Gecompliceerde beenbreuk met fixatie externe

[Jopio]

Pijn werd ondragelijk dus woensdag 11-11 gebeld om er naar te laten kijken.
Afspraak voor donderdag 12-11 om 14:15, dus vandaag geweest, door de file en dan kom je daar en staat er op het bord (aan de balie) Afspraken lopen uit +/- 55 minuten. Dat werden er uiteindelijk iets meer, om 15:45 waren we aan de beurt. Maar goed er werd gekeken door deze vervangende arts naar de ct scan en volgens het begeleidend schrijven was er geen echte sprake van aangroei op de plaats van het geplaatste pasta. Gelukkig wel zwaardere pijnstillers en ook weer antibiotica gekregen, voor 10 dagen, maar het gesprek met eigen chirurg  is pas de 27 ste, dus wel 15 dagen met   you nefer can tell. Maar ik vrees nu toch echt dat ik te horen zal krijgen dat ik opnieuw onder het mes gaat en dat er alsnog  een stuk bot van de heup verplaats gaat worden naar mijn been. Nouja …zoals ik nu al bijna 5 maanden zeg….. afwachten maar weer.
Garoetjes Joop

[Tess]

Hoi Joop,

Hoe voel je je? Nog 3 dagen dan ben je weer wat wijzer. Voelt het misschien al wat beter?

Ik ben ondertussen ook al 2 x in zhuis geweest. Mijn been werd weer eens dik en rood. Ik had minder pijn totdat mijn been protesteerde.
Gelukkig na wat foto's gemaakt te zijn is er toch iets van een brug (callus) , botaangroei te zien. Geen ontsteking!
Schijnt een reaktie te zijn van de overbelasting. Ja ja  , geleide van de pijn.
Ben benieuwd hoe je je voelt!

Tess

[Jopio]

Hoi Tess en de rest,
Na inderdaad twee slechte weken en het idee dat ik inmiddels al 4 maanden met dat blok aan me been gestraft werd voor een ongelukje,  dat bij anderen volgens mij allang had over geweest, mocht ik vandaag weer eens terug komen om samen met de chirurg de CT scan te bekijken en te beoordelen,nu zou er een beslissing genomen worden, tenminste…. Dat was mijn gedachte, niet die van de chirurg, die maakte me duidelijk dat er normaal een periode van herstel van 7 tot 8 maanden voor zo een blessure stond en dat we het dus nog maar even moesten aankijken. Met de mededeling dat ik het mocht gaan belasten waardoor hopelijk het bot wakker geschud zou worden  en een teken van leven zou gaan geven, tot 50% belasten echter de pijn was dus ho tot hier en niet verder, dus niet overdrijven en een nieuwe afspraak, nu echter pas voor 22-01-2010 met andere woorden, de kerst en ook oud en nieuw zouden voor mij niet vlekkeloos verlopen. Dus op naar 2010 en afwachten maar weer.
Groetjes allemaal en hopend dat het bij jullie wel voor spoedig gaat lopen.
Wens ik jullie allemaal alvast prettige feestdagen en een voorspoedig 2010.
Ps: Dat dansen met de kerstdagen ja helaas......, in zo een korte termein rolstoeldansen leren zal me niet lukken.

[Jopio]

Vandaag  vrijdag 22-1-2010, naar het VU geweest voor een röntgen foto te maken en controle door de chirurg.
Vol goede moed gingen we erheen, ik had wel wat extra pijn stillers genomen,  :hmm:maar voor mijn gevoel kon ik al zoveel gewicht erop brengen dat ik bijna zonder krukken kon lopen.
Ik sliep ook al weer 2 weken boven 1e verdieping en kon nu ook al samen met een stoel lekker staande douchen , (dat deed ik voorheen zittend op de douche vloer, met de hand sproeier).

Half 10 moesten we er zijn, ivm file vroeg vertrokken dus we waren er al om 8:45, gelijk foto laten maken en wachten op de chirurg (afspraak om 9:50) maar eer we aan de beurt waren was het 10:15.
De chirurg bekeek de foto,s en kwam tot de conclusie dat dit geen zin heeft om zo door te gaan . (AL vanaf 6 juli zit dat ijzer eromheen) Er is geen sprake van botgroei, dus gaan we opnieuw opereren. We gaan nu eerst eens kijken (na het open gesneden te hebben) of er een ontsteking de genezing tegen houd, zo ja leggen we een antibiotica ketting in de wond en dan zal dat eerst moeten genezen. Daarna gaan we beenmerg verplaatsen van het bovenbeen naar de wond, dit zal de genezing moeten bespoedigen.

We kregen een vragen lijst mee die gelijk ingevuld moest worden en moesten ons gaan melden bij de balie voor pre operatie. Daar aangekomen…. Ja je raad het al, neemt u maar plaats in de wachtkamer. Al met al duurde het onderzoek, waarbij wel een te hoge bloeddruk werd geconstateerd (ja vind je het gek, ik verwachte een bericht in de trend van "nog een maandje dan mag alles eraf en moest nu alles regelen voor een nieuwe opname) en daarna het gesprek met de anesthesist bij elkaar tot 12:15. Hierna gauw naar huis en nu afwachten tot de oproep voor opname binnen valt.

Samengevat betekend het dus gewoon dat al het voorgaande voor niks is geweest, het pijn lijden hopen op beterschap etc etc. Grrrr

1 voordeel ten opzichte van de laatste opname in Juli verleden jaar, we kunnen nu gratis internetten via KPN in het ziekenhuis. Dus als eerste de laptop inpakken, de  pyjama en tandenborstel is bijzaak  Hahahaha

[Jopio]

Niet te geloven, hoe raar het kan lopen.

Bij de laatste controle verwachte ik dat men zou zeggen dat de fixatie met een paar weken er af zou kunnen en kreeg toen te horen dat er geen aangroei zichtbaar, wat betekende dat ik een nieuwe afspraak voor een opname mocht gaan maken om een aantal dingen aan te passen (antibiotica op de wond en beenmerg verplaatsen in 2 keer opereren). Dat mijn bloeddruk erg hoog die middag uitkwam, lijkt me wel logisch.

Tijdens de eerste operatie had de chirurg een organisch donor materiaal geplaatst om het missende stuk bot te vervangen. Nu heden middag heeft de arts de zaak opengelegd en gingen we ervan uit dat er geen botaangroei was, door een waarschijnlijke ontsteking of bacterie bij de breuk, deze zou hij gaan behandelen door met een kralenketting antibiotica rechtstreeks in de wond te plaatsen.
Deze gedachte werd mede gestaafd door dat de laatste foto welke aangaf dat er geen verandering annex verbetering zichtbaar was.
Terwijl de chirurg de wond open snee werd duidelijk dat we totaal op het verkeerde been gezet waren. Op de röntgen foto was er geen verandering zichtbaar in dat organisch materiaal, terwijl dat toch wel veranderd was. Het bleek al stevig uitgehard te zijn en vast gegroeid (of geplakt) aan het bestaande bot, ook was er geen sprake van een bacterie of ontsteking. (ik had gekozen voor de ruggenprik (3 keer) en kon dus converseren met de chirurg.

Dit heeft hem doen besluiten om A: de fixatie te verwijderen B: een kweek te nemen van de wond C: mij met alleen een bandage naar de zaal terug te sturen. 
Nu word er vrijdag loopsgips geplaatst (dan zal waarschijnlijk de nieuwe wond al weer dicht zijn) en kan ik het gaan belasten door te LOPEN.....
JOEPIE JOPIE ziet eindelijk verbetering .

[WendyK]

Wow, wat een verhaal en verrasssende wending!!

Succes en sterkte nog verder!

[Wilma15]

Jopio
Wat een goed bericht. Wat heerlijk dat de fixatie is weggehaald.
En nu lopen. Dat is vast weer erg wennen nu alles is weggehaald.

Bij mij was op de foto's en de scan ook nog erg weinig te zien van de botgroei.
Dus de kans is groot dat ik nu ook een bottransplantatie krijg. 3e operatie.
Ben inmiddels een jaar en een kwartaal verder en dan mag ik weer opnieuw beginnen
Nu kan ik alles weer redelijk, lopen (nog geen kilometers maar toch) autorijden en dan moet je dat allemaal weer opgeven maar dan hoop ik uiteindelijk wel dat het een keer goed komt met mijn scheenbeen.
15 maart dan ga ik horen wat ze nu van plan zijn.

Veel sterkte met trainen!
groetjes Wilma

[Jopio]

Heee Wilma,
Bedankt voor je leuke positieve reaktie, maar laat de moed niet zakken meiske.
Ik weet hoe je je voelt soms, en ik hoop voor jouw dat je inmiddels begrijpt uit mijn bericht, dat ook chirurgen zich soms verbazen.
De mijne had ondanks een foto van 3 weken voor de operatie, nooit verwacht zo een verbetering aan te treffen.
Als ik tussen de regels goed leest, heb jij ook een soort van donormateriaal ingebracht gekregen net als ik, (omdat er sprake is van bot transplantatie).
En juist dat spul, schijnt niet duidelijk te veranderen op foto,s, met andere woorden misschien is het al beter als je denkt.
In elk geval, hou ik de bericht geving in de gaten en hoop idd dat ze 15 maart met ook voor jouw goed nieuws komen.
Groetjes en sterkte.

Ook nog even een aanvulling op mijn vorige post, het verwijderen van die externe fixatie heeft nog een bijverschijnsel gehad.
IK KAN NU ZONDER PIJNKILLERS DE DAG DOORKOMEN. Het blijkt dus dat alle pijn waarvan we dachten dat het door de onsteking kwam, veroorzaakt werd door de fixatie!

Ik ben er inmiddels ook achter wat er aan materiaal in mijn been gebracht is.
Het betreft een materiaal wat onder de naam DBX op de markt word gebracht door de firma synthes. Kijk hier maar eens voor nadere info.
http://www.synthes.com/html/DBX.7910.0.html?&L=0

[Jopio]

Jopie heeft nog een kleine aanvulling voor de nieuwsgierige oogjes.
Toen ik een week of 2 thuis was, kreeg ik alsnog een cd met enige foto,s van het VU.
Het betref alleen het jaar 2010, dus heb ik van Januari er eentje en van Februari eentje geplaatst.
                .                    .
Bij Januari zit de fixatie er nog omheen en Februari is gemaakt met "gips" erom.
Hiermede kan men zien dat er toch nog wel een behoorlijk weg te gaan is.
Ik ben inmiddels ook bezig onder begeleiding op de sport school, nu 3 x per week.
Kijken of we de overtolige kilo,s om kunnen zetten in spieren.
Het lijkt me beter om gewoon af te vallen,maar er komt schot in, bewegen is ook al heel wat na 7 maanden zitten.

Roeien fietsen liften rekken en strekken, dan maar wat zweet op de kop. heerlijk om weer bezig te zijn.


Groeten Joop

[Jopio]

9 April was het zover, weer een controlle. De eerste na dat ziekenhuis bezoek van Februari. Nu na 4 weken loopgips, was de chirurg zeer tevreden, het is dat er op gemaakte foto duidelijk te zien is dat het nog niet echt stevig vast zit, maar toch er is vooruitgang.
Ik probeerde om een spalk (demontabele skischoen) te krijgen omdat ik dacht van heee, das ff makkelijker met douchen en ook eventueel om te gaan zwemmen. Maar we hebben toch maar besloten om weer loopgips te nemen met nu een controlle datum van 28 Mei. Dat zit ook nog net voor de vakantie, dus misschien dan wel die spalk erom.
Inmiddels belast ik het been steeds wat meer en het gevoel is heerlijk, niet echt pijn meer, maar wel wat hinderlijke gevoelens na het wandelen bv. Maar dat lijkt me ook wel logisch, actie is reactie. Het word steeds beter weer en ik moet toegeven het koppie van mij word alweer aardig gekleurd, lekker in de zon zitten en wandelen, heerlijk op pad.
Maar ik mis wel heer de reactie,s heeft iedereen inmiddels dat papiertje van volledig genezen ofzo?
Laat weer eens wat horen, Tess Elisa etc waar zijn jullie?

[Tess]

Hey Joop,

Ik hoorde je oproep van verre . Helaas het is waar, zodra je je wat beter gaat voelen, zit ik zo goed als niet meer op dit forum.

Hey... maar wat ziet je herstel er goed uit?!! Jij bent ook alweer een tijd onderweg he?! Net zoals ik dat was/ben.
Volgens mij ga je het ook wat positiever inzien.

Je zal vast benieuwd zijn hoe het met mij gaat! De laatste operatie die ik dus in september heb gehad, was zeer geslaagd, dat had eigenlijk de eerste moeten zijn!
2 maanden geleden heb ik mijn krukken het raam uitgegooid (na ruim 1 jaar en 2 maanden!). Ik had het idee dat ik goed kon lopen, maar mijn coordinatie is nog niet helemaal ok. Schijnt dat je hersenen het weer opnieuw moeten oppakken, ik natuurlijk 1 jaar niet normaal heb kunnen lopen.
Maar dat gaat nu vrij snel, ik kan nu 2 km hardlopen, absoluut geen pijn.... Dat is wel het belangrijkste. Ik moet zeker min 2x per week krachttraining doen, onder begeleiding van de fysio. Mijn kuit begint nu iets meer op te zwellen, gelukkig maar, het wordt jurkjes tijd .
Ook met werken pak ik langzaam weer op. Werk nu 30 uur per week, heerlijk.
Toch moet ik er continu rekeing mee houden dat ik een gebroken onderbeen heb. Tuurlijk na een dag wandelen, lopen, wordt mijn been iets dikker. Spierpomp werkt nog steeds niet optimaal!
Maar het belangrijkste is: dat ik weer kan lopen. En echt Joop, bij jou zal het nu ook snel gaan!
Ik zal je topic in de gaten houden en zal aan je denken!

Groetjes Tess

[Jopio]

Proficiat Tess,
Dat is mooi om te horen, gelukkig voor je meid.
Heel mooi dat die laatste operatie zo een verschil kan maken.
Lekker weer hardlopen? hoezo zitten nu al de kerels weer achter je aan, hahahaha Geintjehhh
Maar jij gaat de hele goede kant uit, natuurlijk en ja…. Ik hoop natuurlijk dat het goed gaat aan deze kant. Ben er wel optimistisch over, helaas was ik dat ook met januari, maar kreeg toen te horen dat er een nieuwe operatie zou volgen. Dat pakte dus erg goed uit, met als gevolg dat ik nu al stiekem een beetje met 1 kruk oefent om de belasting wat hoger te maken als 50%.
Maar je bedoelt dat JIJ natuurlijk herstellende bent van een gebroken been, want nu zit de zaak toch wel weer aan elkaar en okee het zal toch wel altijd een wat zwakkere plek blijven.
Toppie dat ik toch weer wat gehoord heb en laat toch af en toe wat horen Tess, als ik je goed begrepen hebt werkt je in de HORECA en als ik het half kan versieren, kom ik binnenkort een bakkie doen bij je. Whahaha.

[Wilma15]

Hallo Joop,
Hier ook eindelijk weer een berichtje van mij. Niet dat ik al weer op de operatietafel lag ofzo, maar en verhuizen en een kapotte computer was de reden dat ik niet eerder kon reageren.
Blij om te horen dat je al beter gaat. Maar ik zag idd dat er bij jou ook nog een lange weg te gaan is(foto).
Heb je nu helemaal geen pen in je scheenbeen zitten?
Ik ben nu niet nogeens geopereerd en eigenlijk hoop ik ook niet dat het nodig is.
Ik heb niet dezelfde operatie gehad als jou. Dus nog geen transplantatie.
Als het blijft zoals het nu is, ongeveer net zo'n hap uit mijn scheenbeen als bij jou dan zou het mogelijk zijn alsnog te transplanteren. En dan vanuit mijn bekken.
Het bot groeit bijna niets tot een heel klein beetje maar ik was zelf eindelijk weer een beetje opgeknapt. En mijn arts vond het verstandig hier nog maar even mee door te gaan. Want 3 operaties binnen anderhalf jaar is ook niet je van het.
Heb erg lang nodig gehad om terug te komen, ondanks een ruggeprik en een roesje.
Eigenlijk hoop ik dat alle stress een reden was dat het bot niet groeide want dat heb ik nu aanzienlijk minder.
Ik heb een vast contract gekregen op mijn werk van 20 uur. En ik woon inmiddels samen (is de val toch ergens goed voor )
Dus niet meer nog een huishouden bij houden.
Ik mag in juni weer een foto laten maken en dan gaan we het wel weer beleven.
Nu even genieten van het mooie weer en blijven oefenen met wandelen want dat is nog steeds geen succes.
Slenteren lukt wel maar Pieterpad zit er nog echt niet in.
IK zal mijn best doen weer wat vaker op de site te kijken.
Groetje en geniet van de zon.
Wilma

[Tess]

Hoi Joop en Wilma,

Hoe voel je je Joop? Je kan denk ik niet wachten op je volgende controle? Je heb t nog steeds gips toch? Wat is nu je prognose? Mag je been ook bruin worden deze zomer .

Je wil mijn verhaal niet geloven! Ik heb natuurlijk dit jaar koninginnedag gevierd, op het leidseplein. Ontzettend gezellig, zelfs een beetje gedanst....
Rond 20.00uur was het op het plein afgelopen en ben ik met een collega en nog een paar mee naar huis gegaan, 1 drankje nog om de dag af te sluiten.... Ik ging op tijd daarvandaan weg, liep de trap af.... mijn collega riep mij iets na, ik draai me om en keek omhoog.....en toen gleed ik uit! Paar treden naar beneden gevallen en mijn enkel behoorlijk dik en pijnlijk .
Ik ben naar huis gefietst en dacht, chips! dit voelt niet goed. Ok... de volgende dag gewoon nog gewinkeld, gefietst...
Het werd behoorlijk blauw, kon ik er wel op lopen, maar voelde niet lekker.
De dag zelf toch maar rustig aan gedaan. Been omhoog, je kent het wel.
De volgende dag (zondag) ben ik toch maar voor de zekerheid naar de eerste hulp gegaan (het ziekenhuis waar ik geholpen ben). Er werd eerst geconstateerd dat het behoorlijk gekneusd was. Toch maar foto's aangezien ik met het been toch wel een verleden heb.
Nou, de volgende orthopeet kwam binnen die vertelde mij dat er een rechte breuk te zien was bij mijn maleolus (buitenkant knokkel enkel).
Gips! Onbelast!!! . Hoe vind je dit?!!!!!!
Oh Joop, Ik heb zitten huilen op de eerste hulp!! 4 weken gips vertelden ze mij!!!
Daar kwam mijn schoonmoeder met mijn krukken de eerste hulp aanlopen...... Het hele jaar ging aan me voorbij!! Ik dacht niet weer!!!

Mijn werk bellen natuurlijk...ook niet blij.....
Nou komt het.... Ik had geen pijn, uiteindelijk weten wij wel hoe een breuk voelt, dat gevoel had ik helemaal niet. Ik had echt het idee dat het gekneusd was!
Vrijdag (na 5 dagen onbelast gips) voor controle. Er werd naar de foto's gekeken en wat denk je!!! Geen breuk te zien!!!!!!
Is dit niet een fout!
Ik houd het er maar op dat ze dit uit voorzorg hebben gedaan....
Hij heeft het gips eraf gehaald en hij zei, hobbelen maar. Met jou verleden is het niet verstandig om in het gips te blijven. Daar ging ik< met krukken in mijn hand met 1 schoen aan, haha
Tuurlijk voelde het nog beurs en pimpelpaars, maar oh zo blij!
Linearekta naar sportschool en fysio gegaan. Zij vertelde mij dat ik juist zo veel mogelijk moet proberen af te wikkelen, omdat er toch een behoorlijke bloeduitstorting zit.
Nu bijna 1 week verder zonder gips al gewerkt en loop nog niet goed hoor, toch nog pijnlijk. Hardlopen kan nog even niet, maar ben in mijn revalidatie toch wel 2 maanden terug. Maar ik kan weer werken gelukkig!

Wat een verhaal he?! Ik ben ook heel erg benieuwd hoe het met Elisa gaat.
Enne....zou leuk zijn als je een keer langskomt op mijn werk!

Groetjes uit Amsterdam en laat even weten hoe het afgelopen is bij controle.
XTess

[Jopio]

Jeetje Tess,
Das even flink schrikken, na dat trap ongevalletje weer in het gips. Pfffff Je zou haast gaan denken dat je voor het ongeluk bestemd bent. Ja dan schieten de tranen wel even in je ogen, Je word wel weer even met 2 benen op de grond gezet, kijk uit meisje want het kan best nog wel een tijd een zwakke plek blijven. Maar gelukkig ga je verder met herstellen, kop op

Dat is ook zoiets waar ik bang voor ben he, dat men (de chirurg) beslist om alsnog een stuk bot te gaan verplaatsen, want die optie blijft hij open houden. Daarom ben ik niet echt doods benauwd om te overbelasten, maar wel heel voorzichtig ermee. Mijn bot is schuin afgebroken geweest en heeft dus maar een heel klein draagvlak op het originele bot, de pasta moet de rest vervangen, daar is die chirurg ook een beetje bang voor, dat het originele bot wegschuift en de voet dan niet meer recht er onder zou staan. Wandelen met 2 krukken gaat me goed af en mijn vrouwtje brengt me nu 2/3 keer per week naar een sportzaaltje bij de fysio, zodat ik ook weer wat vet kan gaan verbranden, die 11 kilo moet ik toch weer kwijt zien te raken.

Ik hobbel nu ook af en toe op 1 kruk door de kamer, zodat ik wat zwaarder belast als 50% maar kan dat wel voelen. Het beentje protesteert dan wel een beetje, maar heeee, dat thuis zitten gaat me wel nu flink tegen staan, ik wil weer wat te doen hebben. Dus maar hopen dat ik 28 mei idd die skischoen (ja zo noem ik het maar even) erom kan krijgen en dat we op deze voet door kan gaan met genezen.

Zou natuurlijk wel lekker zijn zo tegen de zomer, ook dat douchen, dat gedoe met een vuilniszak eromheen heb ik  nu wel gezien. Dus ik blijf hopen op goed nieuws natuurlijk, altijd maar van het beste scenario uitgaan.

Oh en Wilma, ik lees dat ook jij een botvervangend middel in je been gekregen hebt, dat is bij mij ook het geval, maar als je het zelfde spul als ik heb gehad, dan moet je je niet vergissen, want dat stomme spul laat zich haast niet zien veranderen op de röntgen foto,s dus je denkt er gebeurt niets, maar ondertussen hard het wel uit en word het langzaam aan stijver en echt bot. Daar was mijn chirurg ook tijdens de operatie in februari over verbaasd, dat het al zover uitgehard en vast gegroeid zat, dat bleek dus niet uit de foto.

Nog even het laatste want al met al word het een heel verhaal, but WHO CARES… Ik ben behandeld in het VU ziekenhuis te Amsterdam op de afdeling trauma chirurgie en ben toch wel benieuwd waar jullie onder behandeling zijn.
Voor allemaal… houd de moed erin en beterschap.
Groetjes Joop