat er een beetje meer informatie ter beschikking komt over het afscheuren van een kniepees.
Vriendelijke groet,
Sjors

 

[Gast_Jan]

Hallo Sjors, Gerard, Arjan en Marco.

Ja, de club kniepeesscheuring wordt steeds groter. Ik deel je mening Sjors. De biblioheek omtrent peesafscheuring moet maar eens groter worden. Overigens geweldig Sjors dat het je zo goed gaat.
Nicole mijn vrouw schreef dat mijn pees boven de knie afgescheurd was. Dit is dus incorrect. Fout mijnerzijds. Pees is gewoon onder de knie afgescheurd. Ik heb dit even gedacht omdat de chirurgische snee op een andere plek was.

Eerst wil ik mededelen blij verheugd te zijn dat ik plots aan het einde van de middag alsnog naar huis mocht. Uiteindelijk drie volle dagen en twee nachten in ziekenhuis geweest. Niet die geplande week dus. Ik snapte dit ook al niet. Sjors zou immers maar één dag blijven.
Het verhaal vanaf woensdag. Die dag was ik 7.45 uur in ziekenhuis. Netjes ge-intaked. Gauw genoeg naar de voorbehandelkamer naast de chirurgenkamer. Daar vertelde ze me dat de schroef uit de knie ging. Ik schrok, ik kwam immers om de ijzerdraad te laten verwijderen. Ik zei: "en dat ijzerdraad dan". Oh dat wisten ze niet we zullen het aan de chirurg vragen. Ik balen, ik wist van geen schroef af. Ik dacht dat ik daarom snapte waarom ik al zo vroeg geopereerd was. De bij andere mensen gebruikte maand was bij mij maar 5 dagen. Immers zoals ik eerder gesteld had, was pas 5 dagen eerder het gips eraf gegaan na een kleine 7 weken. Ah nee, niet dadelijk alsnog in januari een derde operatie. Ik werd er even niet goed van. Hoe dan ook je ligt daar en kunt uiteraard niet meer weg. Even daarna ruggeprik ondergaan. Nicole schreef het al. Deze keer geen 6 pogingen maar in één keer goed en raar maar waar geen centje pijn. Ik kreeg wel eerst één of twee verdovingsprikjes. Ik weet niet of ik die op 24 oktober toen ook gehad had. Nu dus geen enkele pijn. Net als drie jaar eerder bij de liesbreuk. Toen ook geen centje pijn. Ik heb het vermoeden dat ik op 24 oktober als iemand met (val) ongeluk er tussengefrot ben en dat dat de procedures beduidend anders zijn. Ik ben toen niet eerst op mijn gemak op een voorbehandelkamer terecht gekomen. Ik werd in oktober direct de operatiekamer ingereden. Met andere woorden uit ervaring spreek ik dat als je officieel op de agenda ingepland staat dat je op je gemak de voorbehandelfases doorloopt en dat je relaxter op de operatiekamer terecht komt. Overigens was ik in oktober geen spoedgeval. Ik heb immers 24 uur moeten wachten op het bekende "gaatje tussendoor". Je denkt dan wanneer komen ze je halen. Enfin, even niet afdwalen. Op naar de kamer, ik stelde de vraag aan de chirurg. "U zei vorige week na verwijdering gips alle fixatiemateriaal eruit en nu kom ik alleen voor een schroefverwijdering (welk ik niet wist), moet ik in januari weer een operatie ondergaan vanwege verwijdering ijzerdraad". Het antwoord was: "neen u weet toch dat alles verwijderd wordt, geen nieuwe operatie dus".  Ja dat wist ik, ik wist alleen niets over een schroef. Hoe dan ook het roesje werkte en ik viel vredig in slaap. Ik ben een dermate antiheld dat ik dus niets van zo'n operatie meekrijg. Ik kom pas bij op de ontwaakkamer.

Ik was gauw genoeg terug op mijn reguliere kamer. Na anderhalf uur kreeg ik buikpijn en voelde dat mijn buik keihard was. Ik wist genoeg. Zuster laten komen en met zo'n handig apparaatje meten ze dan hoeveel urine er in je blaas zit. Eén liter. De katheter moest ingebracht worden. Daar mij benen nog tintelde en de verdoving waarschijnlijk nog niet geheel uitgewerkt was hoopte ik daarom op een meevaller. Ik was immers de katheter van oktober nog niet vergeten. De inbreng viel mee. En het vocht stroomde in het zakje naast mijn bed. Pfff wat een verlichting. Sjors heeft gelijk eerst plassen voordat je weggereden wordt. Overigens het infuusvocht is geheid de grootste veroorzaker van de volle blaas. De operatiewond viel mee. De 13 cm van oktober werd niet gehaald. De chirurg had maar een sneetje van 3 cm nodig. Geweldig. Die nacht ook geen pijn gehad. Het slapen wilde echter toch niet lukken. Het infuus was verwijderd maar het naaldje zat bij mij op een onhandige plek op mijn hand. Dit naaldje laten ze zitten opdat bij eventuele complicaties direct een infuus of een spuit er op aangesloten kan worden. Ik durfde door die vervelende naald en door het verrekte katheter niet fatsoenlijk te slapen. Ze hebben je letterlijk "bij je veter". Een keer draaien en je "veter" krijgt een oplawaai. Is misschien voor andere niet zo maar zo ervoer ik het wel. Marco omschrijft het heel goed. Inderdaad 's morgens kwamen ze even die slang verwijderen. "auuuuuuuuuu". Dit is dus het ergste van de behandeling. Niet de ruggeprik maar de katheter. De katheter staat met stip op één voor wat betreft de ergste dingen die je in onderhavige situatie kunt meemaken. Ik hoop oprecht niet dat de Amerikanen deze handelswijze toepassen op haar "krijgsgevangenen".

Donderdagmiddag oefenen met buigen op gladde plank met washandje eronder. Ik denk 30 graden buigen.  Later die middag werd het hydraulische kniebeweegapparaat om mijn bed aangesloten. Al gauw op naar de 60 graden. Elke keer kwartier benen buigen half uur rust. Mooi apparaat.

Vrijdag het apparaat niet hoeven te gebruiken. Gewoon benen langs bed laten rusten en binnen korste keren had ik mijn 90 graden. Ik moest de hand van de fysiotherapeut wegdrukken. De kracht was schijnbaar goed. Genoeg. Conclusie 60 graden belast buigen en 90 tot 110 graden onbelast buigen. Na het oefenen met kruklopen op gang en op trap was ik geslaagd voor examen. Fysiotherapie en orthopeed gaven het groene licht voor vertrek. Ik heb het ziekenhuis rond 16.00 uur verlaten. Drie volle dagen en twee nachten. Geen week dus!

Nu 6 weken rustig aan doen en met de krukken (blijven) lopen. Autorijden en fietsen nog zeker 6 weken niet aan de orde aldus ontslagbriefje ziekenhuis. Ik verwacht wel dat ik in januari weer geleidelijk aan het werk kan gaan. De arbo-arts moet daar maar iets over roepen. De orthopeed wilde daar geen uitspraak over doen.
Nu gauw me in laten schalen bij de fysiotherapeut. Die moet mij nu verder helpen.

Mensen tot schrijvens en allemaal bedankt voor het suc6 toewensen, uiteraard wens ik jullie allemaal hetzelfde toe.

Groeten Jan  :sunsad:  
 

[Sjors]

Hoi Jan,
Goed te lezen dat je je er goed doorgeslagen hebt. Wat betreft de communicatie in de ziekenhuizen blijkt dat er niet alleen bij mij slecht gecommuniceerd wordt. De verpleegsters doen goed hun best maar weten vaak niet het naadje van de kous hetgeen voor verwarring zorgen kan. Zo werd mij gevraagd of ik thuis hulp had omdat ik na de operatie echt niet gemakkelijk zou kunnen bewegen en last zou kunnen hebben van de gevolgen van de ruggenprik en operatie. Nou die hulp heb ik niet maar gelukkig kwam ik er, na de uitwerking van ruggenprik, achter dat ik gewoon weer verder kon met lopen en het gewicht op het been brengen (weliswaar wel met krukken uiteraard).

Ik ben benieuwd waaruit, in de volgende fase, bij jou de oefeningen uit bestaan. De chirurg vertelde mij om op gevoel verder te gaan met oefeningen en zeker niets te forceren. De kracht opbouwen in het bovenbeen zou vooral belangrijk zijn om weer stabiliteit in het been te krijgen. Daarvoor zou ik gebruik mogen maken van mijn hometrainer (zadel hoog, lichtste stand en rustig draaien) en zou ik staand mijn been gestrekt omhoog moeten brengen omdat dit de quadriceps sterkt. Wel voorzichtig en niet te ver maar gewoon series van 5 tot het punt waarop het comfortabel voelt. Dan even vasthouden en weer terug. Ik lig geloof ik iets meer dan 2 weken voor op jouw programma. Ik ben op 6 oktober geopereerd. Dat zegt natuurlijk niet alles en elke pees zal wel weer een iets andere tijd nodig hebben om te helen maar ik moet me weer in het ziekenhuis melden op 10 januari voor een check bij de chirurg. Ik heb geen idee wanneer ik weer kan lopen zonder krukken. Voor mijn gevoel voorlopig zeker nog niet! De fysiotherapeut is bij mij langs geweest dezelfde dag dat ik geopereerd ben en mij verteld de eerste dagen rust te nemen om even de knie te laten herstellen van de operatie en daarna vanaf zaterdag (vandaag) weer heel rustig te beginnen met de voortzetting van mijn oefeningen. Daarmee ben ik nu dus begonnen en het voelt zonder ijzerdraad wel een stukje aangenamer aan maar juist daarmee moet ik voorzichtig zijn en zorgen dat ik daardoor niet in één keer meer doe dan goed is voor de pees. Ik zit momenteel wel in een drukverband en ik heb de wond verder niet gezien maar ik moet het drukverband 2 weken om houden. 29 December moet het eraf en dan een drukkous om de knie voor het gevoel van stabiliteit. Nou, nu dus proberen de bovenbeenspieren te trainen zonder de pees te veel te belasten en dan moeten we richting lopen gaan in een maandje of zo. Hou me op de hoogte van jouw oefeningen! Beterschap en verder sterkte. Groet, Sjors

[Gast]

Hoi Sjors,

Zoals gesteld na 7 1/2 week voor tweede keer geoperereerd. Fixatiemateriaal eruit en revalideren maar. Na de 90 graden oefeningen gedaan te hebben in ziekenhuis na twee nachten en drie volle dagen naar huis. Ik zit nu op precies een week na de 2e operatie. Van mijn fysiotherapeut moest ik direct mijn luie tuin/ligstoel uit de woonkamer verbannen. Ik moest gewoon op de bank zitten en de knieën 90 graden buigen. Uiteraard wel op zijn tijd de knie weer rust gunnen. Ik moes ook knie liggend op bank/bed naar beneden duwen. Dit is om de pees weer wat aan te spannen. Nadat ik het ziekenhuis uit was ben ik nu al twee keer bij de fysiotherapeut geweest. Ik heb nu al een kwartier op de hometrainer gefietst. Gewoon benen rond. Dit is een buiging van 110 graden dacht ik. Ik voel me er prima bij. Uiteraard is dit binnen "fietsen" zeer onbelast. Geen weerstand. Het gaat er hier om dat er beweging in mijn dikke knie komt. Bewegen is goed. Het is alleen niet altijd duidelijk hoeveel, immers teveel lijdt tot overbelasting en te weinig leidt tot vastzitting van de knie. Waar ligt de grens? Ik denk dat die grens door jezelf aangegeven moet worden. Derden weten niet alles van je lichaam. "Te" veel of "te" weinig is niet goed.

Hoe dan ook na 8 weken en 2 dagen na de eerste operatie kan ik al goed bewegen. De huiswerkopdrachten na het 2e bezoek aan fysiotherapeut zijn: op een bureaustoel zitten en mijn benen met de tenen optillen. Ik bedoel te schrijven de tenen opdrukken zodat mijn hakken omhoog gaan. Elk uur een aantal keren doe ik dat. Ook af en toe bij deze oefening de knieën tegendruk geven, zodat er meer belasting moet plaatsvinden. Die tegendruk geef ik door mijn handen op de plaats boven de knieën te drukken. Verder elk uur op de bank je benen neerleggen en met een rolletje (handdoek, colafles of i.d) onder je knie je voeten omhoog bewegen.
Verder zit ik veel en dan schuif ik met mijn voet (met sok) over de gladde parketvloer. Ik gebruik geen klok, ik beweeg naar eigen goeddunken. Ik doe maar wat en houdt me uiteraard wel aan de huiswerkopdrachten. Ik denk er alleen niet zoveel over na.

Ik ben tot nu toe tevreden, 's morgens voel je je knie wel. De ene dag meer pijntjes dan de andere. Het zijn gezonde pijntjes zullen we maar zeggen. Ik denk dat ik net voor de jaarwisseling of anders net daarna langzaam mijn bureauwerk weer op ga pakken. Eerst eens kijken wat de arboarts volgende week gaar zeggen. Ik mag 6 weken niet fietsen/autorijden. Ik kan dit overigens ook nog beslist niet natuurlijk in deze fase. Het houdt dan wel in dat de werkgever een vervoersvoorziening moet treffen. Familie, buurt etc. is in mijn situatie niet aan de orde. Overigens is een dag mij niet laten werken duurder dan iemand sturen met een reiskostenvergoeding die mij dan komt halen. Idem voor een taxi. Ik woon hemelsbreed slechts 3 km van mijn werk.
Ik denk wel dat ik wel geleidelijk weer aan het werk kan. Niet ineens een volle werkdag. Maar uiteraard zal de arboarts daar wel wat over zeggen.

Ik moet 27-1-2006 opnieuw naar de orthopeed. Zo rond februari 2006 zitten mijn 6 weken niet fietsen/autorijden erop. Gezien de dagelijkse progressies ben ik zeer positief gestemd over het verdere verloop.

Ik houd jullie op de hoogte voor wat betreft de revalidatie,

Groeten Jan    

[Gast]

Hallo Sjors,

Nog even een toevoeging. Ik denk overigens dat ik ook nog wel een tijd met krukken zal lopen. Thuis echter vaak maar met één. De kruk aan de kant van het gezonde been. Door je zo in huis te bewegen druk je harder met je ongezonde been op de grond.  Dit lijdt weer tot het in leven wekken van je zwakke "papbeen". Uiteraard bij echte wandelingen gewoon twee krukken gebruiken. Ik denk dat net als jij Sjors dat ik nog wel een tijdje met die krukken moet voortbewegen. Maar in huis één kruk is wel fijn. Je kunt dan toch wel wat meer. Je voelt zelf wel aan of zoiets wel of niet kan. Ik denk dus dat het voor mij wel goed kan.

Groeten

Jan  

[Sjors]

Hoi Jan,
Interessant om te lezen hoe het jou vergaat, een week na je operatie. De oefeningen die jij aangeeft zijn toch weer andere oefeningen dan dat ik doe maar ik pak ze erbij op. Vooral de oefening met een een rolletje onder de knie is een oefening waarbij ik direct voel dat er nog werk aan de winkel is om de bovenbenen te versterken. Ook ik zit steeds vaker met mijn benen gewoon omlaag maar ik kan mijn knie nog niet in de hoek krijgen die ik voor de operatie wel kon halen. Dit komt door het drukverband waarin mijn knie zit, om te voorkomen dat er te veel vocht in komt. Ik heb thuis een hometrainer staan maar ik kan daar de trappers nog absoluut niet rond krijgen. Ik heb wel hele lange benen en dat maakt het allemaal ook niet makkelijker. Volgens de fysiotherapeut zal dit echter snel gaan verbeteren als het drukverband van de knie afgaat. De oefeningen die ik momenteen vooral doe zijn: 1.) Been gestrekt heffen als ik sta. Dit gaat steeds beter en ik voel de kracht in mijn bovenbeen terugkomen. Hierbij maak ik series van 5 en dit 3 keer achter elkaar. 2.) Knie naar voren buigen terwijl ik op het aanrecht in de keuken leun. Hierbij maak ik series van 50, zonder kracht. Je ziet dan dat de knie wel steeds iets verder komt totdat het drukverband het tegenhoud. 3.) Een stukje door de knieen gaan, terwijl ik naar achter leun op het aanrecht in de keuken. Dit even 15 seconden vasthouden en weer omhoog. Hiervan series van 3 keer. 4) gewicht van het ene been op het andere zetten, terwijl ik me vasthoud aan het aanrecht waarbij ik met mijn slechte been probeer met extra kracht op de grond te zetten. Hiervan series van 25. Voor de rest probeer ik wel een beetje in beweging te blijven en door het huis te lopen. Ook ik gebruik daarbij hele stukken maar 1 kruk, ook de kruk aan de kant van het goede been en niet aan de kant van het slechte been. Dit gaat steeds beter en je voelt inderdaad dat je steeds weer iets stabieler wordt in het slechte been. In concreto kan ik zeggen dat ik nu inderdaad ook in een fase zit waarin je duidelijk kan zien dat het vooruit gaat. Volgens de fysiotherapeut is het nu belangrijk niet van alles weer te snel te willen en gewoon rustig door te gaan met de oefeningen en het lopen. Door ook het been genoeg rust te geven kan het ook herstellen van de oefeningen en verder krachten opbouwen. Persoonlijk heb ik een baan waarbij ik door Europa reis per vliegtuig en volgens de Arbo-arts gaat het nog wel een tijdje duren voordat ik weer met mijn koffertje over vliegvelden kan rennen dus werken zit er voor mij nog even niet in. Nou ja, eerst nu maar eens goed de feestdagen zien door te komen. Ik ga weer mijn oefeningen doen!!
Sjors

[Gast]

Hoi Sjors,

Uit het niets kon ik gisteren mijn "slechte" been omhoog heffen. Zonder hulp van ander been of iets dergelijks. Een dag eerder kon ik dit belist nog niet. Oefeningen helpen dus.

Gegroet Jan