Tempo

[Rissy]

Vast net zoals iedereen hier wil ik natuurlijk het meeste uit mezelf halen. Het is alleen lastig om te bepalen wat dat is. Wanneer probeer je iets uit en wanneer wacht je daarmee, maar ook hoe snel kan je met de fysio gaan? Mijn fysio doet alles heel rustig aan zodat ik niet al teveel pijn thuis ervaar en kan uitproberen of ik in mijn dagelijkse leven misschien al iets meer kan dan voorheen. Dat bevalt me wel. Nu is mijn fysio ziek en vanaf volgende week met vakantie en heb ik een vervanger en die heb ik eerder al eens gehad. Zijn beleid is veel meer doorzetten en dan kijken of je daarmee meer bereikt dan met een rustig tempo. Ik weet nog dat ik nadat mijn fysio de vorige keer terug kwam het met hem erover had, hij was het er niet mee eens en schroefde een aantal oefeningen terug, voor mij destijds een hele opluchting. Nu heb ik deze vervanger dus weer en sta ik wel wat steviger in mijn schoenen, zodat ik het bespreekbaar kan maken, maar ook dat ik me afvraag of ik, wanneer hij het tempo weer wil opschroeven, daar wel of niet in mee wil gaan. Op zich zal hij dat nu iets minder snel doen, hij zegt dat hij me ondertussen wel beter kent en het beter bij mij past om wat langzamer te doen. Toch vermoed ik dat hij wanneer hij denkt dat het goed is, grotere sprongen wil maken. Hij maakte een maand geleden ook al een opmerking dat het volgens hem te langzaam ging (hij bekeek mijn trainingsschema en vond dat er te weinig veranderd was ten opzichte van toen met hem). Aan de ene kant vind ik dat langzame tempo wel prettig omdat ik dan van alles kan uitproberen en toch kan groeien. Maar aan de andere kant heb ik (in vergelijking met een half jaar geleden) wel zoveel zelfvertrouwen gekregen dat ik op zich wel met een uitdaging zou durven meegaan (binnen bepaalde perken dan wel). Het zijn dus twee fysio's met verschillende meningen en ik voel voor allebei wel wat.

Hoe gaan jullie met dit soort dingen om? Gaan jullie gewoon mee met wat de fysio zegt of geven jullie zelf ook inbreng? En wat als je ineens een ander hebt? Zijn jullie meer doorzetters of juist van de voorzichtige?

[jothamschuman]

Hey,

Ik ben grotendeels altijd mee gegaan met de fysiotherapeut. Ik vind wel dat je vrij moet zijn in vragen stellen. Als jij denkt het gevoel nog niet te hebben of je voelt je bij een oefening niet lekker dan gewoon zeggen en de oefening dan ook niet uitvoeren. Zeker niet in het begin stadium.
Maar de Fysio weet meestal wel wat kan en niet kan.
Ik ben mijn revalidatie ( nu nog mee bezig) met een goed gevoel en verstand aan het uitoefenen en ik denk dat het belangrijkste is dat je je er lekker bij voelt. Zeker niks te overhaast doen.
Heb ook een vervanger gehad. Heb meteen duidelijk gemaakt waar we ongeveer waren, wat een goed of slecht gevoel gaf en daar kon zij op inspelen. Heb ook geen problemen daardoor gekregen.

Succes,
Jotham

[Rissy]

Jouw vervanger kon zich dan waarschijnlijk goed in je fysio vinden. Dat is handig.
Waar het mij meer om gaat is dat mijn fysio en de vervanger gewoon een andere visie hebben. De eerste wil het rustig aanpakken zodat ik in mijn dagelijkse leven ook merk dat ik vooruit ga (hoewel dat erg beperkt is omdat het laatste wat beter zal gaat lang zitten is en dat is wat ik het grootste deel van de dag doe) en de tweede wil juist met grote sprongen snel thuiskomen. Aan de ene kant houd ik graag het tempo van mijn eigen fysio aan, wel zo veilig. Aan de andere kant, als het sneller zou kunnen, zou ik natuurlijk niet willen nalaten. Maar welke strategie het beste is, is maar de vraag en dat stelt mij wel voor een dilemma: zeg ik tegen de vervanger dat ik dat langzame tempo wil volhouden of wil ik het toch eens wat sneller proberen en kijken wat dat brengt. Misschien moet ik eens goed met hem overleggen, misschien levert dat wel wat op.

[Rissy]

Overleggen helpt, het probleem schijnt minder groot te zijn dan dat ik dacht. De vervanger heeft zijn gedachten nogal veranderd tov 5 maanden geleden. Wat ik opvallend vond is dat hij zei dat er mensen zijn die in de sportzaal juist hard vooruit willen gaan en daardoor wel meer pijn in hun dagelijkse leven accepteren en mensen die juist vooruitgang in hun dagelijkse leven willen ervaren en dus een rustiger tempo nodig hebben om in het dagelijkse leven dingen te kunnen uitproberen. Ik snap niet dat iemand met vergelijkbare klachten als de mijne voor het eerste zouden gaan, aangezien het uiteindelijk allemaal draait om het dagelijkse leven, maar dat zal dan wel. In ieder geval, nu hij weet dat ik tot de tweede categorie behoor vindt hij zelf ook dat een hoog tempo niet goed is. (Hoewel hij juist daardoor volgens mij niet meer goed weet wat dan wel juist is en wat onzekerder is, maar dat zie ik de komende anderhalve week wel.)