tibia plateau fractuur...

[Katinka Rozenbrand]

Hi Tia,

Je bent geen dokter maar het scheelt niet veel  . Een ervaringsdeskundige is nog fijner dan een dokter (soms dan...) want jij weet goed waar ik het over heb.
Ik ben idd erg blij dat ik goed mijn been kan buigen (idd onbelast) omdat ik ook hele andere verhalen lees op de site. Ik moest de dag na de operatie al gelijk in de CPM, die mijn knie onbelast tot 50 graden boog en dat werd opgevoerd in de loop van de dagen.
Het zelf buigen is ontzettend pijnlijk en daardoor zie ik het soms zo somber in i.v.m. de revalidatie straks maar ik zal doorzetten. Revalideren is toch ook pijn lijden (tot een bepaalde hoogte).
Ik zal het strekken van de knie eens oefenen op de manier waarop jij aangeeft! Ik moet idd weer spieren aankweken want ik heb momenteel maar een zielig been  , veel spiermassa is al weg. Ik heb een hele specifieke pijn aan de binnenkant van mijn been op maar een centimeter oppervlakte. De fysio denkt dat het de aanhechting van de spier is maar ik zal nog eens informeren bij de chirurg over twee weken.

Ik heb trouwens wel fysio hoor, 1x per week (in het begin 2x per week). En vanaf begin februari ga ik twee keer per week krachttraining doen op de revalidatie-afdeling van een verpleeghuis.

Ik ben gewoon erg bang voor pijn omdat ik ontiegelijk veel pijn heb geleden op de EHBO toen het net gebeurt was, dat hoop ik nooit meer mee te maken.... Ik weet het ik moet erdoor heen, ik leef met de dag en zie het positief in voor de toekomst, deze dame komt er weer bovenop (alhoewel het honden uitlaten nooit meer hetzelfde zal zijn....)

Bedankt voor je berichtje!!

Groetjes vanuit het hoge noorden!!

[Sonja]

Hallo, ik ben 45 jaar en op 14 december aangereden door een auto. Tibiaplateau gebroken en scheurtje in rechter elleboog.
Op 18 december geopereerd, 19 december zouden we op vakantie naar Schotland, en net voor de kerstdagen thuisgekomen.
Op 15 januari opgenomen in het ziekenhuis met trombose en een longembolie, waardoor mijn been nu ingezwachteld moet worden
en ik dus de oefeningen met het buigen niet meer kan en mag doen. 6 februari terugkomen bij de chirurg, foto's maken en dan
horen of alles goed is en ik weer aan belasten mag gaan denken. Volgens mij nog een lange weg te gaan, maar we blijven optimistisch.
Eens zal het toch wel weer goed komen. Helaas helpt het weer ook niet echt mee, want met die sneeuw naar buiten gaan zie ik
nog niet echt zitten. Gelukkig kan ik mij thuis goed redden op een bureau stoel en met de krukken.
Alleen krijg ik nu last van mijn knie, steken ter hoogte van het plaatje dat er in gezet is. Ik weet niet of dit normaal is, of dat het
door het zwachtelen komt, maar dat moeten we dinsdag maar vragen. Nog een paar nachtjes slapen en ik geef toe dat ik het
heel spannend vind om te horen hoe het nu is met de knie.

Groetjes en succes met jullie knie.

[bar]

hallo dames,

in het andere topic onder knieen heb ik mijn verhaal geplaatst over mijn tib plat fractuur. Eind augustus met de motor gevallen, geopeerd met plaat en schroeven en afgelopen week weer geopereerd om deze te verwijderen.
ik loop al 5 maanden dus met krukken en kan nog steeds niet lopen, heb lang gips gehad waardoor ik nu mijn knie niet verder dan 70graden kan buigen  niet relaxt dus.
Goh sonja, wat naar dat je trombose hebt opgehlopen, wat is precies longembolie?
Raar inderdaad dat er zoveel verschillen in behandeling zijn, ik lees dat veel mensen direct na de operatie op een CPM moeten, sommige hebben geen gips of brees en andere weer wel. Zal wel met het type breuk te maken hebben...
hoe gaat bij jullie de revalidatie? ook last van stijfheid en ingekorte spieren of zijn jullie alweer aan de wandel?

veel sterkte ook met jullie herstel, hopelijk zijn we allemaal snel weer relatief pijnvrij ter been 
groet Barbra

[Sonja]

Goedemorgen,

Barbra, een longembolie een een bloedpropje of een gedeelte hiervan, dat is doorgeschoten naar de longen. In mijn geval mijn rechterlong, waardoor er minder ruimte overblijft voor lucht in de long. Volgens de artsen was het een behoorlijke embolie en ik mocht in geen geval meer van bed af. Na een dag kwamen ze er achter dat de trombose in mijn knieholte zat, van de geopereerde knie. Nu wordt mijn been elke morgen ingezwachteld, waardoor ik de knie dus niet meer kan buigen. Ik zat al op 90 graden, maar dat kan ik weer vergeten. Morgen, 2 februari, worden er weer foto's gemaakt van de knie. Als alles goed is, mag ik denk ik langzaam weer beginnen te belasten. Dan wordt mijn been misschien weer wat dunner, is nu opgezet door vocht vanwege de trombose. Als dat zo is wordt er een steunkous aangemeten en hoef ik niet meer elke morgen te wachten op de thuiszorg voor het zwachtelen.
Tot nu toe hoeft bij mij de plaat nog niet weer uit de knie. Zo lang ik er geen last van heb, kan het blijven zitten. Dat hoop ik maar, want ik zit niet te wachten op nog een operatie. Ik wil nu wel graag weer vooruitgang zien, en gewoon naar buiten kunnen als er sneeuw ligt.

Katinka, heb jij al groen licht om weer te mogen lopen? en zo ja, hoe ging dat? Ben ik wel heel benieuwd naar.

Groetjes allemaal en tot een volgende keer.
Sonja

[sanne]

Hoi!

Ik ben Sanne, 28 jaar en heb in februari 2008 mijn tibia plateau gebroken toen ik tijdens het bouwen van een theaterdecor +-400 kilo hout op mijn knie kreeg. De ambulance heeft me direct naar het ziekenhuis gebracht en ik ben de volgende dag geopereerd. Twee platen, 13 schroeven en een stuk ijzerdraad erin. Een week ziekenhuis en heel veel morfine verder. Ik heb geen gips gehad, maar moest wel 8 weken lang 8 uur per dag in de CPM. Na 3 maanden kon ik met 1 kruk lopen en na 4/5 maanden zonder krukken. In de zomer begon ik last te krijgen van mijn knie, bij een kijkoperatie hebben ze littekenweefsel en botsplinters weggehaald die in mijn knie zweefden. Mijn chirurg toen constateerde dat mijn voorste kruisband ook gescheurd was.
In oktober begon ik last te krijgen van mijn scheenbeen en hebben ze het ijzerwerk eruit gehaald. Dit kunnen ze in principe laten zitten, elke operatie brengt immers gevaren met zich mee, maar als je er last van hebt, in pijn of in mobiliteit, halen ze het eruit.
Ik bleef echter ontzettende last krijgen van een flinke instabiliteit, doordat de voorste kruisband gescheurd zou zijn. Mijn fysiotherapeut heeft me doorverwezen naar een kniespecialist. Deze wilde graag een MRI laten maken, er was echter 1 schroef blijven zitten dus die moest er eerst alsnog uit. Bij deze operatie heeft hij meteen in mijn knie gekeken en toen bleek dat de voorste én achterste kruisband intact waren maar dat mijn kraakbeen schade 3/4 had opgelopen. Uit de MRI, en uit de testen die de chirurg met mijn knie deed, bleek dat de buitenste band gescheurd was en dat dit de instabiliteit veroorzaakte. Deze band heeft hij gereconstrueerd met de hamstringpees. Na deze operatie heb ik 3 weken in een brace gezeten en mocht ik mijn been maar minimaal buigen. Dit was de zomer van 2009.
Ondertussen is gebleken dat mijn spieren niet sterk genoeg waren om de klappen op te vangen en dat de nieuwe buitenste band dit ook niet kon, waardoor ik weer menigmaal door mijn knie ben gegaan en mijn nieuwe buitenbandje weer is opgerekt. Ik loop nu met een brace (CTI2) om te voorkomen dat ik door mijn knie zak. Elke keer dat dit gebeurd zal ik dat beetje kraakbeen wat ik nog heb ook kapot maken. Ik ben nu heel hard aan het trainen om m'n slappe spiertjes sterk te krijgen. Zodra dit het geval is, zullen we nog een keer gaan opereren, dan krijg ik een nieuwe buitenband van donormateriaal.
Ik ben ook aan het uitzoeken of een kraakbeentransplantatie is voor mij is, aangezien ik heel veel pijn heb in het gewricht. Waarschijnlijk kan dit pas als de stabiliteit goed is en de schade nog te herstellen is. Anders zal ik vol moeten houden totdat het echt niet meer gaat en ik een nieuwe knie kan krijgen.
In het begin heb ik 3x per week fysiotherapie gehad, totdat ik in september met een nieuwe studie ben begonnen. Nu ga ik 2x per week.

Dat niet iedereen gips krijgt of niet meteen in de CPM moet, ligt natuurlijk aan de breuk maar ook aan de chirurg. In mijn geval ben ik geopereerd in Utrecht, diakonessenhuis, Dr. Verleisdonk. Nu ben ik onder behandeling bij Dr. Fievez, bij Medinova te Rotterdam.

Heel veel sterkte iedereen! Ik merk dat het heel belangrijk is er met lotgenoten over te praten, iedereen maakt weer wat anders mee!

groet,
Sanne

[liliane]

Hallo iedereen,
Eind februari ging ik skien in Zell-Am-Ziller.De vierde dag ben ik op de skipiste ongelukkig ten val gekomen,met de "banaan" afgevoerd,en dan naar een kliniek in Zell.Ik had een hele dikke knie links met bloed in,en een dikke blauwe linker-enkel.De arts daar twijfelde tussen een afgerukte kruisband,of meniscusletsel.Op de foto's was geen breuk waarneembaar.Hij heeft met een spuit het bloed uit mijn knie getrokken,en vermits er "vetogen" op het bloed te zien waren,moest er toch wel "iets" met mijn bot gebeurd zijn,meende hij. Ijs-applicatie,anti-coagulantia,krukken,en een dauerbinde-zwachtel over het hele been was de behandeling.Steunen kon ik helemaal niet,en de minste "foute" beweging deed erg veel pijn,vooral aan de linkerkant van de knie.Terug thuis naar de orthopedisch specialist en de MRI-scan: toch een niet-verplaatste tibia-plateau fractuur,operatief ingrijpen was gelukkig niet nodig..Dus nu draag ik een brace,wat echt een hele verbetering is,en mag ik absoluut niet op het been steunen.Aan de enkel was een gescheurde gewrichtsband,die is al veel minder pijnlijk,en zal vanzelf genezen.Verder ga ik 3 keer per week naar de kinesist De pijn is al wat minder,maar vooral na een tijdje rechtstaan, zonder belasting,begint dat been pijnlijk te kloppen,en moet ik gaan zitten,liefst met mijn been ergens op rustend.Tja, ik ben zeker al voor minstens 6 weken out...

[Saskia1]

Hoi lotgenoten,

Ik ben op vrijdag 22 januari 2010 aangereden en heb een tibiaplateaubreuk opgelopen. Op zaterdag ben ik geopereerd en heb een plaat en 7 schroeven in mijn been. Ik heb 5 dagen in het ziekenhuis gelegen. Op maandag heb ik een gipskoker aangemeten gekregen die ik voor oefeningen af kon doen. Ik ben vrijwel meteen onder begeleiding van een fysiotherapeut begonnen met buigingsoefeningen en versterken van spieren. Alles natuurlijk onbelast. 5,5 week na de operatie mocht ik van de specialist gaan belasten. Nu, 9 weken na mijn ongeval, loop ik binnenshuis zonder krukken, kan ik fietsen, buitenshuis loop ik met 1 kruk en kan ik redelijk traplopen. Alles natuurlijk nog wel met mate maar ik ben niet ontevreden. Tijdens het belasten heb ik vrijwel geen pijn. Ik kan alleen niet lang zitten of staan met mijn been naar beneden want dan krijg ik een soort zenuwpijn. 'S-nachts heb ik deze pijn ook en ik slaap dus heel slecht. Ik merk nu wel dat daar ook verbetering in komt. Tot nu toe voor mij dus een positief herstel. Je weet natuurlijk niet wat er nog allemaal komen gaat maar vooralsnog ben ik positief. Ik hoop dat ik geen last krijg van de plaat met schroeven zodat die kunnen blijven zitten. Ik heb namelijk niet zoveel zin in nog een operatie.
Ik wens jullie allemaal een goed herstel.

[Katinka Rozenbrand]

Hi iedereen,

Ik was al eventjes niet op de site geweest (te druk met revalideren  ), maar ik lees dat er helaas weer een hoop nieuwe tibia-plateau breuken bijgekomen zijn..... Lotgenoten zijn prettig maar je wenst het natuurlijk niemand toe!
Inmiddels ben ik al aardig wat maanden verder en ik zie ontzettend veel verbetering, alhoewel ik nu wel door heb dat ik al met al waarschijnlijk nog wel een paar maanden bezig ben met revalideren.... Op 29 januari moest ik dus weer naar de chirurg en heb ik idd groen licht gekregen om erop te gaan lopen, ook niet voorzichtig maar gewoon vol ertegen aan! Omdat het  mij ontzettend aan spiermassa ontbrak had ik in het begin heel veel moeite om uberhaupt te lopen met dat been maar elke week word het sterker! Ik heb nog steeds twee keer per week fysio (krachttraining) je merkt het verschil. Ik krijg alleen wel steeds meer pijn.... In het begin ontbrak het me aan kracht maar kon ik pijnloos lopen, dat is nu helaas niet meer zo. In huis loop ik veel zonder krukken (ga je huishouden maar eens doen met die onhandige dingen, ik heb nog twee kids en dus twee honden  ) en buiten loop ik sinds een week met 1 kruk, tenzij ik meer loop (tijdens winkelen bijv.) dan loop ik nog met twee krukken. Ik heb volgens de fysio meer pijn omdat ik het gewoon veel meer belast. Ik loop de hele dag door, deels dus zonder krukken, doe veel zelf in het huishouden (ook stofzuigen en dweilen) en laat de honden ook weer zelf uit.
Ik ben van mening dat revalideren pijn doet (tot een bepaalde hoogte) maar vind het wel jammer dat het dus steeds meer pijn gaat doen. Ik ben op 18 maart weer bij de chirurg geweest en het ziet er allemaal prima uit, ik hoef pas over een half jaar nog 1 keertje terug te komen om te kijken naar de bewegelijkheid. Ik heb het gehad over de pijn die ik heb als ik heb gezeten en ik kom weer in benen. Het doet dan zo'n pijn dat ik bijna niet kan lopen, na een paar stappen ebt het weg. Ik kon een CT scan krijgen maar de chirurg dacht dat er toch niets te zien zou zijn.... Ik heb het dus maar niet gedaan, ik vertrouw op de know-how van de arts. Ik heb ook last van de plaat, je voelt deze gewoon zitten onder de huid.

Ik besef me gewoon dat het een ontzettend lelijke breuk is geweest die een hele tijd nodig heeft om te genezen en de fysio geeft ook aan de pezen en spieraanhechtingen pijn kunnen doen omdat ik deze meer belast. Ik mocht altijd de chirurg bellen trouwens als ik last blijf houden, kan ik alsnog mijn CT scan krijgen (altijd een fijn idee!). Ik fiets trouwens ook weer buiten en dat vind ik echt geweldig!!! Autorijden doe ik ook weer maar dat komt ook doordat wij in de gelukkige omstandigheid verkeren van een automaat  .

Ik hoop dat iedereen weer een beetje snel opknapt maar we weten door ervaring dat het een langzaam proces is! Revalideerse allemaal!! (mmmm, is dat nederlands??|

Groetjes,

Katinka

[Saskia1]

Hoi lotgenoten,

Ik ben op vrijdag 22 januari 2010 aangereden en heb een tibiaplateaubreuk opgelopen. Op zaterdag ben ik geopereerd en heb een plaat en 7 schroeven in mijn been. Ik heb 5 dagen in het ziekenhuis gelegen. Op maandag heb ik een gipskoker aangemeten gekregen die ik voor oefeningen af kon doen. Ik ben vrijwel meteen onder begeleiding van een fysiotherapeut begonnen met buigingsoefeningen en versterken van spieren. Alles natuurlijk onbelast. 5,5 week na de operatie mocht ik van de specialist gaan belasten. Nu, 10 weken na mijn ongeval, loop ik binnenshuis zonder krukken, kan ik fietsen, buitenshuis loop ik met 1 kruk en kan ik redelijk traplopen. Alles natuurlijk nog wel met mate maar ik ben niet ontevreden. Tijdens het belasten heb ik vrijwel geen pijn. Ik kan alleen niet lang zitten of staan met mijn been naar beneden want dan krijg ik een soort zenuwpijn. 'S-nachts heb ik deze pijn ook en ik slaap dus heel slecht. Ik merk nu wel dat daar ook verbetering in komt. Tot nu toe voor mij dus een positief herstel. Je weet natuurlijk niet wat er nog allemaal komen gaat maar vooralsnog ben ik positief. Ik hoop dat ik geen last krijg van de plaat met schroeven zodat die kunnen blijven zitten. Ik heb namelijk niet zoveel zin in nog een operatie.
Het is niet duidelijk waar die pijn s-nachts vandaan komt. Hebben jullie dat ook? Belasten doet vrijwel geen pijn maar in rust komt de pijn eruit. Heel vervelend.

Ik wens jullie allemaal een goed herstel.

[miro03]

Hallo lotgenoten,

Ik ben Umit (32 jaar), leraar in België die op de laatste officiële schooldag (30/06/2010)  van de scooter is gevallen en de gevolgen zijn u spijtig genoeg niet onbekend. Jawel, tibia plateaufractuur van ong. 10 cm in de linkerknie en met uitloop in de schacht. Ook bij mij moesten er 2 platen in met 6 schroeven. Gelukkig niet in het gips, maar wel heel veel pijn. Met de morfinetoestanden in het ziekenhuis heb ik het wel een week uitgehouden, maar nu ben ik aangewezen op wat minder agressieve pijnstillers en die lijken me vooralsnog niet te werken. De dag van de operatie zelf kwam de kinesist mijn al op de kinetec (CPM) leggen en kon ik al buigen tot 90 graden.
Nu 9 dagen later lukt dat onder begeleiding van de kinesist ook maar met heel veel moeite en pijn.
De eerste paar dagen had ik er echt wel de pest  aan om mijn grote vakantie ( 2 maanden) als leraar te zien voorbijvliegen.  Ik mag er normaal 8 à 10 weken niet op steunen, maar ik hoop dat het wel sneller kan als ik toch de verhalen van enkelen van jullie lees bij wie dit ook vroeger dan normaal kon. Zit nu ook ganse dagen thuis in de woonkamer om mijn bed. Ik durf nl. niet naar boven, dat moet maar even wachten. Met die 2 krukken valt er echt wel niet veel te doen, te meer omdat het laten hangen van je geopereerd been op zich al heel veel pijn veroorzaakt (die zenuwpijn die ik ergens al heb gelezen die je ook 's nachts bij het slapen niet met rust laat).
Ik krijg nu 3 tot 4 keer bezoek van de therapeut en hopelijk maak ik snel vorderingen.  Ik zal hier de komende weken nog verder mijn ervaringen en hopelijk een positief genezingsproces posten.

Groetjes,

Umit

[Katinka Rozenbrand]

Hi Umit,

Zo, da's balen zeg, op de laatste schooldag even een tibia plateau fractuur oplopen! Ik kan met je pijnklachten meepraten maar weet dat er aan het eind van de (hele lange) tunnel licht schijnt. Toen ik net thuis was, 8 dagen na de operatie, toen kon ik niets met mijn geopereerde been. Het hing er maar een beetje bij.... Toen ik er eenmaal op mocht lopen ging het allemaal veel sneller. Ook gebruikte ik mijn been al met het lopen met twee krukken toen ik het nog niet mocht belasten, ik probeerde er een gewone loopbeweging mee te maken. Daardoor betrek je je been weer bij je alledaagse bewegingen. Ik belastte hem dus niet maar gebruikte hem wel, dat mag, je krijgt immers ook oefeningen met buigen en dergelijke!

Ik ben nu acht maanden verder en loop bijna altijd zonder krukken, alleen als ik langer dan 10 minuten moet lopen heb ik nog steeds een kruk nodig. Ik heb nog wel elke dag klachten maar die zijn te verwaarlozen (zeker als ik het vergelijk met de pijn vlak na de breuk toen ik op de SEH binnenkwam!). Waar ik voornamelijk tegenaan loop is dat ik veel pijn aan mijn knie heb als ik een tijdje heb gezeten op een gewone stoel, dus zoals nu achter de pc, dan kan ik bijna niet normaal lopen. Dat duurt dan een aantal stappen en dan gaat het wel weer. Misschien is het schade aan het kraakbeen dus word de boel niet goed gesmeerd als het ware maar dat overleg ik in september wel met de chirurg, dan moet ik nog één keer terugkomen. Het is een langdurig proces en je moet gewoon de tijd nemen om te genezen, ik heb regelmatig mezelf voorbij gerend maar dat krijg je vanzelf weer op je boterham. Neem de tijd en voor je het weet kun je weer kunstschaatsen.... 

Succes met revalideren!!

[hennieanthony]

Mijn zoon van 13 heeft 5 januari van dit jaar een tibiaplateaufractuur opgelopen met basketballen. Hij is geopereerd op 7 januari waarbij er fixatie plaatsvond via een schroef en cerclage van de tuberositas. Ook is zijn groeischijf en meniscus gebroken en is de pees afgescheurd die de knieschijf met de tuberositas verbindt.
2 juni is het osteosynthesemateriaal verwijderd. Het vooruitzicht was de training weer te gaan hervatten in september van dit jaar. Onlangs is er een MRI gemaakt omdat er nog vocht in de knie zit en er veel pijn is, het blijkt dat er nog een scheur in de meniscus zit, de pees in de knieholte is geruptureerd en er deuken en scheurtjes in het kraakbeen zitten. Binnenkort wordt er een brace voorgeschreven.
Dat het een gecompliceerd trauma is is bekend. Heeft iemand op jonge leeftijd ervaring met het bovenstaande? Hebben jullie het sporten, met brace, kunnen hervatten?

[miro03]

Zo, ik ben nu 8 weken verder en ik voel me al veel beter. Ik ben sinds een paar dagen met 1 kruk aan het lopen, maar het gaat nog wel erg stroef allemaal. Maar ik heb allang geen pijn meer. Ik kan goed strekken en buigen lukt ook al tot ongeveer 150 graden. Volgende week ga ik opnieuw op controle en dan zal de chirurg mij waarschijnlijk vertellen dat ik partieel al mag beginnen steunen, maar om eerlijk te zijn doe ik dat al een week. Eind september hoop ik opnieuw te kunnen werken (les geven).  Ik vind dat er op dit forum heel veel negatiefs wordt gepost, vooral over het niet al te beste herstel bij sommige lotgenoten. Vandaar wenste ik toch ook een iets posietievere bijdrage te leveren om nieuwe "gevallen" toch wat hoop te geven.

Ik hou jullie op de hoogte van verdere evoluties binnen de komende weken

[sas123]

hoi allen,

ik ben 9 oktober aangereden door een auto ik op de fiets ik heb mijn kuitbeen gebroken en een tibia plateau fractuur heb 2 weken in het ziekenhuis gelegen en ben na 5 dagen geopereerd heb schroeven in mijn knie/been ik kreeg geen gips mocht er 8 weken niet belasten daarna tot 4 weken weer voledig belasten maar ik kan hem nog niet helemaal strekken dus lopen gaat niet ik loop met 2 krukken en voel me een loser dat het mij weer niet lukt ik zit al vanaf het begin in de kniemachine en die buigt en strekt nu 115 graden met 10 graden en ik kreeg elke dag therapy 6 dagen in de week en vanaf nu 1 week ga ik naar therapie toe en oefen ik daar ik kan er niet op staan en krijg nu allemaal reacties dat het nu toch wel moet na 12 weken en allemaal van die nare opmerkingen kom maar hier met de krukken ik leer je wel lopen,
het doet nog vreselijk veel pijn mijn kuit en de enkel waarschijnlijk de breuk en de spieren