Hallo,
Het is mijn eerste keer hier op het forum dus zal me eerst even netjes voorstellen! Ik ben Shaila, 31 jaar oud, woon samen met Stefan, 2 schatten van dochtertjes en 2 lieve honden.
mijn verhaal:
Vorig jaar Januari kreeg ik last van mijn linkerarm, ik kon mijn vingers slecht bewegen, liet alles uit mijn hand vallen, ook voelde ik een stekende pijn in mn nek, na dagen ermee gelopen te hebben ben ik toch maar eens naar de huisarts gegaan, die deed het af als een klein probleempje wat wel snel over zou gaan. Ik kreeg pijnstillers en moest me maar een weekje rustig houden. De pijnstillers hielpen niet eens, en de pijn werd steeds erger! Ook kreeg ik last van mijn linkerbeen, had het gevoel of er een blok beton aan hing en of mijn been gewoon sleepte over de straat. Na een week toch maar teruggegaan naar de huisarts, en gevraagd of er eventueel foto's gemaakt konden worden, dat is gebeurd, maar was niks op te zien, en had het gevoel dat ik niet serieus werd genomen.
De klachten beheersten mijn hele leven, elke dag maar pijn, en 's nachts niet kunnen slapen van de pijn! Weer terug naar de huisarts gegaan, en om een verwijsbrief naar de neuroloog gevraagd, ik slikte inmiddels al maanden oxycontin en morfine, en was er gewoon hele dagen waus van! Eindelijk mocht ik door naar de neuroloog, deze heeft gelijk een mri laten maken, en daar kwam uit dat ik een nekhernia had. Kreeg een heel verhaal te horen dat een nekhernia uit zichzelf beter zou worden, als ik mn rust maar pakte enz...
Inmiddels was het zomervakantie, en ik kon gewoon niks, geen leuke dingen met man en kindjes doen, was afhankelijk van mijn lichaam, wat niet mee wilde. Weer terug naar de neuroloog en deze heeft me doorgestuurd naar de neurochirurg, ook daar kreeg ik weer hetzelfde verhaal te horen dat een operatie echt een laatste redmiddel is met een nekhernia. Eind September ging het echt niet meer, ik was echt zwaar verslaafd geraakt aan de medicatie, en moest steeds meer innemen om me op de been te houden, mijn linkerarm en hand wilden niet mee, mn been wilde niet mee, door de morfine zag ik soms helemaal wazig. Weer terug naar de huisarts gegaan, en deze vond ook wel dat het zo niet langer ging, ik mocht versneld naar de neurochirurg, en deze besliste om me te opereren. 31 Oktober ben ik geopereerd in het Erasmus in Rotterdam, de operatie viel me heel erg mee, ik ben 's middags geopereerd en 's avonds liep ik alweer zelf naar het toilet toe. De volgende dag werd ik wakker zonder pijn....Wat een heerlijk gevoel was dat! Omdat mijn bloeddruk te laag was mocht ik nog niet naar huis toe, maar moest ik nog een dag extra blijven. De volgende dag mocht ik eindelijk naar huis toe!
De eerste dagen ging prima, kon nog niet zo goed slikken, en had nog wel wat pijn aan mn nek, maar voor de rest mocht ik niet klagen, ik was van mn nekhernia af!!
Ik ben niet het type wat rustig op de bank kan blijven liggen/zitten helaas, dus ik wilde té snel weer van alles gaan doen, dat was niet goed! Ik slikte ook nog steeds mijn medicatie, de oxycontin en morfine, wilde daar ook zo snel mogelijk vanaf komen, maar dat was eerlijkgezegt best moeilijk! Ben er letterlijk ziek van geweest om er vanaf te komen, maar het is gelukt!
Vlak voor de kerst begon ik weer last van mijn linkerhand te krijgen, vingers die stijf waren, mn linkerarm woog als lood. Weer terug naar de huisarts en die zei dat er waarschijnlijk vocht in mn nek zat. 2 weken geleden moest ik terug komen voor controle bij de neurochirurg, ik vertelde over mijn klachten en wat de huisarts zei, hij zei je kan nooit geen vocht in je nek hebben, want je bent langs de voorkant geopereerd. Na een mri te hebben gemaakt zei hij dat er waarschijnlijk een klein plekje op mijn ruggemerg permanente beschadiging heeft opgelopen.
Ik ben te lang doorgelopen met mijn klachten.
Ik ben benieuwd of er nog meer mensen zijn die ook klachten hebben/hadden ná de operatie?
Het beheerst mijn leven, ik heb veel last van hoofdpijn en veel pijnlijke vingers, vorige week ook nog mijn ringvinger van mn linkerhand gebroken, kon er ook nog wel bij. Vannacht weinig geslapen doordat ik veel pijn aan 2 vingers van mn rechterhand heb, klinkt misschien wel zielig, dat ik maar last heb van 2 vingers, maar voor mij is het verschrikkelijk! Wil niet weer door die hele mallemolen, heb het gewoon helemaal gehad! Dat ik nog pijn in mn nek heb, is logisch, dat moet gewoon nog allemaal genezen, maar dat ik weer last van mn vingers en arm krijg......nee....niet weer opnieuw! Zat vanmorgen te dubben of ik weer naar de huisarts zou gaan, maar ik zie me op den duur gewoon aankomen daar
Zijn er mensen die dit herkennen?
