Jantje lach, Jantje huiltTegen Gramsbergen 3 was ie daar weer, de schijnbeweging en daarna tussen de benen van de verdediger door op weg naar de goal. Om de ‘backhand’ heendraaiend opzoek naar de verre hoek draaide ik hem met rechts langs de goalie. Het gevoel was helemaal terug na 3 fucking jaren revalideren; ‘ ik kan het nog’ .. ‘ zie je wel ‘. Een paar tranen biggelden over m`n wangen terwijl ik terugliep naar de aftrap. Als in een roes speelde ik de wedstrijd uit, nog een doelpunt gemaakt terwijl ik er met gemak een stuk of 4 had moeten maken. Het ene
na afloop smaakte beter dan dat ik ze de afgelopen 3 jaar had geproefd.
Na een paar succesvolle en minder succesvolle bekerwedstrijden stond dan de competitiestart op het programma. Hardenberg uit, ‘altijd lastig’ zeggen ze dan. Voor het eerst zou ik een wedstrijd gaan spelen zonder spierpijn, het namaakgras kon me ook weinig interesseren, wie deed me wat? Ik was namelijk topfit en had het idee nog een paar wedstrijden te ballen om vervolgens een team hoger te gaan spelen. Hoe verkeerd die gedachte was daar kwam ik na 15 minuten achter.
Reagerend op een diepe bal rende ik op volle snelheid de hoek in. KNAK! ‘Wat de fuck is dat’ gaat er door mijn hoofd. Een gevoel dat je bovenbeen loskomt van je onderbeen ter hoogte van het kniegewricht had ik nog niet eerder meegemaakt. Ja, op tv of op foto`s vaak genoeg gezien. Ik wist precies wat er aan de hand was, kruisband kapot. Nadat de verzorging met de magische spons niet afdoende bleek kon ik de lange weg naar de dug-out beginnen. De grens van de tegenstander stopte me nog even toe dat het er niet goed uitzag. Bedankt voor dat grens..
Onder de douche kwam pas het besef, 3 jaar geknokt om terug te komen op het voetbalveld en dan dit. De beleefde gebaartjes van de rest van het team konden me niet opbeuren. Het gevoel om geblesseerd achter te blijven in een lege kleedkamer is onbeschrijfelijk. De tranen onder de douche spoelden samen met mijn goede moed het putje in..
Inmiddels zijn we anderhalve maand verder, donderdag 29 oktober zegt de datum. Afgelopen dinsdag de kijkoperatie gehad. De vermoedens werden bevestigd, voorste kruisband compleet afgescheurd en de binnenmeniscus kaduuk. Geen gelul te horen gekregen; de revalidatie gaat een zware worden…
Tot zover, misschien binnenkort meer…
D.B.
