Er Mee Leren Leven

[agsteemers]

Als ik hier zo eens een beetje lees moeten de meeste er dus maar mee leren leven. En moet zeggen dat doe je toch al je zult wel moeten.Maar je leven wordt wel een heel stuk minder als ik naar mijn leven kijk ik kom bijna de deur niet meer uit zo langsamerhand moet eigenlijk nodig een baantje gaan zoeken omdat van 1 salaris met 4 kids niet te doen is sexleven op een heel laag pitje niet lekker een avondje voor de tv hangen.Al met al wordt mijn leven dus steeds saaier en vervelender want ik kan ook mijn huis niet zo schoon houden als zou moeten.En daar wordt je ook niet vrolijk van. Maar ja we gaan gewoon maar door he je moet wel ik denk dat die dokters er geen idee van hebben dat er mee leren leven een hele opgave is en je daar soms echt geen zin meer in hebt.Nog even over een baantje hoe gaat dat bij jullie werken? groetjes Anja

[Laura]

Ja Agnes,

Het lijkt het standaard antwoord te zijn tegenwoordig "leer er maar meer leven"
Mijn ervaring is dat de meeste artsen te gespecialiseerd zijn op 1 gebied, en daardoor soms mogelijke oorzaken over het hoofd zien. In andere gevallen is het natuurlijk zo dat er niets positief meer aan een situatie gedaan kan worden door een operatie en dan val je zeker in de afdeling pijn beperken en leef er maar mee.
Voor mij is er maar mee leven zoveel mogelijk uit mijn levenhalen met de beperkingen die ik heb, positief blijven en vooral door blijven zoeken naar een mogelijk oorzaak. Mijn hernia operatie (met als gevolg forse complicaties en veel pijn en een lange revalidatie) is nu ruim een jaar gelden. Intussen kan ik weer redelijk goed vooruit. Ik heb goede en slechte dagen en gelukkig hebben de goede dagen op het moment de overhand. En niet onbelangrijk ik heb een baas en arbo dienst die mij de tijd hebben gegund om beter te worden en heb met hun toestemming ruim een half jaar op therapeutische basis gewerkt. Natuurlijk staat als je erg ziek bent je relatie ook onder druk en lijden je kids onder het hele verhaal, maar samen sta je sterk. (ik heb een super man en kinderen dus ook veel steun en hulp van hun) Of ik ooit helemaal de oude wordt? ik denkt het niet maar er is nog zoveel om wel blij over te zijn en daar ga ik dan ook voor.

veel stekte en vooral door blijven zoeken naar een oplossing.
 

[Tooske]

Hoi Anja, ja meiss, ik herken heel veel in je verhaal.
ermee leren leven, tja maar HOE?
dat is de vraag, en de ene dag gaat het wat beter dan de andere, ik heb vandaag bv weer een hele rotdag, slecht geslapen veel; pijn, de medicatie die ik heb wil maar niet helpen, de huisarts belt vandaag nog om daarover te overleggen.
het huishouden doen kost veel moeite, allemaal stukje bij beetje, en maar een beetje door de vingers zien.
Ik weet niet hoe oud je kinderen zijn, die van mij zijn 20 en 17, dus ja moeten ook wel wat meehelpen.

en dan het werken een baantje.....ik had zelf altijd zoiets van als de kinderen van de lagere school af zijn, ga ik ook weer eens wat zoeken, gewoon omdat je het heeeel goed kunt gebruiken, maar toen het zover was, kon ik het niet meer, en dat is een zware tegenvaller, want je hebt gelijk, van één salaris is het bijna niet te doen, en jij hebt vier kids... maar toch proberen de moed erin te houden, ik denk vaak aan dat er mensen zijn die het nog moeilijker hebben, lukt niet altijd hoor, want op slechte dagen voel je je echt heel vervelend.

sterkte anja.

als je eens wilt kletsen, lucht je hart, kan vaak toch weer even opluchten.

groetjes Toos

[agsteemers]

Mijn kinderen zijn 10, 11 ,13,17  tja ik weet ook bijna wel zeker dat een baantje niet gaat lukken. De ene dag gaat het wel maar de andere dag helemaal niet ik heb nog steeds geen medicatie wilde dat altijd zo lang mogelijk uitstellen. Maar ik slaap de laatste tijd zo slecht dat ik eerdaags wel een afspraak ga maken en eens vragen. Enkele keer wel ibuprofen gebruikt maar daar voel ik de pijn gewoon door heen ik heb er erg de balen van het lijkt ook steeds erger te worden. En je hebt gelijk er zijn ergere dingen maar ik heb er even een dip van gaat wel weer over die dip.Bedankt voor de reakties groeten Anja

[Laura]

hoi Anja,

blijven vechten hoor mijn kids zijn 6 15 en 17 dus ook de handjes vol en daarnaast een parttime baan. fultime zou voor mij ook niet meer mogelijk zijn denk ik.

Wat betreft een baantje tegenwoordig kun je via het uwv in aanmerking komen voor een reinitegratie plan. Er wordt dan gekeken naar wat je nog wel kan en een werkgever en omscholing geregeld. een werkgever krijgt dan subsidie om je in dienst te nemen (van een half jaar of soms zelfs een jaar) er zijn ook speciale reintegratie bureau's dus wie weet lukt het jou ook nog wel. Voor nu eerst maar eens de pijn onder controle krijgen.
Als de huisarts niet met je mee wil denken kun je ook meteen naar een fysiotherapeut toe daar heb je geen verwijsbrief meer voor nodig, mischien kan die iets voor jou doen. Ik neem aan dat je rugklachten hebt (omdat het onder het kopje rug staat) Is er al ooit naar gekeken in het ziekenhuis?

ps sorry dat ik de vorige keer je naam verkeerd had was nog vroeg die dag  

groetjes Laura


 

[agsteemers]

Nee er is nog nooit in een ziekenhuis naar gekeken. Ben nooit verder gekomen dan fisio en laatst manuele therapie.Ben verhuisd sinds dien andere huisarts. Er zijn laatst wel foto's gemaakt omdat deze huisarts aan bechterew dacht. Maar dat was niet te zien op de foto's wel versleten tussenwervelschijven een afglijdendewervel ontstekingen in de si gewrichten scoliose dat was het wel geloof ik dus er is wel wat aan de hand in ieder geval dacht al dat ik een aansteller was ben al 15 jaar bezig. Maar volgens de huis arts is het niet te opereren dus ja hij had me naar een manuele therapeut gestuurd daar ben ik inmiddels al weer een paar keer geweest dit jaar maar het helpt maar even eigenlijk weet ik het ook even niet meer dus. groeten Anja

[dsm]

Hallo Anja,

Je schrijft dat je huisarts zegt dat dit niet te opereren valt. Let op, je huisarts is een algemene arts met een breede kennis. Hij kan nooit tegen jou zeggen dat dit niet te opereren valt. Dan moet hij gespecialiseerd zijn in deze problematiek.
Laat je eens doorverwijzen naar een goede rug specialist.
Wat betreft het nemen van ibuprofen, als je deze slikt moet de spierpijn wegzakken na enkele dagen. Niet van een pilletje. Ik gebruik zelf zo nu en dan nog enkele dagen ibuprofen 400 als ik weer eens te overmoedig ben geweest.
Zakt de pijn niet weg bij 3 x daags 600 na enkele dagen, dan heb je een ander probleem wat duidt op een zenuwe beknelling. Daar zijn geen goede medicijnen voor. Dan zou ik zeker een MRI-scan laten maken om uit te sluiten dat je niet een hernia hebt.

Succes John.
 

[agsteemers]

Bedankt weer voor de berichtjes Nu dat ga ik maar eens proberen dan denk zelf ook wel dat er een zenuw knel zit maar ik heb niet echt uitstraling in een been wel minder spierkracht en soms pijn in mijn heup.dat lijkt wel uitstalings pijn.       groetjes Anja

[hinkeltje]

Ik leer er niet mee leven.
Ik ben geen slachtoffer van mijn lijf...
gelukkig werd ik op het "goeie been" gezet door een broer die me ongeveer meesleepte naar een arts waar hij ook goed behandeld was.
Het heeft anderhalf jaar geduurd.... menig operatie, menige complicatie en mijn lijf blijft kwetsbaar, maar ik werk weer, bijna fulltime...

2 jaar geleden was ik net zover als jij.. men zei.. opereren doen we niet.. want daarmee kom je niet van je klachten af.
Second opinion zei letterlijk hetzelfde als mijn arts (bleken vriendjes te zijn en dus doorgestoken kaart) maar op dat moment legde ik me er bij neer en mijn toekomst stortte in.
Tot ik in belgie terecht kwam en eerst nog verder in de shoot zakte doordat ze me hier te lang hebben laten wachten, maar uiteindelijk is het goed gekomen.
Ben blij dat ik er niet mee heb leren leven.
ja ik houd beperkingen door de complicaties
ja ik houd beperkingen doordat het heel zwak is... maar ik leef weer. ik werk weer. ik ben weer nuttig.. kan mijn geld weer zelf verdienen. geeft echt een kick...

de moraal van het verhaal:
artsen zeggen alleen wat ZIJ niet kunnen, maar kijk verder en laat je niet met een kluitje in het riet sturen.
mijn ervaring is dat ze in belgie sneller zijn met opereren.
Hoe ik me over 5 of 10 jaar voel nu ik geopereerd ben weet ik niet, maar na de vorige hernia ellende ben ik er nooit (zonder operatie) bovenop gekomen en nu wel dus!

Dus... het is de beperking van DIE arts en laat zijn beperking niet de jouwe worden!
sterkte
marlies

[agsteemers]

Eigenlijk wil ik er ook niet mee leren leven dus ik heb weer een afspraak bij de huisarts gemaakt ben benieuwd wat er nu weer komen gaat. pijnstillers {huis tuin en keuken middelen ) helpen dus niet. ik moet donderdag dus we zullen zien.Groetjes Anja

[agsteemers]

Ik ben bij de huisarts geweest en ik heb een verwijzing gekregen voor de revalidatiearts.Nu ik ben benieuwd.Mijn si gewrichten schieten om de haverklapverkeert dat is eigenlijk het probleem en heb diclofenac gekregen ik laat wel weer weten hoe of wat . bedankt voor de reakties groeten Anja.

[Tooske]

Hoi Anja,

we zijn weer een kleine twee maanden verder, en ben heel benieuwd hoe het met je is?
je zou naar een revalidatiearts gaan,hoe is het gegaan, heb je er wat aan gehad?
hoop dat je hier nog eens leest.

groetjes Toos

[agsteemers]

Hallo Tooske aardig dat je er naar vraagt. Ik moet 22 ferbr. naar de revalidatiearts. Tussen door nog steeds naar de manueletherapeut geweest
maar het helpt niet veel.Ik hoop dat ik bij de revalidatiearts wat wijzer wordt. . Dus af wachten maar en hoe is het met jou???
Met mij gaat het nog steeds niet lekker met mijn rug maar ach er zijn ergere dingen denk ik maar. Groetjes Anja

[Tooske]

Goedemorgen Anja,

tjee wat duurt dat lang meiss, ik hoop ook dat de revaldiatiearts wat voor je kan betekenen, ben zeer benieuwd.
Ik hoop eigenlijk dat ze eens verder gaan kijken dmv een mri bijvoorbeeld, dat heb je nog nooit gehad toch?

met mij tja ook nog niet alles, ben twee weken geleden bij de pijnpolie geweest, kreeg daa gabapentine(neurontin) voorgeschreven, ben dat gaan gebruiken,na twee dagen kon ik bijna niet meer lopen,schrok me kapot, bleek een bijwerking te zijn, komt bijna niet voor, maar ja ik had hem, moest meteen stoppen, en heb nu morfinepleisters, helpen wel wat tegen de pijn, maar ben er zo ziek van, misselijk en overgeven,maar goed, als het goed is, gaat dat wel over, en zo kwakkelen we maar een beetje door.

nou Anja, ik wnes je heel veel sterkte voor de 22e, en hoop dat je me op de hoogte wilt houden, heb je nog stteds zoveel pijn, heb je geen pijnstillers?

groetjes Toos
 

[agsteemers]

Nee ik heb nog nooit een mri gehad en hoop ook eens verder te komen zo.Maar dat is weer afwachten he. We wachten wat af hihi. Maar ik was donderdag weer bij de manueel geweest en hij krijgt het ook niet goed dus hij vond het wel een goed idee de revalidatiearts.
Ik wil gewoon niet aan de pillen eerst maar eens zo proberen en eerst weten wat ik heb. Ik kan dat nog steeds goed volhouden de ene dag beter als de andere ik heb wel 1 maandje dilofenac geprobeert maar dat hielp maar een klein beetje dus zolang ik het zo nog vol houd mogen ze die pillen houden. Maar ik wilde jou veel sterkte wensen hopen dat het gaat helpen voor je. Groetjes Anja