Kniepees Afgescheurd

[Eefje68]

Hallo Allemaal,

Alleereerst een voorspoedig 2009 toegewenst.

Ik had beloofd jullie op de hoogte te houden:
Op 3 december had ik m'n eerste bezoek aan de Fysiotherapeut en daarna elke week 2 maal. Alles bij elkaar 6 maal tot dusver.
Oefeningen: strekken, buigen, spieren onder- en bovenbeen spannen en op een stoel voet over de gladde (parket)vloer van voor naar achter bewegen.
De Fysiotherapeut is tevreden en vindt dat ik ook gezien mijn leeftijd(68) behoorlijk op schema ben.
M'n been heeft nu ook zoveel spierkracht dat het bijna zelfstandig (wat klinkt dat leuk) in bed kan komen...
De buiging zit op plm. 90 graden. Wel is de knie nog dik en voelt nog wat warm aan. (Dus regelmatig in het ijs)
Vandaag heb ik voor het eerst auto gereden. Dat ging prima.
Op m'n hometrainer kan ik helaas nog niet: ik krijg m'n been nog niet rond.
Maar nu ik weer wat minder afhankelijk ben van al m'n buren om boodschappen voor me en met me te doen denk ik dat ik hier zo'n opkikker van krijg dat de rest ook wel goed komt.
Tita, bedankt voor je aardige reactie, ik hoop ook dat bij mij dat ijzerdraad er snel uitgaat want de pijn die ik vooral 's nachts nog veel heb zou wel eens aan dat draadje kunnen liggen.

groeten aan allemaal en voorzover van toepassing: Beterschap!!

Eefje

[Eefje68]

Hallo Allemaal,

Heb lang niets laten horen, maar er zit nu toch schot in.
De kniebuiging ging bijzonder moeizaam, deed behoorlijk pijn, maar toch kreeg ik half februari (ongeveer) op de hometrainer de knie eindelijk rond.  Maar zo langzamerhand begon ik het vermoeden te krjgen dat het ijzeren draadje de buiging in de weg zat.
Dit werd door de ene arts wel en door de andere arts niet beaamd.
Omdat toch heel veel pijn hield is afgelopen vrijdag, 20 maart het draadje eruit gehaald.
En ik voel nu al verbetering!!
Fietsen deed ik al (buiten) maar vooral afstappen ging nog wat moeilijk.
Over een paar weken kan ik weer wat gaan oefenen (als deze wond weer is genezen) en dan hoop ik spoedig van alle ellende af te zijn.
Groeten
Eefje
 

[jumping-pete]

hallo iedereen,

iets meer dan een week geleden kwam ik door een dom ongeval ten val; diagnose afgescheurde patellapees.
Op zondagmiddag werd ik direkt geopereerd.
Op maandag (met een open gips en veel pijn) reeds naar huis.
Ik ben van heel aktieve veertiger plots één hoop ellende die van alles en iedereen afhankelijk is. Op 2 seconden tijd is alles veranderd.
Ik mag van geluk spreken dat ik zoveel hulp krijg van m'n vrouw die me weer vertroeteld als een baby.
Ondertussen zit ik in die knie nu ook met die beruchte ijzerdraad, zo'n 40 haakjes en een gips die heel zwaar weegt.
Na net 1 week slaag ik erin om zelf recht te staan vanuit m'n rolstoel en om met de nodige krachttermen zelf in en uit bed te raken.
Met 2 krukken lukt het iets of wat om me te verplaatsn, maar bij mij zit de schrik er enorm in om te vallen.
dat zal waarschijnlijk m'n revalidatie later afremmen.
Nu heb ik nog minstens 1 week de open gips en dan zeker 2 weken de gesloten gips.
dan zou volgens schema van de chirurg telkens 1 maand brace op 30°, 60°, 90° bijkomen. Dan zijn we ondertussen 4 maand ver en zou het ergste voorbij moeten zijn.
Als ik echter jullie berichten lees, word ik er niet vrolijker door want bij de meesten duurde het toch wel 6 maand eer ze terug de oude waren.
Wie geeft me wat tips voor die eerste maand...

groeten uit belgie,
Pter

[tita]

Hallo,
Het is ondertussen 3 jaar geleden dat mijn kniepees afgescheurd is. Hiervoor 6 weken in het gips gezeten. Na een jaar zijn we erachter gekomen dat het toch nog niet goed zat en toen hebben ze alle nog een keer geopereerd, weer 6 weken in het gips. Nu moet ik zeggen dat ik geen een van beide keren open gips gehad heb. De eerste keer heb ik wel na de operatie een week zonder iets in het ziekenhuis vertoefd, dat was dus een ramp. Ik had nog een brace en die kon ik er dan om doen als er iets gebeuren moest, maar wat een pijn. De tweede keer is er direct de volgende dag volledig gips omgekomen, toen kon ik ook direct naar huis. Heb nooit een rolstoel thuis gehad, heb me gered met krukken. Ik heb nu nog steeds een angst om te vallen, ik denk niet dat dat ooit weer overgaat. Als je gesloten gips hebt, heb je veel meer stevigheid, dan durf je ook weer wat meer, was met mij tenminste wel zo. Ik heb steeds gips gehad, dat je eraf kon halen, zat met klittenband vast. Zo kon het er 's nachts af en als je 's avonds bij de tv zat had ik het er meestal ook een uurtje af, luchtte echt op. Daarbij had ik er een riem omheen, als ik ging zitten tilde ik het been aan die riem op een stoel. Ik kan je alleen aanraden om toch zoveel mogelijk te gaan bewegen, ik was zelfs stukjes aan het wandelen met m'n gips. Hier vergroot je je zelfvertrouwen weer iets mee en je spieren verdwijnen niet helemaal. Sterkte ermee, ik kan je verzekeren er is heus nog wel iets weer mogelijk na die 2 seconden, ook al zijn er ook dingen die volgens mij nooit weer willen. Even knielen in de bloementuin bijvoorbeeld.
Groetjes Tita

[Bram]

Hallo allemaal,
het werd toch maar eens tijd om mijn verhaal hier neer te zetten.
Vorig jaar 5 mei heb ik mijn patellapees afgescheurd tijdens een vakantie op Bali, daar ben ik dan ook meteen geopereerd. In mijn geval is er ook geen gebruik gemaakt van ijzerdraadjes en is de pees weer bevestigd door een aantal gaten in mijn knieschijf te boren. Na mijn terug komst in Nederland heb ik nog een 5 tal weken in het gips gezeten, waarna ik bij de fysio aan de slag kon. Tot dus ver liep mijn herstel vrij voorspoedig en vergelijkbaar met de meeste verhalen hier. Begin december kon ik alweer een stukje hardlopen. Helaas kwam halverwege december de klad erin. Ineens had ik veel meer pijn aan de pees en aan hardlopen hoefde ik echt niet meer te beginnen. In eerste instantie gingen we er van uit de knie wellicht overbelast was. Na een periode van rust/ lichte oefeningen was er nog steeds verbetering waarneembaar. Eind januari is er bij een bevriende fysio een echo van de knie gemaakt. Hieruit is gebleken dat er zich vochtophopingen vinden onder de pees en dat er op de pees kalkafzettingen hebben gevormd. Vervolgens dus weer terug naar het ziekenhuis (CWZ) waar men aan de hand van röntgen foto's hetzelfde concludeerde (calcificatie van de pattelapees). Afgelopen week weer terug geweest voor een controle, dit bracht echter weinig nieuwe feiten aan het licht. Vooralsnog zijn de artsen erg terughoudend met betrekking tot een operatie waarbij de verkalking wordt weg gesneden. Voorlopig zal ik moeten wachten op een MRI scan die wat meer duidelijkheid kan verschaffen. Zijn er meer mensen die last hebben gehad van een calcificatie van de pattelapees?

[Henk21]

Hallo iedereen,

Heb mijn kniepees afgescheurd. 24 mei jl. tijdens het trappen van het balletje op het erf.

Ik heb veel info van het forum gehaald, maar toch een paar vragen. Deze zijn vast eerder gesteld, maar zullen verspreid over het forum staan. Geen artsen, dat snap ik, maar een paar praktische punten. De info vanuit het ziekenhuis is minimaal. Na de operatie was ik met 10 uur weer thuis, volledig versuft wordt je e.e.a. verteld, maar dit komt niet door.
Ik heb nu een week een harskoker gesloten. In hoeverre kan ik de krukken gebruiken. tot op heden doe ik alles met rolstoel en bed in de kamer.
wat kan ik na 2 weken het beste erom hebben. Na 2 weken worden hechtingen en koker verwijderd. Dan zal de chirurg e.e.a. beoordelen en zal ik hopenlijk horen wat de stand van de knieschijf is. Deze was nl. nogal naar boven geschoven. De pees was erg grillig staat in het dossier, dus dit wordt afwachten. Ik hoor graag iets.?

Groet,
Henk

[michelen]

Hoi allemaal,

Hier weer eens een berichtje mijnerzijds.
Nadat 3 jaar geleden mijn patellapees aan de rechterknie afgescheurd was, ben ik aan het revalideren gegaan(zie eerdere postings)
Ik kan gewoon fietsen,autorijden,gewoon lopen,maar niet hardlopen meer of langdurige fysieke inspannning.
Dit houdt gewoon in een half uurtje wat doen bv tuin ,dan rusten en later nog een keer een half uurtje of uurtje maar dan ook stoppen.
Maar ben intussen wel blij dat ik alweer zo ver ben terug gekomen
Wat ik nu dus lees ,sta er op dat je het ijzerdraadje eruit laat halen,want anders knapt hij een keer ,zodra je been het zelfstandig aan kan en dan krijg je weer ellende,bij mij gebeurde het op vakantie in Turkije,en kon gelijk niets meer,kramp en na ziekenhuis ,in het gips en na huis ,waar het ijzerdraad werd verwijderd.
Je moet wel er van uit gaan ,dat je bij een ""gewone afscheuring"zeker een half jaar onder de panne bent en als je het "geluk" hebt ,dat je knieschijf te hoog staat en hierdoor opnieuw geopereerd moet worden om deze op de juiste plaats te zetten en de pees in te korten, dan ben je zeker nog een half jaar erbij kwijt.
Spreek wederom uit eigen ervaring,maar ja ben na mijn trauma qua knie 4x geopereerd,in dezelfde periode als Tita en Brechje,trouwens hoe gaat het verder met jullie?
Verder wens ik iedereen veel sterkte,beterschap en tot horens maar weer.

[brechje]

Dag allemaal,

Ik kijk er eigenlijk nooit meer op maar toevallig dus vandaag. Ik zag het bericht van Michelen. Het gaat prima, inmiddels bijna drie jaar geleden bij mij. Het enige dat ik vervelend vind is het gevoel van de huid dat ik na de operaties heb overgehouden; ik kan niet op een harde ondergrond op mijn knieën zitten. Verder eigenlijk geen last meer.
Dat wil niet zeggen dat de binnenkant van mijn hoofd er geen last van heeft, dat slijt wel gelukkig. Maar echt springen en skiën is er niet meer bij, volgens mijn hoofd.... Ik durf het gewoon niet. Ik zal ook nooit naar een land gaan waar de ziekenhuizen onbetrouwbaar zijn... Nou is mijn andere knie totaal versleten dus dat heeft er ook mee te maken.

Succes allemaal,

Brechje

[pabbeele]

Hallo allemaal,

Ook bij mij is het nu drie jaar geleden dat m'n patellapees is afgescheurd. Ik ben een beetje verbaasd over de vele onheilsberichten die ik hier lees over het herstel van de kniepees na een ruptuur. Ook ik heb lang getwijfeld of het ooit wel nog goed zou komen en ik nog op een degelijk niveau zou kunnen sporten. Maar kijk, drie jaar na datum sport ik als nooit tevoren. Deze avond begint onze zaalvoetbalcompetite en zal ik er weer staan. Voor de rest ga ik regelmatig fitnessen, spinnen en squashen. Ik heb momenteel zelfs meer vertrouwen in m'n geopereerde knie dan in m'n 'gezonde' knie. De kniepees voel namelijk veek dikker en steviger aan. Wel moet ik zoals Brechje beamen dat het oppervakkige gevoel in de knie wel heel bijzonder is en ik ook moeilijk op m'n knieën kan zitten. Ik als leek denk dat dat waarschijnlijk komt doordat bij de ruptuur en de operatie zenuwbanen zijn doorgesneden die nu niet meer optimaal werken. Enkele zaken die volgens mij hebben geholpen bij m'n herstel zijn:
- laat je behandelen door een gespecialiseerd sportkinesist en niet door de huis-tuin-en-keukenkinesist om de hoek;
- blijf die bovenbillen trainen, ook nadat je kinebeurten zijn opgebruikt;
- loop niet te hard van stapel, forceer niks maar neem ruim de tijd om te revalideren.
Dus alles positief wat m'n knie betreft.
Wel merk ik dat de oorzaak van het probleem zich verplaatst heeft nu m'n rechterknie is 'gerepareerd'. De pijn steekt nu vooral de kop op in m'n linkerheup en rechteronderrug. M'n pijn situeert zich als het ware op een S-curve op m'n lichaam. Specialisten zullen waarschijnlijk zeggen dat dit niet verwonderlijk is en het gevolg is van compensatie. Vanaf donderdag begin ik met enkele sessies bij de kiné om m'n rug- en heuppijnen te behandelen. Die rug- en heupklachten zouden meteen ook de oorzaak zijn van de vermoeidheid die ik de jongste tijd in m'n benen ervaar en de moeite die ik heb om te recupereren na een inspanning. Tot twee dagen na een sportinspanning heb ik immers last van stramme en stijve spieren, ook al ben ik een regelmatig sporter en stretch ik voldoende voor en na. Nu ja, we zien het wel.

Groeten,

Philippe

[eljong]

Afgelopen maandag ben ik in de sportzaal gevallen, gevolg, knieschijf aan de buitenkant, ankers (waaraan bovenbeenpezen) afgebroken. De pijn is heftig maar ik kon de knieschijf zelf terugdrukken, daarna viel het erg mee, alleen kon ik mijn been niet meer "heffen", ambulance, eerste hulp, foto's, echo etc etc. Afgelopen donderdag ben ik geopereerd, drie pezen met schroeven en draadjes (?) vast gezet,. De pijn daarna was wel heftig...  nu een spalk/braze en ik een rolstoel. Dat is wennen. Wie heeft ervaring met de revalidatie, hoe lang duurt het, kan ik nu al oefeningen doen etc etc..

[ErikEngerd]

Hoi allemaal,


Ik zit nu inmiddels midden in de revalidatie. Op 4 december 2009 heb ik bij een nogal ongelukkige val bij mountainbiken mijn kniepees gescheurd aan de onderkant van de knieschijf. De dag daarna (jawel, op Sinterklaasavond om 21:00) werd ik geopereerd en na 7 weken gips ging eind januari het gips eraf. Dat was dus midden in de periode met alle sneeuw en gladheid. Op zich een eye-opener omdat je dan eens meemaakt hoe de wereld eruit ziet voor mensen die niet goed ter been zijn (bijv. oude mensen).

Het is echt een moeizaam verhaal zo'n revalidatie al ben ik nog maar zo'n 5 maanden bezig met sportfysiotherapie. In eerste instantie lag de focus op het verbeteren van de buiging (zie http://brakkee.org/knee.jpg), en dat ging best goed. Daarna, weer voorzichtig gaan fietsen op de home trainer (eerst met crankverkorting aan 1 kant).

Daarna zo rond half april weer voor het eerst op de fiets naar het werk gegaan (totaal 2x15km). Ik kan merken dat de kracht de laatste maanden behoorlijk is toegenomen, maar er zijn een paar dingen die toch wel erg langzaam herstellen. Zo heeft het erg lang geduurd voordat ik weer een beetje trap af kon lopen. Die step-down oefening is erg lastig. Verder lijkt de kracht bij sommige oefeningen (bijv. leg press) links en rechts niet meer veel te verschillen maar is bij bijv. leg extension het verschil erg groot. Op dit moment heb ik wel last van wat krakende geluiden in de knie, vooral als ik hem horizontaal strek en dan langzaam laat buigen. Ik hoop dat dat gekraak nog overgaat of minder wordt. Bij normaal bewegen (wandelen, fietsen) is er geen gekraak.

Op dit moment loop ik 14 minuten hard op de rolband maar dat gaat nog niet soepel. Nog steeds redelijk wat reactie na het oefenen. Ook moet je steeds oppassen dat je niet overbelast. Zo kreeg ik laatst vanwege het oefenen ook ineens wat last van mijn linkerknie. Als ik de verhalen hier zo lees is het denk ik verstandig om veel tijd uit te trekken voor het revalideren. Zelf wil ik het tempo bij de fysio nu ook naar beneden schroeven, zodat het in elk geval gewoon goed herstelt en de knie weer goed aanvoelt.

Wat verder ook wel lastig is is dat je omgeving denkt dat het allemaal al helemaal goed is omdat er niets meer te zien is bij de gewone dagelijkse dingen. Ik hoop toch wel dat ik over niet al te lange tijd weer kan beginnen met mountainbiken en hardlopen. Zelf heb ik als criterium gesteld dat ik 30 minuten moet kunnen hardlopen zonder problemen voordat ik weer ga mountainbiken. Het is in elk geval een blessure waarbij je veel doorzettingsvermogen nodig hebt.

Groeten
  Erik
 

[renedb]

Hallo mensen,

Ik ben René, ik ben 15 jaar oud en ik heb op donderdag 17 juli tijdens een lullig potje voetbal mijn onderste kniepees gescheurd. Ik ben toen de volgende dag geopereerd, gelukkig was hij niet helemaal afgescheurd. Na 2 overnachtingen in het ziekenhuis mocht ik naar huis. Er zat een brace om mijn been en ik heb 2 weken lang op de bank gelegen. De eerste paar dagen deed het nog wel een beetje pijn maar daarna vrijwel niet.

Na 2 weken werd mijn brace eruafgehaald en de hechtingen mochten er ook uit. Ik kreeg helemaal niks om mijn  been en kreeg maar 1 oefening mee. Dit vond ik best raar want het voelde nogal onwennig nu er niets meer omheenzat. 1 week later deed ik nog steeds bijna niks met mijn been behalve die ene oefening (been strekken zodat je je pees aanspant) en lichtelijk me been buigen. Ons was verteld dat we over 4 weken pas fysiotherapie mochten gaan volgen. Maar nadat mijn brace eraf was gehaald deed ik dus vrijwel niets met me been en "durfde" dat ook niet echt want het voelde gewoon niet lekker.

Toen hebben we de volgende dag de fysio maar gebeld en dat was een goed besluit. Zij legde mij precies uit wat wel en niet kon en gaf me oefeningen mee. Nu ben ik zover dat ik stappen kan zetten met behulp van me krukken en eigenlijk ook al met één kruk. Buigen lukt me al aardig, nog niet 90 graden, maar elke dag gaat het beter. Het enige waar ik nog moeite mee heb is het optillen van me been. Hier heb ik vandaag oefeningen voor gekregen dus ik kan weer aan de slag.

Ik wil zo snel mogelijk weer kunnen sporten en ga daar ook alles aan doen. Ik ga zaterdag op vakantie en daarna hoop ik weer te kunnen lopen en evt, fietsen. Dat mijn herstel relatief sneller gaat dan de andere mensen op dit forum komt waarschijnlijk doordat het bij mij maar een klein scheurtje was. Na me vakantie post ik nog wel een bericht.

[Netniks]

Hallo Allemaal,

Ik ben Dènis en ik ben ook toegetreden tot het kleine clubje mensen met een afgescheurde kniepees!  ....

Op 15 mei heb ik tijdens een potje zaalvoetbal de pees onder mijn linker knieschijf afgescheurd. Op 16 mei heb ik een operatie ondergaan en sinds die operatie ben ik met de revalidatie begonnen. Ik heb al veel gelezen op dit forum en er is verder niet veel te vinden over deze blesure dus ik vind dat ik ook mijn bevindingen kenbaar moet maken middels dit forum. Misschien kan ik zo mensen helpen of andere mensen mij tips geven over de revallidatie.

Bij veel mensen lees je dat de pees is vastgezet middels een ijzeren draad in de knie. Dit is bij mij niet het geval. Bij mij hebben ze de pees gestript en via gaatjes (boren) in de knieschijf weer vast gemaakt. Ik heb toen een brace gekregen die ik los kan maken als het te warm is of om ff lekker te luchten! Het voordeel van deze operatie is dat de draadjes er niet meer uit gehaald hoeven te worden. Ik heb bij verschillende personen gelezen dat die draadjes (bijna altijd) gaan irriteren. Een dag na de operatie ben ik weer naar huis gegaan, en net zoals bijna iedereen zonder al te veel uitleg en tips over de revallidatie. Ik heb meteen contact opgenomen met de fisio en die kwam al na 2 dagen.  Ik had in het ziekenhuis een schematje mee gekregen om te bekijken met een fisio en zo ben ik samen met de fisio het schema gaan volgen. (http://www.emedicine.com/orthoped/topic246.htm).

De eerste 2 weken pijn gehad en niet echt goed geslapen. (normaal slaap ik nooit op mijn rug en nu moet het met die brace)
De 3e en 4e week minimaal wat oefeningen doen en met krukken en/of rolstoel rustig door het huis. En probreren weer wat buiging in de knie te krijgen (net geen 90 graden).
5e en 6e week flink oefenen en mijn been heeft de 90 graden grens met moeite bereikt. Ik loop met brace en zonder krukken.
7e en 8e weekIn de 7e week voor het eerst op een home trainer gezeten en al snel wat kunnen fietsen. Ik haal nu makkelijk 90 graden buigen en ik voel al redelijk wat spierkracht terug komen , maar veel is het nog niet. In de 8ste week gaat het ff snel en ik loop met een kruk zonder brace door het huis.

Ik zit nu in de 9de week en het gaat nog steeds redelijk goed en volgens (zoals ze dan zeggen) schema. Ik loop thuis zonder krukken. ik  kan redelijk goed de trap op en niet echt goed de trap af.... Ik kan kleine stukjes fietsen (buiten) en lopen gaat redelijk goed (wel nog met een kleine tik omdat ik zolang met brace/krukken heb moeten lopen).

Ik schrijf wel snel weer een stukje. Mocht er iemand vragen of tips hebben dan hoor ik het graag!

Groeten,
Dènis

[Arwin]

Heey allemaal,

Mijn naam is Arwin en ook ik heb een paar weken geleden mn kniepees afgebroken.

Dit gebeurde tijdens het voetballen door een hele rare beweging. Ik voelde natuurlijk gelijk dat het niet goed was, maar veel pijn heb ik niet gehad.

In het ziekenhuis aangekomen foto's laten maken met een zeer merkwaardige uitslag. Mn pees is niet beschadigd maar een stukje bot waar de kniepees aan vist zit bij de tibia is afgebroken. De pees zat daaraan vast en schoot dus samen met het stukje bot los. Dit is zeer zeldzaam werd mij verteld en ik lees er inderdaad ook zeer weinig over.

Omdat de kniepees goed was is het bij mij anders opgelost. Ik moest wel geopereerd worden, maar er zit een pin door het stukje bot wat afgebroken is en door mn scheenbeen (vlak onder de knie). Ik heb voor de operatie 5 dagen moeten wachten omdat ze wilden kijken of mijn kruisbanden goed waren. Dit was gelukkig het geval en ik mocht toen onder het mes. Tot de operatie gips gehad (heel zwaar) en tot 2 weken na de operatie hetzelfde gips. Daarna kreeg ik lichter gips en mocht ik met krukken lopen (zonder het been te belasten). na in totaal 7 weken in het gips gezeten te hebben kwam ik er +/- 2 weken geleden uit.

Ik sta versteld van de dingen die ik al weer kan, maar dat heeft te maken met hoe het bij mij gebeurt is. Doordat er geen draadje over de pees zit geen last met buigen, en ik kom nu tot ongeveer 120 graden. Lopen mag zonder krukken in huis, buitenshuis met 2 krukken maar ik mag wel volledig belasten. Trap op trap af gaat ook prima! ik ben nu 3 keer bij de fysio geweest. Kortom heb ik weer eens geluk gehad met de manier waarop het gebeurde!

De pin moet er helaas nog wel een keer uit. Maar dat is pas als ik er last van ga krijgen. Ik herstel volgens de fysio volledig en kan dus weer gewoon gaan voetballen enz.

groet...

[DDKA]

Hallo allemaal,
Mijn naam is Darryl, ik ben 49 jaar oud en sport regelmatig. December 2009 heb ik agv een val van de trap mijn patellapees doorgescheurd. Netjes doormidden dus de knieschijf was naar boven geschoten en zat halverwege mijn bovenbeen. Inmiddels, okt 2010, helemaal hersteld.

Mijn ervaringen:

1e hulp, pijnstillers en brace. 2 dagen later opgenomen en geopereerd; ruggeprik, pees gehecht, ijzerdraadje om de boel bij mekaar te houden, dichtgenaaid, gips. Nachtje overblijven, 2* morfine gehad en naar huis met 2 krukken. Dagelijks 8 paracetamolletjes en 3 diclofenacts + maagtabletje, en dat een maand lang.

Binnen een week verdwijnen veel spieren en na 2 weken kreeg ik een nieuw gips omdat de oude om mijn been bungelde. Daarna na 2 weken weer nieuw gips en 3 weken daarna een brace. Type Robocop. Stap voor stap kon ik toen weer gaan opbouwen en vooral mijn been weer laten buigen.

De keuze van fysiotherapeut bij deze blessure is cruciaal. Een welwillende fysio die geen of nauwelijks ervaring heeft met patellapees fysio kan het herstelproces bemoeilijken of erger. Inmiddels ben ik verschillende lotgenoten tegengekomen die hun been niet echt optimaal meer kunnen gebruiken en buigen; allemaal bij de fysio "op de hoek" geweest. Zelf ben ik goed hersteld en is de buiging in mijn beide knieën vrijwel gelijk en maximaal. Fietsen, hardlopen etc geen probleem.

Nadat ik eerste instantie bij een, in principe goede fysio, was geweest ben ik overgestapt naar de praktijk van het MC Westeinde zelf. Daar loopt iemand die veel ervaring heeft met dergelijke knie blessures. Gedurende de behandel-periode heb ik zo'n beetje 100 verschillende oefeningen gedaan die allemaal een ander deel van de spieren en pezen in en rond de knie aanpakken.

Moet ik ook bij vertellen dat ik zwaar gemotiveerd was, vanwege mijn angst niet meer goed te kunnen sporten, om de knie optimaal te laten herstellen. Al het huiswerk nam ik serieus en gaf me redelijk volledig over aan de behandeling 2 keer per week. Daarnaast zelf tot het aanbevolen max-nivo sporten, wandelen en fietsen.

Normaal gesproken duurt een dergelijke behandeling een jaar. Op mijn leeftijd langer. Ik ben in 10 maanden hersteld; buiging terug, geen pijn, spierkracht komt goed terug. Soms vergeet ik dat ik niet mank hoef te lopen. Het rare loopje dat ik een maand of 6 noodgedwongen heb gehad is moeilijk af te leren.

Dit is dus geen reclame voor MC Westeinde maar de boodschap dat je het beste
resultaat bij een gespecialiseerde fysio kan bereiken aangezien het een complexe en zeldzame blessure is.