|
Emmeline05
Gast
|
 |
« Gepost op: 21 November 2009, 18:15:29 » |
|
Hallo allemaal,
Ik heb me hier net aangemeld, omdat ik een nek probleem heb en op zoek ben naar mensen met ervaringen. Ikzelf ben 17 jaar oud en altijd in goede gezondheid en conditie verkeerd, heb deze zomer nog een berg beklommen!
Bijna 7 weken geleden zat ik 's avonds laat met mijn ma in de auto en stonden we achter een geparkeerde auto te wachten op een tegenligger, met de riem aan. Iemand van achter wilde ons inhalen (reed ongeveer 60 km/h), zag de tegenligger en reed ons van linksachter aan. We zijn hierdoor naar voren geduwd, Mercedes geschampt en in de heg tot stil stand gekomen. Ik had vrijwel meteen last van mijn nek, niet echt pijn maar wel een onaangenaam gevoel. Wilde echter zo snel mogelijk uit de auto en heb dit meteen gedaan. Om dat het mee leek te vallen is er geen ambulance bij gekomen. De auto was wel Total loss, want de kooi constructie was volledig kapot (indicatie hoe hard het is gegaan)
De volgende ochtend voelde mijn linker arm koud en dood aan, kon hem ook niet optillen en ik kon ook mijn nek niet meer bewegen. Na wat gedoe met de huisarts zijn we bij de neuroloog terecht gekomen die enkele onderzoeken heeft gedaan en krachtsvermindering aan de linkerkant constateerde. Er zijn nekfoto's gemaakt, waar gelukkig niets op te zien was. Hij heeft me verwezen naar de fysiotherapeut en voor de zekerheid een afspraak voor een MRI gemaakt (4 weken later)
Na een week kon ik mijn nek nog steeds niet bewegen. Het deed geen pijn ofzo, maar het was alsof ik tegen een betonnen muur stuitte. Als met zachte dwang werd geprobeerd mijn nek te bewegen deed dit wel erge pijn en kwam het nauwelijks een centimeter van zijn plek. Toen de MRI er aan kwam had ondertussen als minstens 12x fysiotherapie gehad van verschillende therapeuten, waarbij er wel een hele kleine verbetering in was gekomen. Verder had ik ook al een osteopaat gezien en homeopathische medicijnen gehad. Op de MRI was niks te zien, waarna de neuroloog dacht dat het psychisch was. Daarom vroeg hij of ik in mijn slaap wel mijn nek bewoog. Ik dacht van niet, maar zeker was ik niet. Na aanleiding daarvan heb ik een nacht in het ziekenhuis gelegen, waarna er geconcludeerd is dat ik absoluut niet beweeg in mijn slaap en het volgens hem niet psychisch is. Dit baarde hem zorgen, omdat hij het over een soort 2 maanden grens had, waarna er langzaam bindweefsel ontstaat en het steeds moeilijk bewegen wordt. Hij heeft toen diazapam 10mg voorgeschreven en verder doorgaan met fysiotherapie. De diazapam heeft helaas niet het beoogde effect. Het werkt absoluut niet ontspannend, wordt er juist heel gejaagd en gespannen van. De huisarts heeft gezegd dat er onmiddellijk mee gestopt moet worden en heeft Rivotril voorgeschreven, dit heeft tot nu toe nog niet veel effect gehad. In ieder geval zijn we nu 7 weken, een osteopaat, homeopaat, nachtje ziekenhuis, nekfoto’s, MRI scan, Shiatsu persoon, medicijnen en 17x fysiotherapie (met als enige een beetje effect) verder en kan ik mijn nek nog steeds maar 20 graden beide kanten op bewegen. Zowel de neuroloog als de huisartsen als de therapeuten hebben geen idee wat het is. Ik heb volgende week een afspraak met een haptonoom om te kijken of die iets kan doen, maar mijn vertrouwen wordt steeds minder. Vandaar nu mijn vraag, herkent iemand deze klachten of heeft iemand enig idee wat te doen? In ieder geval heel erg bedankt voor het lezen en nadenken. Emmeline
|