Discopathie L5 Si

[Lindak]

Dag iedereen,

Ik ben Linda en ik ben 22 jaar. Na een aantal jaren van rugpijn (een lichte scoliose werd geconstateerd) ben ik een tijdje terug maar gaan aandringen bij mijn huisarts dat ik maar is door de medische molen gehaald wilde worden omdat ik niet fatsoenlijk meer kon functioneren. Van mijn huisarts had ik al zo'n leuk boekje mee gekregen genaamd "omgaan met de pijn" met andere woorden: het zit tussen je oren en het houdt je te veel bezig. Koppig als ik ben wilde ik toch dat er verder onderzoek naar werd gedaan.

Na een afspraak met een orthopedisch chirurg in Arnhem moest ik weer extra rontgenfoto's laten maken en vervolgens nog een botscan en een mri scan. Doordat ik uitstralingspijn had in mijn rechterbil/been dacht ie dat het misschien ook wel een slijmbeursontsteking kon zijn, al kon de pijn onder in mijn rug daar niet mee verklaard worden....

...Afgelopen donderdag was het dan zover...na veel nadenken en tobben dacht ik: ze zullen wel niks gevonden hebben...en aan de andere kant: als het maar niet iets heel ernstigs is (zoals een tumor). Het bleek echter discopathie te zijn: een kapotte tussenwervelschijf. Een operatie zou erg risicovol zijn omdat het dicht bij heel wat zenuwen ligt en het was een erg zware operatie met pinnen in je rug zei de orthopedisch chirurg. Hij vond mij te jong voor zo'n risicovolle operatie en nu moet ik 6 maanden in intensieve training bij een instituut (physique in arnhem). Dit om mijn rug en buikspieren sterker te maken zodat die het wat meer op kunnen vangen.

Nu een aantal dagen verder...nog niet helemaal van de schok bekomen begint het tobben. Ik volg namelijk een opleiding tot management assitente...wat betekent veel zittend werk achter een pc en dat is nou juist wat de meeste problemen opleveren...statische houdingen. Lang staan, zitten of lopen hou ik niet zo goed voel. Gelukkig heb ik een fijne school waar ik op dit moment veel thuis voor kan doen maar toch...door je hoofd spookt de hele tijd: en straks als ik klaar ben? hoe moet het dan? hoe gaat mijn toekomst eruit zien?

Heeft iemand anders ook last van discopathie en wil hij/zij zijn verhaal met mij delen? Ik weet er nog niet zo heel veel van...of het ooit beter wordt en wat voor een ervaring mensen hebben met werken of juist niet werken..

Ik hoop op een reactie..

Groetjes
Linda

[vlinderr]

Hoi Linda,

Goed van je dat je aangedrongen hebt, tot een verwijzing. Zo zie je maar er is wel degelijk wat aan de hand.
Het is natuurlijk zo dat elke operatie risicovol is, alleen bij zenuwen in de buurt word het een stukje gevaarlijker.
Het is zo dat voor de arts het een routineklus is en voor 'ons' ingrijpend.

Ik zelf heb sinds eind aug. rugklachten met uitstraling naar het been. Eindelijk na 8!!!! maanden een diagnose gesteld, sinds ik
onder behandeling ben bij een nl neurochirurg. Arthrose en een hernia.
Ook ik was met een opleiding bezig in de gezondheidszorg, maar maak je daar niet druk om. Je gezondheid gaat voor, en dat bevorderd ook niet het pijnproces. Ik ben nu zolang thuis en waarschijnlijk kan ik dit werk niet meer dan. Dat vind ik heel erg maar het is dan niet anders.
Ik denk ook zoals jou hoor, ik ben zelf bijna 21jr. Hoe ziet me toekomst eruit, wat voor werk kan ik doen, gaat het helemaal over.
Ik wil je heel veel sterkte wensen.

Neem hier anders een kijkje en stel je vraag hier eens  http://www.nvvr.nl/forum/index.asp?F=3&I=81747

Gr. Vlinder


 

[Lindak]

Ja...je wilt toch zo goed mogelijk en normaal mogelijk verder met wat je aan het doen was en wat je van plan bent te gaan doen in de toekomst ookal is dat niet makkelijk...en van thuis zitten wordt ik ook zo lam en het is toch wel fijn om een beetje contact te hebben met andere mensen van je leeftijd...ik zit best veel thuis en tja daar wordt je ook niet heel erg vrolijk van.

Ik heb op die site wel een informatiebrochure besteld over discopathie en lage rugklachten....dus misschien kan ik daar wel iets uithalen. Je leest zulke verschillende verhalen over mensen die wel gewoon kunnen werken en anderen die veel thuis zijn of maar halve dagen dingen kunnen doen. En vaak zijn het toch de mensen die er het meest mee zitten en last van hebben die hun verhaal op internet doen. Dus er zullen ook vast mensen zijn die er minder last van hebben of het positiever aanpakken en tja...we moeten maar proberen er het beste van te maken en alles wat voor verbetering kan zorgen aan pakken.

Beterschap ook voor jou!

[vlinderr]

Tuurlijk wil je zo normaal mogelijk leven. In mijn geval is het zo: ik ben al 8 maanden in de ziektewet, opleiding stopgezet, op bed liggen, niet stappen of leuke dingen doen. Ik word er niet goed van, maar ik kan het gewoon niet.

Precies, er zijn zoveel verschillende verhalen. De eén kan goed er mee omgaan en de ander niet. Ik hoop dat je wat aan de brochure hebt.
We maken inderdaad maar het beste van, het komt ooit echt wel goed

Sterkte

[Lindak]

He

Het heeft even geduurd voor ik weer wat neerkrabbel hier maar ik ben er weer....

Heb gisteren mn eerste therapie gehad en ongelovelijke spierpijn nu maar goed dat kan ook haast niet anders...zoveel heb ik nieteens gedaan...wat warmfietsen en 3 gewichtsoefeningen...maar had meer het idee dat ik er gespierde armen van kreeg dan rug haha...maar goed het zal wel goed komen nu wel weer flink last van de rug maar dat werd me ook wel voorspeld.

Vanmiddag heb ik een gesprek op school...over hoe ik het verder kan afmaken en wat de mogelijkheden zijn. Ik moet namelijk nog een aantal weken stage lopen en doe ik dat niet dan krijg ik een aangepast diploma en daar zit ik niet echt op te wachten...maar goed dat is volgend jaar rond deze tijd dus we kunnen er nog niet zoveel over zeggen... Waarschijnlijk dat ik eerst alle theorie af ga maken in mijn eigen tempo en dat ik daarna de stage ga proberen en dat zal dan halve dagen of een aantal halve dagen in de week zijn...

maar goed soms denk ik te positief en dan valt het allemaal nogal tegen dus ik moet wat voorzichtiger zijn met denken dat het dan allemaal wel weer goed zal gaan...Ik dacht ook dat ik wel niks aan mn rug zou hebben en nu heb ik dit en daar ben ik ook best wel van geschrokken...

Ik vind het ook echt vervelend om zo weinig sociaal contact te hebben...je zit maar thuis geen contact met schoolgenoten..weinig uitgaan en vaak als je uitgaat dan ben je maar ff want hou het niet zo lang vol...maar ja...komt vast goed..

hoe is het met jou?

[vlinderr]

Hoihoi,

Dat is toevallig dat ik vandaag hier even een kijkje kom nemen.
Het is normaal dat je spierpijn hebt, je hebt natuurlijk heel lang niks tot weinig gedaan
en die spieren moeten weer zijn werk gaan doen.

Hoe is je gesprek op school gegaan? Ik hoop dat ze een beetje met je meeleven.
Gelukkig zijn ze bij mij vrij subtiel, ik ben langdurig ziekgemeld en zie wel of ik in februari weer in kan stromen.

Ik ben vanaf augustus al niet meer uitgeweest, en ik baal echt dat ik zelf de dingen niet kan.
Met mij gaat het op het moment steeds slechter, meer zenuwpijn en pijn met toilleteren. volgende week vrijdag onder de NMR (MRI)
opnieuw en maandag 21 mei weer terug naar Belgie voor de uitslag.

Ben je nog in behandeling bij de orthopedisch chirurg??

[Lindak]

He

Voor mij ook toeval dat ik weer even kijk.
Nu heel wat therapie gehad en nogsteeds wel veel last. Een speciale bureaustoel aangeschaf en een laptop zodat ik niet altijd maar rechtop hoef te zitten want dat doet vaak veel pijn als ik een tijdje zit. Ik moet dit eerst een half jaar doen en als het niet werkt terug naar de chirurg. Alleen ik had maar een pakket van 9 behandelingen en die zijn nu bijna op en waarschijnlijk maak ik geen aanspraak om een verdere vergoeding door mijn verzekering dus dat is mooi shoot. Want die therapie 2 keer per week is behoorlijk duur en dat kan ik echt niet zelf betalen..

Maar goed alles maar proberen om het toch voor elkaar te krijgen.

Mijn vriend heeft vorige week ook te horen gekregen dat hij een hernia heeft en hij krijgt morgen een spuit voor een soort pijnblokkade waardoor ie beter kan bewegen en de hernia misschien iets terug gaat. Nou ja we hopen maar het beste...

Groetjes
Linda

[patrickt35]

Ook ik liep al een aantal jaren rond met klachten.
Zo viel in 2004 een zenuw uit in mijn linkerbeen. Doorverwezen naar een neuroloog, die een MRI scan liet maken van mijn onderrug.
Hierop was niets te zien.
Nu kreeg ik vanaf Januari 2007 enorm veel klachten van mijn linkerflank, lies, buik en linker bovenbeen.
Diagnose van de huisarts was dat de pijn afkomstig was van een nier.
Dus doorverwezen naar urologie. Deze kwamen naar 5 foto's en een CT-scan met contrastvloeistof tot de conclusie dat er een niersteen dwars zat.
Na 2 maanden wachten, eindelijk opgenomen voor vergruizing. Door een nabloeding, wat een nierkoliek veroorzaakte 5 dagen in het ziekenhuis gelegen, terwijl ze tijdens de vergruizing GEEN steen zijn tegengekomen.
Daarna WEER bij een neuroloog terrecht gekomen, die een CT-Scan liet maken van de rug. Ook hierop werd niets gevonden. Daarna internist gehad, die ook niets kon vinden.
Dan maar weer naar de huisarts, met toch de dringende vraag om alsnog een MRI van mijn rug te laten maken.
Eindelijk kwam uit die MRI dat ik een discopathie had tussen L1-L2. Terwijl ze alle andere scans hadden gemaakt vanaf L3 to S1.
Nu zijn al mijn papieren opgestuurd naar het Maartenskliniek in Nijmegen.

Groetjes Patrick

[sjakie]

hoi lindak bij mij is er sind kort ook discoplatie gevonden .ik heb toevalig deze week een uitzending van zembla gezien warvan een dokter bij een ziekenhuis met een naald 2tot3 kanalen boort in de tussenschijf
en dat binnen enkel dagen de pijn met 60%afneemt het ging over nucleopatie ik weet niet of dat vergoed is door ziekenfonds en in welke ziekenhuis wordt toegepast ben zelf aan het onderzoek .je kan ook naar programa gemist ned.2 zembla van13 of 20 januari .sterke  sjakie

[sjakie]

sorry het was niet zembla maar chirurgwerk

[Michel01]

Ik heb nucloepathie gehad in het waterland ziekenhuis in purmerend. Werd volledig vergoed, het is gewoon een hernia operatie maar dan een nieuwe vorm. Maar check voor de zekerheid toch bij je verzekeraar!

Plaatselijke verdoving, dezelfde ochtend zelf weer naar huis gereden. Pijnvermindering heel erg groot, ik kon binnen 2 weken weer aan het werk.

In de maanden erna ging het stukje bij beetje beter, met soms een terugval als ik te veel van mezelf verlangde. Nu kan ik weer heel veel: fietstochten van een paar uur zijn geen probleem.

mvg Michel

[Essie]

Die nucleopathie, dat is dus een hernia-operatie? Lijkt me dus geen oplossing voor een discopathie?

Heb zelf discopathie L5-S1, overigens had de onderzoekende sportarts maar één blik op mijn rug nodig om de diagnose te stellen. Röntgenfoto's en MRI hebben de diagnose alleen maar bevestigd.
Na bijna een jaar van veel trainen (buik-en rugspieren) is de pijn nu heel goed te doen. Ik kan zelfs weer hardlopen, hoewel niet zonder pijn. Maar het is te doen en van niets doen wordt de pijn ook niet minder.

Misschien wel een opwekkende noot voor mensen die het niet zien zitten... het gaat natuurlijk niet voor iedereen op, maar soms kun je er zelf toch heel hard aan werken...

[belastingen]

Dag Linda,
Net als jij hebt meegemaakt, heeft het bij mij zo'n 2 jaar geduurd voor ook bij mij werd vastgesteld dat ik aan een ernstige discopathie leed. Welliswaar op het niveau val L4-L5 én gepaard gaande met een asymmetrische uitpuiling van de discus in het spinale kanaal. En vermits ik een beetje, nu ja een beetje, ouder ben dan U, ik ben 62 zijn er uiteraard nog de normale ouderdomsverschijnselen bij, in mijn geval facetartrose op L4L5 en L-S1 met net nog net voldoende ruimte voor de uittredende zenuwen.
Wat bij mij oorspronkelijk werd afgedaan als "ach, een verkeerde beweging, dat zal zichzelf wel oplossen" is dus nu het dringend advies geworden van de neurochirurg om de inderdaad zeer risicovolle operatie "maverick" te laten doen. Ze is echter zo risicovol dat het ziekenfonds weigert tussen te komen in de kosten (Belgie).En die kosten bedragen hier, enkel voor de operatie 5000 €.
Maar wat mij aanzet U te schrijven is dat men U blijkbaar een 6 maanden durende behandeling, bij ons multidiciplinaire rugrevalidatie genoemd, aanraadt en dat ik dat gedurende 2 maanden heb volgehouden. De pijn werd niet beter, integendeel, ik kon niet meer functionneren en belande daardoor uiteindelijk in de psychiatrische afdeling van hetzelfde ziekenhuis. Ik had er gewoon een depressie van gekregen. En het is dank zij mijn psychiater, die er bij zijn collega's-specialisten heeft op aangedrongen, dat de uiteindelijke diagnose werd gesteld.
Uiteraard kan ik niet in de plaats van uw dokters oordelen, maar ik wil U wel waarschuwen. Stop met die "behandeling" als ge voelt dat ge het niet meer aankunt. En zoek tijdig psychologische hulp.
En verder kan ik U alleen maar het beste toewensen, en vrienden die je steunen. Je bent nog zo jong kind.
Groetjes. Viviane.

[kimvanoostwaard]

Beste Linda,

Helaas zit ik in precies dezelfde situatie als jij. Ben (net) 23 jaar, sinds vier maanden weet ik dat ik discopathie L5-S1 heb. Sinds vorig jaar vakantie zijn mijn rugklachten gaan opspelen, begin oktober flink door mijn rug gegaan, vervolgens klachten blijven aanhouden, werd steeds erger, daarna nog een keer door mijn rug gegaan. Via dokter doorgestuurd naar orthopeed en die constateerde, via mri-scan, discopathie. Ik werd doorgestuurd naar een fysiocentrum waar ik rugtraining moest gaan volgen en dan zou het goedkomen volgens de orthopeed. Ben nu inmiddels al vier maanden aan het trainen. Ik merk dat ik wel iets sterker ben geworden, omdat ik kleine dingen, zoals de afwas doen of gewoon wandelen, langer volhoud. In het begin van mijn training kon ik namelijk bijna niet meer op mijn benen staan en lag hele dagen in bed, omdat mijn lichaam zo afgezwakt was van de pijn en instabiliteit. Vind op zich wel prettig om fysio te hebben, heb ik tenminste het idee dat ik iets eraan doe, verder is mijn verhaal niet zo positief. Ben moeten stoppen met werken en met school. Best balen, want moest alleen nog maar afstuderen en dan had ik mijn diploma. En aangezien ik voor afstuderen hele dagen moet zitten, gaat dat eventjes niet door. Verder kan ik niet lang zitten en staan, ik loop wel veel. Dus net als jij, zit ik in het weekend thuis. Vrienden komen wel langs, alleen kan ik nooit ergens naartoe, geen feestjes of uitgaan, want dat hou ik gewoon niet vol. Wel probeer ik af en toe een uurtje naar de kroeg te gaan, om even onder de mensen te zijn, maar ben dan wel vaak zwaar teleurgesteld omdat ik na een uurtje het niet meer volhoudt. Dus snap je situatie helemaal, ookal accepteer je de situatie, het blijft ontzettend frusterend om nooit leuke dingen te kunnen doen. En aangezien we jong zijn en veel willen.... Graag wil ik met jou contact houden, als je dat fijn vindt, omdat ik niemand ken die hetzelfde heeft als mij en het wel prettig zou zijn om ervaringen te delen en hopelijk ook snel positieve ervaringen! Misschien kunnen we elkaar tips geven, wie weet! Mijn tipje is alvast blijf altijd in beweging, doet het te pijn, dan maar met pijnstillers, maar blijf in beweging. Ik heb vaak flinke terugvallen gehad omdat ik tijdens de pijn te bang was om te bewegen. Ik heb zelf namelijk ook flink last van bewegingsangst, dus zodra ik pijn voel, wil ik graag liggen en naar huis. Verder heeft mijn fysio en osteopaat vertelt dat omdat je er zoveel mee bezig bent en je vaak je focus op je rug hebt, de pijn verergert. Dus afleiding is belangrijk en probeer je gedachten niet altijd bij je rug te houden. Verder als ik pijn heb leg ik vaak een warme kruik tegen mijn rug, warmte helpt bij mij heel goed, ik heb ook vaak minder pijn als het buiten lekker warm is. Nou ik kan wel doorgaan met vertellen, maar hoop binnenkort iets van jou te horen. Slaat de fysio aan, hoe gaat het nu? Ik weet zeker dat het met ons allebei goed komt, alleen hoop ik dat het niet te lang duurt!
Veel succes met fysio en hopelijk houden we contact!!

Groetjes Kim

[milouketjuh]

Hallo allemaal,
sinds april weet ik ook dat ik discopathie en spondylolisthesis (verschoven rugwervels door het ontbreken van een boogje in de rug).
Graag wil ik weten hoe het nu met jullie is, hoe de fysio en evt andere behandelingen aanslaan en of er een operatie wordt overwogen.
Bij mij wordt nl een operatie overwogen, mijn onderste 4 wervels zullen dan aan elkaar worden vastgezet. Maar ik ben heel erg aant twijfelen geslagen, of het wel nodig is en ik niet zo doorkan....
Groetjes MIlou