Vkb Revalidatie

Hoi allemaal,
Ik wil mijn verhaal graag delen, en hoop natuurlijk dat jullie er wat aan hebben!

Mijn naam is Michael, ben 20 jaar en heb een tijd geleden mijn voorste kruisband in mijn linker knie afgescheurd.
Het gebeurde allemaal toen ik doodleuk met een vriendenteam in competittieverband aan het spelen was. na een duel met de tegenstander verdraaide ik mijn knie en schatte het niet zo erg in. Alsnog ben ik voor de zekerheid even langs het ziekenhuis geweest waar ze me adviseerde om wat rust te houden. Na het opvolgen van het advies ben ik na 2 weken weer terug gekomen ter controlle, en nog steeds had ik wat last. Alsnog schatte de arts het niet erg in ondanks ik de klachten bleef houden. Nadat alles weer pijnloos was ben ik op goedkeuring van de dokter weer buiten recreatief met wat vrienden wezen voetballen wat goed aanvoelde. Vervolgens tijdens het voetballen werd de bal over een hekje geschoten en ik ging deze halen, waardoor ik over een hekje klom, de bal terug schoot en toen ik terug klom ....... KNAK!
Ik zakte finaal door het been heen en het voelde totaal niet goed.
In de eerste instantie snapte ik er weinig van, ik was ervaren basketballer, heb zelfs springtraining gevolgd en ik spong makkelijk zonder handen over de zelfde hoogte hekjes heen. Maar nu ik met behulp van mijn handen er rustig over heen wil springen is het gebeurd?
Ik zette deze gedachte weg omdat dat nu niet van belang was, ik wilde weten hoe ernstig het was en dus brachtten mn vrienden mij naar het ziekenhuis.
Eenmaal aangekomen werd er een foto gemaakt en werd mijn been in het drukverband gelegd, waarna ik het been hoog moest houden en veel ijssen.
Omdat er op de foto niks te zien was en de klachtten bleven aanhouden werd er een afspraak gemaakt voor een MRI scan.Helaas moest ik door deze gebeurtenis meerdere feesten en mijn vakantie in naar Spanje afzeggen En daar had ik mij naturlijk op verheugd.Na belachelijk 6 weken wachten op de MRI scan bleek het niet helemaal duidelijk te zijn waardoor ik een kijkoperatie kreeg en daaruit bleek dat mijn voorste kruisband was afgescheurd, mijn binnenbanden flink waren verrekt, en mijn meniscus deels kapot was.
En ik had nooit gedacht dat het allemaal zo ernstig was.
Helaas bleef het ook niet alleen bij het afzeggen van vakantie en feesten, mijn voetbalseizoen, sportschoolabonnement,basketbal en zelfs mijn opleiding moest ik opzeggen omdat ik naar het ALO (Academie Lichamelijke opvoeding 1e graads) zou gaan, en het incident zich 2 dagen na toegelaten te zijn plaatsvond.
Als sportgek was dit een behoorlijke tegenslag maar klagen en jammeren heeft natuurlijk geen zin dus daarom heb ik het in me op genomen en me naar een doel toe gewerkt.
Ik heb voor de vkb operatie keihard getraint om de spieren goed en zo sterk mogelijk te krijgen voor de echte operatie.Gelukkig zit ik bij een top fysio die zelfs een busje heeft die mij komt ophalen als ik naar de fysio moet, en die het uiterste uit mij halen waardoor ik enigsinds weer iets had op mij op te verheugen.
Afgelopen vrijdag was het dan zover, de operatie(hamstring methode) was iets waar ik me erg op verheugd had omdat ik dan eindelijk een stapje verder kon. Het duurde lang voordat het zover was maar toch was het een hele opluchting.Ik kwam ook met een glimlach binnen, werd via een ruggenprik geholpen, moest 1 nacht blijven (tussen bejaarden die liepen te snurken en mij weerhielden van slapen), en toen het eindelijk ochtend was kwam de fysio langs, ging met me lopen en verbaasde zich over hoe makkelijk ik te been was en het been kon strekken.
Na dit eindelijk achter de rug gehad te hebben werd ik naar huis gestuurd met 21 spuitjes faxiparine( anti trombose injectie), en kon de dag erna al naar de fysio waar ze mij een apparaat (easy slider) hebben meegegeven die ik via bluetooth kon verbinden met een laptop die ze mij ook bij de fysio hebben meegegeven waardoor ik thuis het strekken en buigen goed kan oefenen door middel van leuke programmatjes op de computer.De pijn valt reuze me, de zwelling is in een halve week ook daadwerkelijk 2 keer zo klein geworden en het lopen mer krukken is een makkie.
Mij is verteld dat ik het been zo een 5 keer per dag moet ijssen , niet alleen maar hoog huoden en elk uur het bovenbeen in setjes van 4 zo een 20 keer moet aanspannen en nu bijna 1 weekje verder gaat alles sneller dan verwacht. Dus mijn tip is om dit zelf ook goed aan te houden.
Nu aan het begin van de lange revalidatie ga ik hard trainen om weer 100% op de been te komen en al mijn sportambities weer voor te zetten. Ik zal ongeveer een week of 6 met krukken moeten lopen omdat de nieuwe kruisband pas na 6 weken is vastgegroeid, en totaal zal ik een maand of 6, 4 keer per week hard trainen om weer te kunnen doen wat ik wil.
Zonder operatie zou dit niet gaan omdat het been ondanks versterken spieren te instabiel zou zijn om intensief te gaan sporten, maar ben nu al blij dat ik voor de operatie ben gegaan. Naast de top fysio die ik heb met goede begeleiding en de motivatie die ik hem op volgend jaar de ALo weer te doen zie ik het helemaal goed komen.
het vereist alleen veel tijd, geduld een beetje pijn en wat dicipline, maar dan komt het helemaal goed,daar ben ik van overtuigd.
Ik wil iedereen in deze situatie veel succes wensen, en hoop dat jullie er net zo makkelijk over denken, en net zo makkelijk door heen slaan als ik.Pijn hoort erbij en moet je ook accepteren in het begin van de revalidatie, maar na dit alles en na de tegenslagen word je alleen maar sterker uiteindelijk. Als je hard je best doet, goed luisterd, goed oefeningen doet en ijst zal het uiteindelijk alleen maar meevallen, stel het doel op 9 maanden revalideren want dit is hoogstwaarschijnlijk minder, en dan zal je toch een hele flinke meevaller krijgen, namelijk maandjes eerder uitoefenen waar je al bijna een jaar naar uitgekeken hebt!

PS: sorry voor het lange verhaal haha, wil gewoon even mijn woordje doen en liet mij een beetje meeslepen!