Hallo allemaal,
Ik heb op 23 feb een te grote jump gemaakt met snowboarden, te harde landing was het gevolg :wistle:
Om even een samenvatting te geven van mijn avonturen in het medisch circuit tot nu toe:
In chatel (frankrijk) zijn er rontgenfoto's gemaakt, waarschijnlijk niets gebroken maar wel shade aan de binnenknieband en/of meniscus. De arts daar raade meteen al een mri aan om te kijken of er verder iets kapot was. Die avond in een hotel in chatel gezeten, knie werd behoorlijk dik en pijnlijk die nacht. Dezelfde arts uit chatel is de volgende ochtend naar het hotel gekomen om m'n knie te bekijken. Hij was niet tevreden en regelde een ambulance naar een ziekenhuis, gelukkig gaf hij me ook betere pijnstillers. In het ziekenhuis een hele dag liggen wachten op een gang, tussen de patienten waaronder een oud vroutje die lag te pissen in de gang... Geen aanrader
Daar dan eindelijk bekeken maar ze wilde geen mri maken omdat ik daar toch niet geopereerd zou worden. Ondertussen veel heen en weer gebel met de reisverzekering. Zou eigenlijk die dag al met een ambulance naar nederland gaan, maar dat ging toch niet door, werd een dag later dachten ze. Uiteindelijk met een ambulance naar geneve, daar in een hotel. Volgende dag kon ik ook nog niet naar huis en het hotel was volgeboekt, dus met een taxi naar een ander hotel ( lekker als je knie in de prak ligt). In dat hotel even een pizzatje besteld van 40 euro lol. Volgende dag dan eindelijk naar nederland met het vliegtuig.
Vlucht ging prima en bij aankomst met de ambulance niet naar huis (wat de verzekering had bedacht) maar na wat overtuigingskracht toch naar de eerste hulp in utrecht (ik wilde die mri). Daar was het mri apparaat kapot en was er geen orthopeed op de 1e hulp, alleen een chirurg. Opnieuw rontgenfoto's gemaakt, was niets op te zien. Het was nu dinsdag en nog steeds geen mri of diagnose.
De dinsdag erna pas een afspraak op de poli in culemborg met een orthopeed. Afspraak was om 4 uur en om 5:30 uur was ik aan de beurt (fu**ers!). De orthopeed had haast, ik was z'n laatste patient. Hij keek naar m'n knie en kon me niet vertellen wat er mee was. Over 3 weken terugkomen om dan nog eens te kijken was zijn advies. Precies wat ik niet wilde horen, geen diagnose en "we kijken het een paar weken aan". Het was een beetje een eikel met een iets te groot ego, ook toen ik vertelde dat ik eigen baas ben en geen inkomsten heb zolang ik niet kan werken wilde hij nog steeds geen mri voorschrijven. Wel was hij zo vriendelijk me er even op te wijzen dat het wel erg onverstandig was om aan dat soort sporten te doen als je eigen baas bent (nee dat helpt). Hij gaf een verwijsbrief mee voor fysio waar ik die vrijdag naartoe ben gegaan. De fysiotherapeut (tip van Jeroen) was wel tof en steunde mij in mijn wens een mri te laten maken. Hij vertrouwde het niet en raadde me aan een verwijzing van de huisarts te krijgen. Dus de maandag erna meteen mijn huisarts gebeld en die heeft weer contact gehad met de fysiotherapeut. Ik kreeg wel een verwijzing maar ik hoorde via de fysio dat m'n huisarts niet blij was met de gang van zaken (schijt aan). Ik die donderdag naar een privekliniek in amersfoort (tip van de fysio). Daar eerst bekeken door een manueel therapeut, hij zei dat mijn kruisbanden nog wel goed waren. Toen ik echter de uislag van de mri van de orthopeed kreeg te horen zei hij dat mijn voorste kruisband (vkb) toch echt was doorgescheurd. Dat was wel even heftig, verwachtte het niet. Zoiets geneest niet vanzelf en als je wilt kunnen sporten zal er een reconstructie moeten plaatsvinden. De orthopeed raadde een kijkoperatie aan om de kruisband te verwijderen en evt de meniscus bij te werken. De reconstructie kon volgens hem niet meteen plaatvinden, maar pas nadat ik hersteld was van de kijkoperatie ( min 4 tot 6 weken).
Dat was echt wel slecht nieuws, met name omdat het allemaal zo lang zou gaan duren. Dus ben ik gaan kijken wie er nou echt bekend staat als heel goed op het gebied van vkb reconstructies. Zo kwam ik op Martens. Ik bellen en de situatie uitgelegd, z'n assistente raadde me meteen af om de kijkoperatie te ondergaan omdat dat de reconstructie enkel zou uitstellen en volgens haar zou Martens alles in 1 operatie doen. Dat klonk meteen al goed en ik kon dus meteen al een afspraak maken voor de woensdag erna (gisteren).
Toen werd ik afgelopen dinsdag gebeld door de orthopeed die me de kijkoperatie had aangeraden. Hij vertelde dat hij het mri rapport van de radioloog had gekregen en dat daaruit blijkt dat mijn scheenbeen ingedeukt is. Door de hoge impact was de binnenkant van mijn scheenbeen 3 mm naar beneden gedeukt (instuiking of inclavatie). Hij klonk erg serieus en vroeg me hoe lang de iets te harde landing inmiddels geleden was (3,5 week). Hij zei dat men vlak na het incident zo'n deuk weer konden opstuwen, enkel was het nu kennerlijk al net te lang geleden en was de vraag of hier wat aan gedaan zou moeten worden. Hij zei dat 3mm net op de grens ligt van wat men wel of niet opereerd. Hij had in overleg met andere orthopeden dan toch besloten er niet direct wat aan te doen, maar 4 weken te wachten en na die 4 weken een ct scan te maken om de stand van de knie te kunnen beoordelen om vervolgens een besluit te nemen of ze alsnog iets aan die deuk moesten doen. Dat zou dan gebeuren middels het plaatsen van een wig in het bot en dat is geen kleine operatie zei hij. Toen ik zei dat ik vrede heb met wat er ook moet gebeuren zolang ik er maar niets aan overhoud was hij niet erg optimistisch, door de flinke impact moest ik er maar rekening mee houden dat ik er wat aan over kon houden. Dit was behoorlijk incasseren moet ik zeggen. Ik hou van boarden, kitesurfen, mountainbiken, tennis enz en ik wil gewoon niet dat ik een zwakke plek in mijn lijf overhoud waardoor ik ineens dingen niet meer zou kunnen doen.
Dus gisteren toch wel wat gespannen om 5 uur 's morgens op weg naar antwerpen waar Martens mij om 7 buur ging bekijken. Hij kwam binnen, pakte mijn been, deed een test die nog geen enkel ander had gedaan tot nu toe, en wist meteen dat mijn vkb kapot was. Maar niet alleen dat, hij wist ook dat hij aan de bovenkant was afgebroken en ik doordat de onderkant nu los in mijn gewricht zit mijn been niet helemaal kan strekken. Ik vroeg natuurlijk ook hoe het zit met die deuk in m'n scheenbeen. Hij bekeek de mri om te kijken hoe het daarmee zat. Hij zei dat ik me geen enekele zorgen hoefde te maken over die instuiking en dat het muggenzifterij was lol. Na het verder doornemen van de opties gaat hij dus mijn vkb reconstructie uitvoeren dmv de hamstring methode. Hierbij wordt er een pees uit de hamstring gehaald, drie keer dubbelgevouwen, en na het boren van twee tunnels (1 in scheenbeen en 1 in bovenbeen) door die tunnels getrokken en daar met schroeven bevestigd.
Het is geen kleine operatie en de revalidatie duurt erg lang (6-9 maanden!), maar het slagingspercentage is erg hoog en zoals gezegd zijn er vele profvoetballers die na zo'n reconstructie door Martens weer op top niveau kunnen spelen. Ik hoef er dus niets aan over te houden!
En wat helemaal tof is, ik wordt op 1 april al door Martens zelf geopereerd! (nee het is geen grap;))
Dus, ik heb een hometrainer besteld en ga nog voor de operatie zoveel mogelijk proberen om mijn spieren weer iets aan te sterken, dit zal de revalidatie ten goede komen.
Een heel verhaal en petje af als je het helemaal gered hebt tot hier!
Hoe dan ook, ik ben positief en ik ga voor een volledig herstel! Ik mag blij zijn dat ik door martens zo snel geopereerd wordt. Dat scheelt letterlijk maanden met wat men hier in nederland met me van plan was!
Dus als jij het idee hebt dat de zorg die je krijgt onder de maat is, kom voor jezelf op! Ik heb al zoveel verhalen gehoord/gelezen van mensen die veel te lang doorlopen met dit soort blessures. De standaard procedure van aankijken is gewoon echt een slechte zaak wanneer iemand zegt een krak te hebben gehoord en de knie binnen 12 uur erg dik is geworden, dit betekend in 70-80% van de gevallen nl dat de vkb kapot is!
Het is erg jammer, maar de meeste artsen leren een methode/procedure tijdens hun studie en wijken daar maar erg moeizaam van af.
Groeten en succes!
Just
