Kniepees Afgescheurd

[Mirjam38]

Hallo ik ben Mirjam en heb een zoontje van 9 jaar.
Op 20 september jl is mijn zoontje ten val gekomen, waarschijnlijk met zijn knie op het stuur van de fiets.
Via de huisartsenpost zijn we bij de Eerste hulp met hem terechtgekomen en daar kregen we te horen dat zijn patella pees was afgescheurd.
Diezelfde zaterdagavond om 22.30 uur hebben ze hem nog geopereerd.
In eerste instantie zat er alleen een spalk van de achterzijde om, voorkant was open ivm met zwelling.
De dag erna heeft hij ontzettend veel pijn gehad en mocht dus niet naar huis.
2 Dagen na de operatie kreeg hij volledig gips, van z'n lies tot aan z'n tenen, ze leerde hem met krukken te lopen tenminste dat probeerde ze, het was niet echt een succes maar hij mocht toch naar huis. Een week heeft hij behoorlijk veel pijn gehad en daarna werd het steeds minder.
Nu rent hij bijna met z'n krukken. Op 28 oktober gaat het gips eraf na 5 weken.
Mijn zoontje is ontzettend bang daarvoor en bang voor wat nog komen gaat.
Volgens de artsen in het ziekenhuis komt het maar zelden bij kinderen voor.
Mijn vraag is dan ook: zijn er meerdere ouders of mensen die hier ervaring mee hebben?
Zou er graag wat meer over weten

Groetjes Mirjam
 

[brechje]

Hoi Mirjam,
wat ontzettend sneu voor je zoontje. Het is voor volwassenen al een vreselijk lastige taak om inzicht te krijgen in het revalidatietraject, laat staan voor kinderen.... Maar goed, je bent ongetwijfeld ook tegengekomen dat er nogal verschillend wordt omgegaan door de heren en dames (para)medici omdat het überhaupt niet vaak voorkomt, ook niet bij volwassenen (1 op de 700.000 dus zo'n beetje 20 a 25 per jaar in Nederland).
Ik denk dat het goed is om een goede (kinder)fysiotherapeut te vinden die ervaring heeft met patellapeesrupturen. Een kinderfysiotherapeut wordt eigenlijk vooral opgeleid om aangeboren afwijkingen te behandelen en niet specifiek voor blessures. Het is wel zo dat een kind anders in elkaar zit dan een volwassene zodat hij/zij wel beter inzicht heeft in kinderen en hun manier van revalideren. Maar ja, vind maar 's een kinderfysiotherapeut die ervaring heeft met patellapeesrupturen, en dan ook nog in de buurt..... Waar woon je, dan kan ik je misschien helpen zoeken? (ik heb 2 jaar geleden mijn patellapees gescheurd en ben toevallig ook fysiotherapeut, heb er wel antennes voor ontwikkeld inmiddels...).
Als hij echt bang is zou ik erop aandringen om naast de revalidatie wellicht ook een kinderpsycholoog in te schakelen voor een paar gesprekken.  Dat zou je via het ziekenhuis kunnen doen of de huisarts.

Aan de andere kant is het wel zo dat kinderen zich vaak juist niet laten remmen door pijn of angst maar dat ze meer bang zijn voor het onbekende. Misschien dat een goede uitleg van wat er gaat gebeuren al voldoende is en dat hij er niet bang voor hoeft te zijn!!!! Ook zal de revalidatie minder lang duren omdat zij nog in de groei zijn en over het algemeen wat soepeler.  Dus laat je niet beïnvloeden door de volwassen verhalen op dit forum.

Groetjes,
Brechje

[Mirjam38]

Hoi Brechje, allereerst bedankt voor je reactie. Wij wonen in Roermond (Limburg).
In het ziekenhuis in Roermond is een kinderfysiotherapeute aanwezig dat weet ik wel maar of
het echt een goeie is dat weet ik natuurlijk ook niet.
Het kan idd zijn dat hij bang is voor het onbekende en niet voor de pijn. Hij vraagt steeds aan mij wat er gaat gebeuren na dinsdag
maar ik kan hem daar eigenlijk niet meer over vertellen dan wat hij weet.
We hebben daar zelf eigenlijk heel weinig informatie over gehad.
Het enige dat ons verteld werd is dat wanneer het gips eraf gaat dan moet hij revalideren, hoelang het duurt weten we niet.
Hij is normaal een hele fanatieke sporter, hij doet voetballen en taekwondo, daar is hij bijna elke dag mee bezig.
Ik zou graag willen weten of hij daar gewoon weer mee verder kan gaan als hij helemaal hersteld is???
Zal het altijd een zwak punt blijven, die knie???
Kan hij sneller geblesseerd raken???
Hij heeft ook z'n kuitspieren en hampstrings fors tekort, daar heeft hij nachtspalken voor.
De fysiotherapeute waar hij het vorig jaar in behandeling was zei dat het zo ernstig tekort was dat therapie er niet meer aan hielp.
Zij heeft ons toen doorgestuurd naar de kinderrevalidatiearts hier in Roermond.
Deze vondt het allemaal niet zo erg maar heeft toch maar voorgesteld om nachtspalken te gaan dragen.
Mijn zoontje heeft daar ontzettend veel problemen mee en kan er niet mee slapen.
Nu hij gips heeft slaapt hij overigens ontzettend goed, zonder spalken.
Ik ben dus totaal niet tevreden over deze revalidatiearts en ben van plan om naar een ander ziekenhuis te gaan met hem zodra
hij hersteld is. Heb jij hier ook ervaring mee???
Nou we gaan ons stilletjes aan voorbereiden op dinsdag en het zal allemaal wel meevallen denk ik en hoop ik.

Groetjes Mirjam

[Philippe]

Hallo,

In 2006/2007 ben ik ook een tijdje aanwezig geweest op dit forum. M'n sportongeval (afgescheurde kniepees) dateert immers van 5 mei 2006.

Om iedereen een hart onder de riem te steken: ik heb nog nooit zo veel vertrouwen gehad in m'n geopereerde knie als nu! Het ongeval, de operatie en het herstel waren sneue tijden, maar de tijd heelt alle wonden (alleszins bij mij). M'n geopereerde kniepees is nu dubbel zo breed dan m'n niet-geopereerde kniepees, en ik heb ook het gevoel dat ze dubbel zo sterk is. Vroeger had ik chronische ontstekingen aan m'n kniepees, die zijn nu volledig verdwenen. Na het zaalvoetballen (toch wel een erg belastende sport voor de gewrichten) ondervind ik geen hinder meer en kan ik als een jong veulen de trap op (dat is ooit anders geweest). Achteraf bekeken is m'n ongeval dus een geluk bij een ongeluk gebleken.
Voor de volledigheid moet ik er wel aan toevoegen dat ik na m'n revalidatie op eigen initiatief naar de fitness ben blijven gegaan. M'n quadriceps zijn ondertussen van staal, terwijl die voor m'n ongeval maar slappe koffie waren. En dat is zeker al het halve werk, want zo wordt de druk van m'n kniepezen weggehouden. Weet dat een sterk spiergestel veel problemen kan voorkomen! (En om even uit te wijden: vroeger had ik ook geregeld last van rugpijn, maar door m'n rug-, buik- en schouderspieren te trainen verbeterde m'n houding aanzienlijk en zijn die problemen maar te verwaarlozen.) Daarom mijn advies: trainen die spieren!

Enig minpunt is dat m'n vroegere knieprobleem zich nu zachtjes verplaatst naar m'n heup. In de heup zit namelijk een pees die dezelfde functie heeft als de kniepees en die durft wel al eens opspelen. Gelukkig heb ik dat volledig onder controle en is er zeker geen chronische ontsteking in m'n 'heuppees'.

Groetjes,

Philippe

[bert-koning@hotmail.com]

Aan alle kniepeesrevalidanten,

Ik heb lang zitten dubben of ik eens een keer zou reageren, na het lezen van al jullie verhalen.
Doe het nu toch maar eens.
Ik beperk mij tot de kniepees, die spontaan afscheurd.
Als ervaringtherapeut zal ik proberen kort en duidelijk hierover iets te zeggen.
Allereerst ben je afhankelijk van de chirurg die je opereerd. Laat hem zijn best doen bij jou en maak dat duidelijk.
Ten tweede kan het fixatieijzerdraad irritatie geven of zelfs de slijmbeursen beschadigen. De bedoeling is uiteraard dat je dat aangeeft naar de chirurg toe als je het gevoel hebt dat dat het geval is.
Ten derde is mijn ervaring dat het spontane afscheuren van een kniepees altijd (tot nu toe!) een GEVOLG is van een oud letsel, elders in het lichaam. Ga opzoek naar een therapeut die niet alleen het litteken, de beweeglijkheid en de kracht aanpakt van je geopereerde knie, maar ook met jou opzoek gaat waar de onbalans vandaan komt.
Ten vierde geef ik jullie een voorbeeld; het is mogelijk dat je op je 15 jarige leeftijd een enkelverstuiking RECHTS krijgt, die je gaat ontlasten omdat de enkel niet meer 100% vrij is. Je gaat vervolgens iets, maar wel dag in dag uit, compenseren naar de ander kant. Na 15 jaar scheur je ineens je LINKER kniepees af......  Het mag duidelijk zijn dat de RECHTER enkel meegenomen moet worden in de behandeling!  
Ten vijfde is voor mij de hurkzittest een betrouwbare indicatie om te kijken of iemand weer volledig zijn geopereerde knie kan belasten. Zo niet, dan ben je nog niet uitgerevalideerd en ben je kwetsbaar voor recidieven!

Doe er je voordeel mee,
Met vriendelijke groet, Bert Koning

[Philippe]

Ik kan Bert enkel maar bijtreden. Ook ik was er van overtuigd dat de oorzaak van m'n knieproblemen elders moest worden gezocht. Na m'n revalidatie heb ik daarom een voet- en loopanalyse laten uitvoeren, waaruit bleek dat ik in feite een lichte vorm van x-benen heb (gelukkig is daar uiterlijk weinig tot niks van te merken). M'n voetafdruk bij het stappen en lopen is/was bijgevolg volledig verkeerd. Concreet heeft m'n voetafdruk een s-vorm. Ik zet af links op m'n hiel, verplaatst daarna m'n gewicht naar rechtsmidden van m'n voet en eindig op m'n dikke teen. Dat is ondertussen opgelost met een stevige op maat gemaakte voetzool. Wel lastig om dragen in het begin, maar ik heb doorgebeten omdat ik overtuigd was van de hulp die deze zool me kon bieden.
Vraag is natuurlijk in hoeverre deze zool de oorzaak van m'n problemen heeft verholpen. Zoals gezegd, ervaar ik momenteel een lichte ontstekingspijn in de heup. Wat indien ik die zolen niet had gedragen? Had de pijn dan nog erger geweest?
Bert, is het ook niet zo dat vele spier- en peesproblemen voortkomen uit de rug? Indien ik merk dat de pijn in m'n heup op termijn toch onhoudbaar wordt, moet ik misschien m'n rug van wat naderbij laten bekijken.
Wel spijtig dat je bij praktisch alle specialisten zelf met initiatieven op de proppen moet komen. Ze zijn niet talrijk, zij die bereid zijn om zelf naar de oorzaak van het probleem te zoeken of bijkomende onderzoeken voor te stellen.

Ph

[bert-koning@hotmail.com]

Beste Philippe,

In het kort antwoord op je vraag: jouw heupklachten zijn in feite een verplaatsing van de overbelasting. We noemen dat een stijgende keten. Het ontstekingsgevoel onderschrijft in feite, dat het lichaam verder aan het compenseren is.
Met alle respect, het OORZAKELIJKE probleem, zit mijnsinziens (op afstand!)in je voet of voeten. Als ik het zo beluister, kan het wel eens zo zijn dat een paar voetwortelbeentjes vast/verstijfd zijn, zodat je voet niet vrij is. Je compenseert hogerop(knie-->heup-->rug).
Vroeger misschien zwaar door je enkel(s) gegaan? een zware kneuzing op je voet(en) gehad?
Traumata in het verleden kunnen veel ellende op later leeftijd geven.
Zoek een therapeut die de mobiliteit van cuboid, naviculare, bovenste- en onderste spronggewricht kan onderzoeken en behandelen.

Succes, Bert Koning  
 

[michelen]

Hallo

Ik ben nieuw hier.
Ik heb afgelopen vrijdag (17/10) mijn patellapees afgescheurd.
Ik heb op het forum dingen gelezen als dat het met een ijzerdraad vast is gezet en er daarna weer uit moet.
 
iets wat me helemaal niet verteld is, of misschien bij de eerste na controle nog komt.

Is dit bij iedereen het zelfde of is de behandel methode inmiddels anders?
Ik lees ook dat iedereen er veel langer over doet om te revalideren, Met hoe lang moet ik rekening gaan houden (want schrik enorm van de verhalen op dit forum)

groetjes Nancy

Hey klein wijffie,

hartelijk welkom hier, en ook trouwens die andere mevrouw,Mirjam.
Tja de ijzerdraad was een methode,tenminste bij mij, om de knieschijf op de juiste plaats te houden,nadat de pezen weer aan elkaar gezet zijn.
In mijn geval was het doordat ,bij de 1e operatie de knieschijf niet vast gezet was, te hoog stond,zodat ik een 2 e operatie moest ondergaan.
Patellapees werd ingekort en de knieschijf werd vastgezet dmv een ijzerdraad aan mijn scheenbeen.
het blijkt idd nogal wat te verschillen met revalideren maar je moet niet schrikken van een half jaar tot een jaar.
Zelfs nu, na ruim 2 jaar ben ik nog aan het emmeren met mijn knie,heb wel op 4 juli jl een kijkoperatie gehad,waarbij eigenlijk de pezen goed zijn,knieschijf op de juiste plaats staat, vkb goed is,alleen ik heb nu vaak in bepaalde lighouding last aan de rechter zijkant van mijn knie en ook irritatie rondom mijn knieschijf.
Onlangs, 2 weken terug bij de orthopeed geweest en alles zou in orde moeten zijn, en moet alleen nog doorgaan met optrainen van mijn spieren ,want dat wil absoluut niet vlotten.
Dus ligt er ook aan wat voor complicaties je erbij krijgt hoelang het gaat duren.
Veel succes en sterkte.

@Bert-koning,
Ik vind het persoonlijk leuk dat er ook nu eens een reactie van een therapeut hier op dit subforum komt omtrend deze patellapeesafscheuring.  

[Philippe]

Beste Philippe,

In het kort antwoord op je vraag: jouw heupklachten zijn in feite een verplaatsing van de overbelasting. We noemen dat een stijgende keten. Het ontstekingsgevoel onderschrijft in feite, dat het lichaam verder aan het compenseren is.
Met alle respect, het OORZAKELIJKE probleem, zit mijnsinziens (op afstand!)in je voet of voeten. Als ik het zo beluister, kan het wel eens zo zijn dat een paar voetwortelbeentjes vast/verstijfd zijn, zodat je voet niet vrij is. Je compenseert hogerop(knie-->heup-->rug).
Vroeger misschien zwaar door je enkel(s) gegaan? een zware kneuzing op je voet(en) gehad?
Traumata in het verleden kunnen veel ellende op later leeftijd geven.
Zoek een therapeut die de mobiliteit van cuboid, naviculare, bovenste- en onderste spronggewricht kan onderzoeken en behandelen.

Succes, Bert Koning

Interessant Bert. Bedankt voor je info.
Ik heb in het verleden wel vaak m'n enkels verzwikt (voetbal weet je wel). De ene keer al wat erger dan de andere en, zoals zo vaak, de ene keer al wat beter verzorgd dan de andere. Ook vandaag nog ben ik vrij gevoelig aan m'n enkels. Met de nodige regelmaat heb ik wel 's een verstuiking. Het heet dan dat ik 'zwakke enkels' heb.
Als ik alles zo 's opsom dat aan renovatie toe is, pff. En ik ben er nog maar 32 en wil zo graag sporten.

Philippe

[tita]

Ik lees zo nu en dan ook nog eens mee en herken me nu helemaal in het verhaal van Bert. Op 12 jarige leeftijd mijn linker enkel zwaar gekneusd, ziekenhuis, foto's, niets stuk, wel helemaal dik, blauw, zes weken rekverband en niet lopen. Daarna er nog vaak doorheen gegaan. 30 jaar later scheurt mijn rechter kniepees af na een glijpartij. Dit is nu drie en half jaar geleden. Na twee keer opereren, in totaal 3 maanden in het gips en de bijbehorende twee keer revalideren moet ik nu toch toegeven dat het wel goed gaat. Na erg veel inspanningen, traplopen, is de knie s'morgens nog wat stijf, maar meestal verdwijnt dit redelijk snel. Kan nu eigenlijk alles weer, eigenlijk gaat het nu met m'n linker enkel ook stukken beter, heb een periode gehad dat hij een paar dagen spontaan pijn deed, waarschijnlijk door overbelasting, maar ga er helemaal niet meer doorheen, afkloppen natuurlijk. Had ook een therapeut die er heel erg op lette dat ik beide benen trainde en ook heel erg gesteld was op balans oefeningen.  
Tita

[Louis v.d.Berg]

hallo Forum,
na een zoekopdracht voor patella pees kwam ik op dit forum. ik heb namelijk ruim 2 weken geleden een ongeluk gehad waarbij ik met m`n knie door het glas gegaan ben en de patella pees volledig is doorgeneden. ik ben de volgende dag geopereerd waarbij de pees aan elkaar is gezet. niet met ijzerdraad zoals ik hier vaak lees. vandaag zijn de hechtingen verwijderd en is nieuw gips aangebracht waarmee ik nog 4 weken vooruit kan. ik moet zeggen, het gaat goed. ik loop inmiddels al zonder krukken. ik ben wel benieuwd naar wat me te wachten staat gedurende mijn revalidatie en de tijd die hievoor nodig is. zijn er mensen met ervaringen op dit gebied?  

[Eefje68]

Beste allemaal,
Met veel belangstelling heb ik nagenoeg alle berichten over dit onderwerp gelezen.(En dat waren er veel)
Ook ik kan mij bij deze groep scharen:
in januari 1999 scheurde de patellapees van mijn linkerknie volledig af.(door een onnozele val) Deze is toen in het MMC Veldhoven gerepareerd d.m.v. een wat men noemde soort macramématje, daarna 6 dagen ziekenhuis, aangevuld met 5 weken loopgips. Daarna met behulp van fysiotherapie de knie weer buigzaam gemaakt (dat was niet leuk!!) en na plm. 6 weken kon ik weer redelijk alles. Het enige wat ik nooit meer heb gekund is knielen met de linkerknie op de grond of steunen tegen  een hard iets bijv. de tree van een huishoudtrap.

Statistisch gezien kon het bijna niet zei de chirurg(dit keer MMC Eindhoven): maar toch: 14 oktober jl. viel ik met de fiets en scheurde de patellapees van m'n rechterknie volledig af. Naar mijn gevoel was het dit keer heftiger, er ontstond een behoorlijke zwelling en ik had ook veel meer pijn.
De volgende dag geopereerd en de zaak weer aan elkaar gezet met ijzerdraad. 5 dagen in een brace(en in het ziekenhuis want er mocht niet belast worden) en daarna loopgips. Dit is er vrijdag 28 november afgehaald.
Maandagmorgen ga ik een fysiotherapeut bellen om toch wat meer buiging in die knie te krijgen zodat ik op m'n eigen fietstrainer (nog in huis sinds de andere knie) aan de gang kan.
Wat betreft het verwijderen van het ijzerdraad: in eerste instantie vertelde de chirurg dat dat kon blijven zitten als ik er geen last van krijg. Nu bij het verwijderen van het gips vroeg hij mij wat hij ook weer gezegd had wanneer dat ijzerdraad eruit gehaald zou worden. Hierover voel ik met dus tamelijk onzeker.
We zullen wel zien en ik houd jullie op de hoogte.
Ik wens iederen intussen veel beterschap en een voorspoedige revalidatie!
groetjes
Eefje

[tita]

Hallo Eefje,
Jij bent wel een grote pechvogel zeg. Ik ben twee keer aan dezelfde knie geopereerd, omdat de eerste keer de knieschijf te hoog zat. De tweede keer hebben ze toen voor alle zekerheid ook maar een ijzerdraadje gebruikt. Die chirurg was hier ook wat vaag over, eerst hoefde deze er volgens hem er niet uit, daarna weer wel, alleen was toen het tijdstip weer onduidelijk. Hij is er tenslotte wel uitgehaald, was ook maar goed ook, want hij was dus wel stuk gegaan. Als ik jou was zou ik hem er wel uit laten halen, deze operatie stelt weinig voor in verhouding met de operaties die je al gehad hebt. Mijn ervaring is trouwens dat je wel voor jezelf moet opkomen en duidelijk maken wat je wel of niet wilt. Anders doen ze maar wat en volgens mij weten ze soms zelf niet wat ze wel of niet gedaan hebben.
Ben dus twee keer in hetzelfde ziekenhuis geopereerd door twee verschillende chirurgen en in de behandeling en nabehandeling zat een wereld van verschil.
Ik had trouwens een soort apparaat dat je knie buigt. Dit kun je dan langzaam opbouwen, heb hierdoor weinig pijn gehad en het ging eigenlijk best snel. Je zit wel drie keer per dag op dag ding, maar je kunt verder toch niet zoveel doen en heb je het gevoel dat je toch nog nuttig bezig bent.Deze wordt vergoed door sommige ziekenfondsen, het helpt echt, als je chirurg hem voorschrijft is dat ideaal.
In ieder geval veel sterkte en een voorspoedige revalidatie.
Groetjes Tita

[kleinwijffie]

Ik ben nu inmiddels 8 weken verder.
De pees is niet met ijzerdraad vastgezet heb ik begrepen van de chirurgie.
Wel kreeg ik te horen van mijn chirurg dat het een complete ravage van binnen was.
De pees leek op een scheerkwast (zeker doktertaal)
De knie blijft heel erg dik, daar zijn ze nog wel mee bezig.
Waarschijnlijk is er een teveel aan bindweefsel aanwezig in mn knie (doordat ik een bindweefselziekte heb)
Dus dat moet er waarschijnlijk ook nog eens uit.

De laatste foto,s waren in ieder geval wel goed, en wat ze geopereerd hebben zit tenminste goed.
Ik kan mn knie op dit moment iets van 40 graden buigen.
Maar het voelt nog heel stroef aan, en het herstel kan me eigenlijk niet snel genoeg gaan.

Maarja geduld is een schone zaak heb ik begrepen met deze aandoening

We gaan er gewoon kneiterhard aan werken voor een spoedig herstel

Groetjes en een gelukkig 2009 voor iedereen
Klein wijffie  

[Nardo]

Hi beste mensen;)

Als eerste wens ik iedereen die dit leest in ieder geval een gezond en krachtig jaar toe!
Hier is mijn verhaal, ook ik ben gevallen me patellapees afgescheurd geopereerd op 30 sep 2008 tenslotte ook nog eens mijn 40 ste verjaardag ja lekker he;) Maar goed  7 weken gips en nu dus zwaar aan het revalideren alleen maak ik me toch wel zorgen ik heb hier wat verhalen gelezen en lees eigenlijk niet echt dat er mensen zijn die bijna niet kunnen buigen, bij mij is het volgende aan de hand ik heb nu vanaf 19 11 2008 fysio me knie kan ik nu bijna 60 graden buigen dat betekent geen auto rijden fietsen kan nog steeds niet want kan die buiging niet maken, ik naar me chirurg die schrok zegt dat dat niet goed is stuurt me naar de ortopeut die zegt dat het ook niet helemaal goed is professor erbij die vond ook dat die buiging nog maar zo kort is, en ik zelf wil natuurlijk veel verder buigen maar ik dacht dat het wel redelijk ging nou ben ik toch wel geschrokken van die dokters terwijl ze me eerst verteld hadden dat het zeker een half jaar zo duren voor ik weer op een normale manier zou kunnen lopen, nou het lopen gaat top nergens last van kan lang staan kan ook goed strekken alleen het buigen wil dus nog niet echt, nou is mij vraag heeft iemand hier ook ervaring mee en vind je dit nou ook zo zorgwekend of stelt iedereen zich nou gewoon aan en moet ik maar gewoon geduld hebben? Ik weet niet of mijn verhaal nog een beetje duidelijk is maar in ieder geval wordt ik een beetje bang van de verhalen van de artsen terwijl ik zelf heeeel langzaam millimetertje voor millimetertje vebetering zie en ja ik kan nu bijna weer me teennagel knippen;)

Nardo