Ik ben een vrouw van 35 met een zoon van 7. Al 15 jaar heb ik rugklachten. Veel behandelingen heb ik geprobeerd. Chiropractie heeft een aantal jaren geholpen. Toen dat niet meer hielp ben ik fysiosport gaan doen voor het versterken van mijn spierenkorset. Ook dat hielp een tijdje. Ondertussen loop ik al weer ruim een jaar bij *** en *** in *** alwaar ze een heel andere benadering van massage hebben, nl. losmaken door diepe spiermassage.

Nu na jarenlange rugklachten, lichte scoliose, 2 jaar bekkeninstabiliteit tussendoor, steeds meer verstijvende onderrug, een zichtbaar uitstekende wervel ergens boven L4/L5 die de chiropractor wel weer enigszins in model heeft weten te brengen, maar nergens op een foto of scan iets vreemds daar te ontdekken en diverse spitaanvallen is er hernia geconstateerd op L4/L5 waaraan ik ondertussen ruim 8 weken geleden ben geopereerd dmv een MD operatie. Mijn linker SI gewricht zit al minimaal een jaar vast en een vervangende fysio van *** en *** heeft deze in januari proberen los te maken waardoor mijn al uitpuilende tussenwervelschijf knapte tot deze hernia.

Het herstel na de operatie ging moeizaam en langzaam. Ondanks dat lopen niet zou kunnen forceren na een herniaoperatie ging dat voor mij niet op. Mijn hamstrings en achterbeenspieren zijn nog erger verkort dan voor de operatie en ik probeer met oefeningen ze op te rekken. Mijn gehele spierenstelsel is behoorlijk verzwakt door het lange platliggen en de lange voorgeschiedenis. Ik kon op een gegeven moment voor de operatie niets anders meer dan liggen. Zenuwpijnen waren wel wat minder na de operatie maar niet volledig weg.

Toch kon ik na 6 weken bij de na controle bij de chirurg wel melden dat het beter ging dan voor de operatie. Weliswaar met veel liggen en maar kleine stukjes nog kunnen lopen, en slecht zitten. Mijn oefeningen deed ik trouw thuis en bij de fysio. In de auto lig ik nog steeds op de achterbank. Dat mijn been beterde aanvoelde dan voor de operatie was voor de chirurg de reden om mij over 3 maanden pas te laten terugkomen. Echter hij vond mijn rug wel erg stijf. Niet gek aangezien ik hem al 6 weken niet bol mocht maken. Onder begeleiding van de fysio mocht bol weer heel voorzichtig. Nou echt bol is het nooit geweest, maar het begin was er.
En toen ging het mis. De spier rechts langs die nare wervel die voor mijn gevoel nog steeds iets uitsteekt, deed flink pijn door het lichte oprekken bij het bollen. Ook bij gewoon liggen voelde ik hem constant samen met de wervel.

Mijn linker SI gewricht begon vervelend aan te voelen waardoor de spieren aldaar en in linkerbil gingen spannen wat weer zenuwklachten gaven in mijn al door zenuwpijnen geteisterde been van voor de operatie. De fysio heeft toen mijn bil los gemasseerd. Aan mijn SI durfde ze niet te komen vanwege mijn extreme reacties eerder daarop, maar hij staat wel verkeerd volgens haar.
Als reactie op die behandeling kreeg ik vreselijke pijn aan de voorkant van mijn rechterbovenbeen daar waar het been met de heup scharniert en dan een cm of 10 verder mijn voorkant van het bovenbeen op.
Ik herkende deze pijn van voor mijn operatie. Het was me toen al opgevallen dat wanneer mijn rug en billen waren losgemasseerd, dat ik daar napijn had. Toen nog aan beide kanten. Volgens mijn fysio is het een spier die door mijn bekken naar de voorkant van mijn wervelkolom loopt. Ik liet de naam m.iliopsoas vallen, ik zag haar duidelijk twijfelen en nadenken waar die spier ook al weer zat, maar die liep daar ook maar was het volgens haar niet om vervolgens een plek op de bil aan te wijzen. Terwijl de plaatjes mij toch een een spier aan de voorkant van het bekken laten zien. De keer daarop bleek het toch om inderdaad deze spier te gaan samen met de rectus femoris ernaast. Op een gegeven moment, zo'n maand voor mijn operatie, werd het constante gillende pijn door de zware pijnstillers heen. De hele dag en nacht lang.

Mijn heftige oefenschema heb ik drastisch teruggebracht toen ik na voorzichtige bolling weer extra klachten kreeg omdat ik het gevoel had dat het echt allemaal te veel was. 2 keer per dag 45 minuten oefeningen doen ging niet goed.

Ondertussen slik ik weer valium, 1 a 2 keer 2.5 mg. per dag. Wat een geweldige stap terug voor mij is. De pijn daar waar mijn bovenbeen scharniert, komt in de loop van de dag opzetten. Lopen en oefeningen verergert deze pijn duidelijk. Zitten maakt het niet erger maar ook niet beter. Wanneer het nog niet heel erg is, geeft liggen verlichting totdat ik weer opsta. Als ik de hele dag vnl. blijf liggen dan komt het op een later tijdstip op de dag en iets minder heftig. Het voelt al een constante diepe brandende pijn met om de paar seconden een soort van *WOESHHHHHH* erdoorheen waarin de pijn echt heel erg wordt. Geen stekende pijn maar langzaam opkomend en gelijk weer afzakkend maar echt heel erg pijnlijk. De spier is erg hard en losmasseren door de fysio geeft enigszins verlichting maar niet voor langer dan een paar uur. De brandplek zelf zit erg diep en is moeilijk te lokaliseren of aan te wijzen.

Dat ik rechts last heb terwijl mijn SI links verkeerd zit heeft waarschijnlijk te maken met compensatie aldus mijn fysio. Maar ik moet u eerlijk zeggen dat ik mijn vertrouwen in haar een beetje begin kwijt te raken. Ze heeft haar verhaal n.a.v. mijn toenemende klachten steeds weer gewijzigd. Ze had er wel over om via de chiropractor mijn SI goed te laten zetten, maar dan niet op de reguliere manier aangezien de torsodraaiing van de wervelkolom die daarvoor nodig is, nog absoluut niet mag omdat deze te belastend is voor mijn geopereerde tussenwervelschijf. Nou, ik durf op dit moment echt niet naar de chiropractor. Dat lijkt me allemaal veel te heftig nu voor mijn aangedane rug. Nog afgezien van het feit dat mijn laatste chiropractische handelingen van een jaar geleden precies tot de volgende dag hielpen.

De neuroloog en de fysio weten het niet. Het past niet in een postherniaoperatiebeeld. De neuroloog stelde voor om een epidurale steroïden injectie te geven alwaar ik over 2.5 week een afspraak voor heb staan, maar ik ben bang dat het voor deze pijn niets uit zal halen omdat het op zo'n andere plek zit en ik het gevoel heb omdat deze spier naar mijn wervelkolom loopt en het daar misschien weer vandaan komt. Een fikse spuit valium in de spier lijkt me meer op zijn plaats, maar dat zal ook wel alleen maar tijdelijk verlichting geven.

• Heeft u enig idee welke spier ik bedoel, welke benaming hij heeft en herkent u dit?
• Spieren spannen zich o.h.a. toch aan om iets te beschermen?
• Is er een mogelijkheid deze spier te rekken want wat ik ook probeer, ik rek alleen mijn bovenbeenspieren. Of is dat af te raden?
  Wanneer ik tegen de muur aansta en mijn bovenlichaam naar de zijkant naar links langs de muur buig, heb ik nog het meeste gevoel dat er rek op komt. Dit is 1 van mijn oefeningen van na de operatie.
• Wat zijn uw ervaringen met de steroiden injecties?
• Heeft het naar uw mening voor deze spierenklachten wel zin?
• Of is het alleen bedoeld voor de nog aanwezige zenuwpijnen in mijn linkerbeen die volgens fysio komen door de gespannen spieren vanwege mijn linker SI gewricht?
• Zijn er bijwerkingen of kans op littekenweefsel?

Ik ben bang dat ik dan nog verder van huis ben nl. Ik reageer blijkbaar zo extreem op, op het oog- simpele handelingen, dat ik angst heb. Ik zou niet willen dat dit het volgende in mijn rijtje wordt van "had ik dit maar niet laten doen".

Verder vond het onderstaande behoorlijk frapant:
http://www.rugkliniek.nl/iliopsoas.html

Aanvulling:
Vandaag had mijn fysiotherapeut blijkbaar haar huiswerk gedaan want de spier waar ik erge last van heb blijkt inderdaad de iliopsias te zijn samen met de rectus femoris ernaast.