Hallo, Al sedert mijn 16e heb ik vage klachten aan de zijkant van mijn rug ter hoogte van mijn bekken. Destijds werd dit afgedaan als zijnde "de groei". Jaren zijn er overheen gegaan dat ik geen of weinig last had. Ik kreeg een kind en heb tijdens de zwangerschap en bevalling geen nare ervaringen met de rug gehad. Ja...de laatste maand last van het schaambeen bij het opstaan uit bed maar dat is volgens mij iets wat vrijwel iedere aanstaande moeder ervaart. In 1993 kreeg ik last van mijn knieën en werd door de specialist artrose geconstateerd. Sinds 1997 zijn de rugklachten echt begonnen. Een scherpe uitstraling in mijn rechterbeen zorgde dat ik wederom bij een specialist terechtkwam. Deze vond niets bijzonders. Therapie gehad wat bestond uit massage en kraken. Maar hielp even.

In 2000 kwam het balletje goed aan het rollen. Ik bleef pijn houden en had "aanvallen"waarbij ik af en toe echt niet meer op mijn benen kon staan van de pijn. Foto's gemaakt, MRI gemaakt en daarop bleek een discopathie op L4-L5. Therapie gehad wat wederom bestond uit massage en manipulatie. Klachten bleven aanhouden. Ik kwam terecht bij wederom een neuroloog. Weer MRI en hij constateerde een discopathie op 3 niveaus. S1/L5 - L5/L4 - L4/L3 waarvan één een HNP.

Heb in maart van het jaar 2002 3 maanden gerevalideerd in het ziekenhuis. Leek op een gegeven moment wel te helpen maar ik werd steeds moeier, kreeg last van mijn bekken en armen. Met deze klachten terug naar de huisarts gegaan. Deze heeft mij doorgestuurd naar de Reumatoloog in het Jan van Breemeninstituut in Amsterdam en hij constateerde Fibromyalgie (weke delen reuma).

Sinds oktober 2002 zak ik regelmatig, bij het wandelen, door mijn linkerbeen. Ik krijg dan een scherpe steek in mijn bil en rug. Dit is een tijdje zo gebleven tot ik me in November verstapte en ik een vreselijk pijn aan de linkerkant van mijn rug voelde wat door heel mijn been heen ging. Ik kon er niet meer op lopen. Dokter dacht aan een hernia maar zo voelde het voor mij niet. Mijn intuïtie vertelde mij dat er iets met mijn bekken had. Inmiddels had ik ook last van mijn linkerheup als ik erop lag en kon ik heel moeilijk draaien als ik 's nachts in bed lag. Moest dan echt eerst op staan (moeizaam) om vervolgens op de andere zij te gaan liggen. Dit zo'n 10 keer per nacht. Moest ook vaak naar het toilet. Kortom, niets deed mijn denken aan hernia. Doorverwezen naar de zoveelste therapeut die na onderzoek ook eerder dacht aan bekkeninstabiliteit. Hij heeft me gekraakt en daarna ging het goed.

Begin Januari dit jaar tilde ik mijn voet op voor heel iets onbenulligs. Maakte geen rare beweging omdat ik daar bij voorbaat al op let. Weer die pijnscheut die eigenlijk alleen maar erger werd. Weer datzelfde gevoel, dezelfde kant. Kon nu echt niets meer. Kon alleen nog op mijn rechterzij liggen en verging van de pijn. Diazepam geslikt, Brufen retard 800, Paracetamol 500. Dat hielp allemaal wel en langzaam maar zeker met heel veel rust en af en toe ene heel klein wandelingetje werd de pijn minder. Tot nu.....nu ga ik er bij het uitlaten van de hond weer iedere keer doorheen en ervaar bij het langdurig zitten een kramp in mijn bovenbeen en liesstreek aan de linkerkant. Ook de pijn bij de heup zit er nog steeds. Ik merk dat wandelen op een rustig tempo mij goed doet maar dat ik dan daarna moet gaan zitten (rusten) . Hoop dingen in het huishouden zoals stofzuigen en allerlei andere zware dingen zijn taboe. Een echte flinke wandeling en daarna nog een kleine huishoudelijke taak zoals bijv. afstoffen zorgen dat ik de rest van de dag niets meer kan.

Nu las ik op het internet iets over dislocatie of subluxatie van het SI gewricht. Omdat dit mede wordt veroorzaakt door te slappe banden en ik dus al jaren last blijk te hebben van fibromyalgie (waar dus de banden ook mee te maken hebben) zou dit goed kunnen. De pijn en de klachten die omschreven worden zijn erg herkenbaar. Zo erg dat ik bijna zou zeggen het was geen hernia maar de ontwrichting van het gewricht.

Wat is jullie visie hierop?