Gebroken 6e, 7e Nekwervel En 1e 3 Borstwervels

[Brenda]

 Tijdens een auto-ongeluk in Namibie heb ik mijn 6e en 7e nekwervel gebroken en de 1e 3 borstwervels. Hierbij is niet mijn ruggemerg geraakt en kan ik (gelukkig) alles nog bewegen. Dit komt blijkbaar zelden voor en ik zoek dan ook mensen die een soortgelijke ervaring hebben.  

[Christel]

Goed gedaan, meisje!! Ik hoop dat je lotgenoten vindt, zodat je informatie uit kunt wisselen met mensen die wél weten hoe het is. Succes!

[schev900]

hallo brenda,

Mij is hetzelfde overkomen.
Ik heb met een autoongeluk 28 november c1 en c2 gebroken.
Bij is het een nette breuk en waarschijnlijk hou ik er ook niets aan over.
Ik heb op het moment een halovest, heb jij ook zoiets gehad?
groeten rens

[Basje1965]

hoi,

Ik heb 19 jaar geleden mijn c6 gebroken bij een auto-ongeval. Ik ben daar destijds goed vanaf gekomen. Inmiddels 19 jaar verder heb ik zee veel last van allerlei klachten, bindweefsel-afname, pijn in de nek, hoofd, arm etc.  Autorijden is een crime, en inmiddels steeds meer beperkingen. Ik hoop dat jullie met een juiste medische/fysio begeleiding dit leed bespaard kan blijven. Wel weet ik dat je in de periode dat je er geen last van hebt, moet genieten van het leven en alles er uit halen wat er in zit, dat heb ja dan maar vast in de pocket, zogezegd.

Succes!!

[rberg1]

Dag Brenda,

Dus je hebt ook een soort 2e kans gekregen :-)? Ik heb m'n 12e borstwervel en 1e lendewervel gebroken nadat ik neerstorte met een zweefvliegtuig. Aangekomen in het ziekenhuis bleek er bovendien sprake van een nekfractuur, maar dat moet jaren eerder gebeurd zijn bij een sportongelukje. Blijkbaar is dat destijds helemaal niet herkend en is het toen door een fysiotherapeut (kraak-kraak) behandeld alsof het alleen om verdraaide wervels ging.
Ook bij mij schreeuwde iedereen om me heen hoeveel geluk ik wel niet gehad heb. Zelf ervaarde ik dat natuurlijk heel anders, maar ik was toch wel blij dat ik nog gewoon kon rondlopen. Van m'n nek heb ik niet veel last meer, maar van m'n rug nu nog wel. Het is allemaal nog niet zo lang geleden (1 1/2 jaar geleden en ben pas sinds ongeveer 2 1/2 maand weer "full-time" aan het werk, voorzover dat gaat).
Ik ben erg benieuwd wat het voor jou betekent... Ik heb ruim een jaar niet kunnen werken en erg veel, mij iets te veel, tijd gehad om na te denken. Eén van de moeilijkste dingen nú vind ik dat ik nog niets kan plannen. (Een geplande vakantie heb ik bijv. moeten afzeggen omdat het gewoon niet bleek te gaan met m'n rug). Bovendien, nadat het aanvankelijk allemaal erg goed leek te gaan, dringt langzaam het besef door dat ik misschien toch een ander leven moet gaan leiden. Squashen is al ingeruild voor een soort fysio-achtig fitness, en ik sta op het punt om m'n lidmaadschap van de zweefvliegclub op te geven, simpel omdat ik niet wéét wanneer ik weer zou kunnen vliegen (of durven?).
Kortom, hoe ga je daar mee om terwijl je hele omgeving zoiets heeft van "nu is
't over, je hebt geluk gehad", en over gaat tot de orde van de dag? Voor mij is het er nog elke dag, tegelijkertijd met het besef dat het HEEEL anders had kunnen lopen...

Groeten, Ronald.

[rolf]

Hallo,

Ik heb net op vakantie mijn 7e nekwervel gebroken. Heb geen uitval en iedereen (medici) zeggen allemaal dat ik zoveel geluk heb gehad dat ik geen dwarslaesie heb. Fijn.

Wat is de te behandelen methode?? Ik heb nu Mensendieck omdat ik vreselijk met mijn schouders okhoog trek en ik mijn nek niet normaal durf te gebruiken.

Fysiotherapie een idee? Blijf ik hier last van houden en kan ik weer sporten? Het is gebeurd met kitesurfen en dat is echt mijn sport.

Groeten

[Gast_mariska]

 Tijdens een auto-ongeluk in Namibie heb ik mijn 6e en 7e nekwervel gebroken en de 1e 3 borstwervels. Hierbij is niet mijn ruggemerg geraakt en kan ik (gelukkig) alles nog bewegen. Dit komt blijkbaar zelden voor en ik zoek dan ook mensen die een soortgelijke ervaring hebben.

Ik heb vorig jaar mijn 1e twee nekwervels gebroken, ook ik kan godzijdank alles nog bewegen, en ben allang opzoek naar mensen die ook zoiets hebben meegemaakt, toen las ik jou tekst. het komt inderdaad weinig voor dat mensen hier ongeschonden uitkomen, en ik ben er 1 van. dwarsleasy was geen optie, alleen wel of niet leven. Ik ben door oog van de naald gekropen en afschuwelijke tijd achter de rug door het dragen van een haloframe met 4 schroeven in mijn schedel. mijn e mail adres is mariska304@hotmail.com.

[roy]

hoi brenda,

Gelukkig dat toch goed is afgelopen met je! Ik heb in nov 1999 een auto ongeluk gehad en daarbij drie nekwervels C3, C4 en C5 had gebroken  en een rugwervel L1-luxatiefractuur t.o.v. Th12  had opgelopen.
Ik ben direct aan mijn rug geopereerd en er werden 3 wervels "vastgezet".
Mijn nek moest m.b.v. een philadelphia brace genezen. Door complicaties aan mijn nek ben ik in maart 2000 aan mijn nek geopereerd (Halo frame 2 weken aan mijn hoofd en daarna weer mbv brace verder gerevalideerd) en in augustus dat jaar weer aan mijn rug om het fixatie materiaal te verwijderen.
Al met al heb ik er ongeveer een jaar overgedaan om weer de oude te worden. Door goed te revalideren en met mbv de nekbrace en corset voor mijn rug ben ik toch aardig goed hersteld.
Echter heb ik nog wel dove plekken op mijn rechterbeen (ten tijde van het ongeval uitval) en mijn rechterrug.
Vaak last van mijn nek/schouder en mijn onderrug.
Door deze ingrijpende gebeurtenis ben ik dus mentaal veranderd maar ook fysiek en dat is in mijn geval een groot voordeeel geweest! Ik ben bijvoorbeeld wat makkelijker over dingen gaan nadenken en wat meer gaan genieten van alles!! Voor mij zie ik mijn ongeluk ook als een verrijking van mijn leven ook al klinkt dat misschien wat gek. Ik hoop dat het voor jou ook en ''medelotgenoten'' ook zo zal uitpakken/heeft uitgepakt.
groetjes roy stevens  

[mariska nieuweboer]

Roy, wat is een philadelphia brace Wat ik zelf merk is dat de pijn die ik voel in mijn nek wellicht ook gedeeltelijk psychisch kan zijn, Op momenten van grote stress ( ik zit nu midden in een rechtzaak ) is de pijn groter. Ik heb van de chirurg een verwijzing naar pijnbestrijdingskliniek gekregen en het gaat direct al een stuk beter, dwz minder pijn.    

[rene lehmann]

Hallo Brenda,

Ik zit op het moment ook vastgesnoerd in een halo-vest.
Ik heb een ongeluk gehad met mijn mountainbike en mijn zesde en zevende nekwervel gebroken.
Het is op weg naar huis gebeurd bij ons in de wijk toen plotseling een kind van 8 jaar de binnenbocht nam.
Ik werd van mijn mountainbike gelanceerd en kwam op mijn hoofd en rug terecht.
Na het ongeluk werd ik overgebracht naar het ziekenhuis waar ze foto's hebben gemaakt en niets konden vinden.
De volgende ochtend zou ik ontslagen worden maar ik bleef er bij dat er iets niet in orde was.
Tijdens het ongeval heb ik uitvalsverschijnselen gehad in mijn benen en mijn armen deden ontzettend pijn.
Na lang aandringen door de MRI-scan en de CT-scan gegaan en daar hebben ze het pas ontdekt.
Overgebracht naar een ander ziekenhuis en daar hebben ze het halo-vest aangemeten.
Het is inderdaad een erge moeilijke tijd met veel pijn(maar je houd je vast aan de goede dagen die je hebt).
Ik heb er nu 1 maand opzitten nog 2 of 3 te gaan.Vooral het aandraaien van de schroeven vind ik erg heftig.
Maar ik mag nog blij zijn dat ik leef en geen uitval heb.
groetjes van René.(e-mail:rene.mirjam@home.nl)
 

[Niels]

Ik ben voor het eerst op deze site en ben enerzijds "blij" te lezen dat er toch wel wat mensen zijn die er redelijk goed vanaf gekomen zijn. Echter, de mensen die er niet goed vanaf zijn gekomen zitten misschien ook wel niet op zo'n forum te wachten... Dus laten we die ook vooral niet vergeten!

Ik heb zelf in 2000 een snowboard ongeval gehad en heb daarbij mijn c4 gebroken. Ook ik ben er zeer goed vanaf gekomen, wel veel last gehad van een stijve nek, schouders en hoofdpijn, maar goed, als dat 't is... Echter krijg ik nu steeds meer last van dove / tintelende ledematen en begin ik me dus wat meer zorgen te maken. Ik heb, uiteraard, geen zin om veel te laten van wat ik nu allemaal doe, maar ben bang dat ik er toch aan zal moeten geloven. Ze hebben mij, bijna 2 jaar terug, verteld dat ze niet zullen opereren omdat het lichaam er iets op kan vinden, maar ben dus bang dat mijn lichaam dat niet vind. Wie kan mij vertellen wat zoiets inhoudt, wat de gevolgen van zijn en wat ik daarna wel of niet meer kan?!

Mailen mag altijd (graag), naar drummer@wilmaslapdance.nl

Grtz, Niels

 

[Kees van Haastregt]

Hoi Brenda

Op 25 september 2003 ben ik door een brommer aangereden, ikzelf reed op een racefiets. Hierbij heb ik 2 borstwervels gebroken. Na een lange revalidatie leek het goed te gaan. Echter in februari kwam de pijn weer terug. Er werd een MRI scan gemaakt en hier was op te zien dat die 2 wervels aan het inzakken zijn. Ik krijg nu op 7 oktober 2 nieuwe wervels (titanium), dit wordt een zware operatie en weer een lange revalidatie. En klim ik ooit weer op mijn racefiets, de tijd zal het uitwijzen.

Groetjes Kees

[Kees van Haastregt]

Hoi Brenda

Op 25 september 2003 ben ik door een brommer aangereden, ikzelf reed op een racefiets. Hierbij heb ik 2 borstwervels gebroken. Na een lange revalidatie leek het goed te gaan. Echter in februari kwam de pijn weer terug. Er werd een MRI scan gemaakt en hier was op te zien dat die 2 wervels aan het inzakken zijn. Ik krijg nu op 7 oktober 2 nieuwe wervels (titanium), dit wordt een zware operatie en weer een lange revalidatie. En klim ik ooit weer op mijn racefiets, de tijd zal het uitwijzen.

Groetjes Kees

[Ron]

Hier even een positief verhaal:
(deze posting staat voor een gedeelte ook bij het topic Halovest, dus ik ben benieuw of de moderator hem eraf gooit...)

Mijn nek is gebroken tijdens een crash met windsurfen. (De wervel was gebroken en de banden eromheen beschadigd.) 12 weken Halo-vest vond ik best te doen. Familie heeft 4 T-shirts gemaakt met knoopjes-band (zoals een baby-rompertje) aan de bovenzijde zodat die helemaal open kon en ik ze onder mijn vest naar boven kon schuiven en dichtdoen. Zie je niks van (knoopjes zitten aan de binnenzijde), maar je ziet er wel fatsoenlijk uit. Om de dag verwisselde ik hem. Het vest is nooit afgeweest, de bontjes hoefden niet verwisseld te worden. De schouderbontjes had ik weggehaald, die zweetten alleen maar. De schouderbanden schuren niet, want je nek beweegt toch niet  Slapen moest ik even aan wennen, op den duur kon ik gewoon 8 uren op mijn rug liggen zonder wakker te worden. Geen kussen onder mijn hoofd, ik deed wel een dun kussen onder mijn billen, omdat je rug anders hoger ligt door het vest. Niet te veel slapen overdag, alleen nadat je (bv) een lange wandeling hebt gemaakt. Verder gezond leven: veel water drinken, minder eten, zo mogelijk rustig bewegen. En probeer wat nuttigs te doen, ik heb bijvoorbeeld een grote website gebouwd (terwijl ik eigenlijk glazenwasser ben) en daardoor vloog de tijd. Verzorg de pin-wonden regelmatig met alcohol, masseer de hoofdhuid eromheen, dan krijg je practisch geen litteken.

Zelf heb ik nu een tweedelige kraag, is te doen, zweet en kriebelt wel erg.

Maar voor beide geldt: als je besluit niet toe te geven aan de pijn en jeuk (die je tenslotte 18 weken hebt), dan heb je ze ook niet meer.

Kijk wat je nog kunt doen en geniet daarvan! Veel succes.
Ik hoop dat je wat aan de tips hebt.

Greetz, Ron  

[Cees den Dunnen]

Ik heb tijdens een judo wedstrijd mijn c1 op 2 plaatsen gebroken en zit nu in een halo frame.

Ik heb geluk gehad met de ambulance deze heeft de juiste beslissing genomen om mij direct naar dijkzicht in rotterdam te brengen.
Bij het maken van de fotos konden ze niet goed zien wat er aan de hand was hiervoor was een scan nodig.

Ik heb het frame nu 2 weken en moet er nog 10 aftellen dus.
Ik kan alles gelukkig nog bewegen echter bij een slapende vinger of hand ga je wel denken........

Maar dat is niet aan de orde , ik denk eigenlijk "k*t een blessure ik moet er zo snel mogelijk vanaf"

Positief blijven denken !!

Groeten Cees