Heej Allemaal
Ik heb sinds mei 2005 heel erg veel last van mijn knie.
En het gaat niet weg.
Zal even mijn verhaal dien over hoe het is gekomen:
Ik had net een nieuwe baan (de heledag staan) en moest goed schoenen gaan halen.
In de schoenenwinkel ben ik schoenen aan het passen en wiebel van links naar recht in mijn schoen.
En op een gegeven momend gaat het mis.
Ik verdraai mijn knie.
Hij werd meteen dik en deed ontzettend zeer.
Toch hupelde ik nog wat rond dacht gata wel over.
Volgende de dag ben ik gewoon gaan werken.
Een colega van mij die in opleiding was om fysio te worden.
En die zag dat ik erg mank liep en vroeg wat er aan de hand was.
Ik vertelde mijn verhaal en hij wilde gaan veoeln.
Hij zei dat ie dacht dat er iets met mijn meniscus was en moest maar eens even naar de huisarts gaan.
En dat deed ik.
Eenmaal bij de huisarts kreeg ik te horen dat ik maar even rustig aan moest doen en als hij over 1 week niet over was of erger werd moest ik bellen.
Na 2 dagen hing ik aan de telefoon.
Het begon steeds zeerder te doen en nog dikker.
De huisarts stuurde me door naar het ziekenhuis waar ik de zelfde dag nog terecht kon.
Van de arts kreeg ik het advies om 1 week met mijn been om hoog te liggen en pijnstillers te slikken.
Ik moest een week later terug komen.
Eenmaal were bij de arts kreeg ik een brees want mijn knie was nog steeds ontzettend dik.
Het vocht ging er niet goed uit.
Met een brees en kruken moest ik nog maar weer 1 week met mijn been omhoog.
Dus ook dat deed ik.
Als ik het vocht over een week uit mijn knie zou zijn zou hij willen dat ik door een scan ging.
De scan heb ik niet gehaalt.
Want ik bleek al 3 maanden zwanger te zijn.
We spraken af dat ik medicatie kreeg tegen de pijn en dus nog steeds met de brees om moest blijven lopen en met ondersteuning van krukken.
Als ik was bevallen moest ik bellen en kon ik weer meteen terecht.
Dus 26 jan (dag na de bevaling belde ik al op) en kreeg een afspraak van 1 week later kon ik eers nog even genieten.
Die week door de scan.
Ze zagen dat er iets mis was met mijn meniscus en wilde een kijk operatie doen om het te verhelpen.
In maart 2006 kreeg ik dan eindelijk de operatie.
En hij heeft een klein stukje menusuc weg gehaalt en alles geod door gespoten.
Maar de pijn bleef aan houden.
Ik sprak af om het even af te wachten en naar de fysio tegan.
2X in de week bij de fysio.
Maar het ging van kwaad tot erger.
Eenmaal een jaar veder 2007 besloot de fysio mij toch weer dor te steuren naar de arts.
Dus nu een ander ziekenhuis andere arts.
Ook toen moest ik door een scan.
Ook daar consateerde de arts dat het mijn meniscus was.
En wilde me wer opereren.
Eenmaal in mijn knie aan het kijken kon hij niks zien en maakte hem weer dicht
Op de dagbehandling van het ziekenhuis kwam de arts nog even naar me toe om te zeggen wat ie had gedaan.
Hij zei dat hij niks in mijn knie kon zien en dus weer dicht deed.
Ook kreeg ik te horen dat ik maar met de pijn in mijn knie moest leren leven op dat moment was ik pas20 jaar.
De behandeling werd stop gezet en moest maar weer terug naar de fysio.
Maar ook ditmaal bij de fysio ging het van kwaad naar erger.
De fysio besloot om met stroom inpulsen de poijn te verlichten.
dat hielp voor 1 dag en de volgende dag ging het weer slechter.
Ok de fysio zei dat dit niet goed was en maar moest kijekn tot hoe ver ik kon en kijken waar mijn grensen lagen em daar gewoon net onder te blijven.
Want ze konden veder nisk voor mij doen ik moest met de pijn leren leven en maar kijekn wat ik kan en wat niet en dat op een leeftijd van 20.
Na dat deed ik.
Alleen ging ik toch telkens over grens heen en lig ik weer 1 dag met mijn been om hoog en dan gaat het wel weer een beetje met de pijn.
2008 was ik zwanger van mijn 2de kindje en eigelijk kon ik de zwangerschap redelijk dragen tot dat ik 30 weken was toen kon ik gewoon werkelijk niet meer lopen.
En toen dacht ik nu heb ik het gehad.
Na de zwangerschap weer naar de huisarts.
Maar kreeg ook van de huisarst te horen dat ze niks kon doen en dus gewoon mijn grensen weer op moest blijven zoeken.
En moet bekennen.
Het ging steeds wat beter en kon weer redelijk fietsen.
Op zijn lichtste stand (val nog net niet om) maar dat gaat ook maar voor 10 min goed en dan word mijn knie weer dik en zeer pijnlijk.
Dus nu op mijn 22ste ben ik voledig aan gewezen op mijn auto.
Ook nu ik op me zelf woon en dus veel moet poetsen kom ik er achter wat ik allemaal niet kan.
BV de douche poetsen, dwijlen, wc alle ramen in een keer zemen.
Dat is erg frustrerend.
En nu heb ik het dus na bijna 4 jaar echt helemaal gehad.
Nu wil ik wel weer eens lekker fietsen, wandelen, skate & winkelen (want zelfs dat kan ik niet zonder pijn) de stad door met mij is een avontuur.
En alles moet op de 11ste 30ste.
En ik wil eigenlijk nu wel weten wat er aan de hand is met mijn knie.
Mijn oudste zoontje wil nu namelijk ook eens op de fiets omdat ie dat ziet van andere kinderen.
En zo nu en dan doen we het ook wel.
Maar ook dan lig ik weer dik 1 dag met mijn been om hoog.
Maar wat kan het nu zijn met mijn Knie?
Is het idd een meniscus of toch iets anders wat zouden jullie doen als het bij jullie zo zou zijn/ gaan?
Groetjes Nouki
