Ik heb sinds een jaar last van pijn in de s.i. gewrichten. Het is begonnen na een partijtje volleybal.
Die avond kon ik mijn linker been niet meer optillen. Ibuprofen hielp echter goed en zo goed en zo kwaad als het ging kon ik verder Ik had er alle vertrouwen in dat het van tijdelijke aard zou zijn.
De pijn zakte en kwam in de maanden daarna in vlagen weer terug. In periodes van pijn ontwikkelde ik een waggelende loop. Ik vond dat een belachelijk gezicht dus probeerde ik toch normaal te lopen. Dit ging wel al ik me daar heel goed op concentreerde en langzaam liep. De pijn zat vnl. in de s.i. gewrichten met uitstraling naar de knie. Vooral lopen en voorover bukken was pijnlijk. Vanaf januari heb ik continue pijn in mijn s.i. gewrichten met uitstralende pijn naar knieën en soms ook naar de voetzolen (prikkelend gevoel) en kreeg ik last van gevoelloosheid in mijn billen. Dat was voor mij reden om naar de huisarts te gaan. Die stelde voor een röntgenfoto te maken. Die wees op een lichte heupdisplasie maar hij kon mijn klachten daarmee niet verklaren. Verwijzing naar de fysiotherapeut (manueel therapeut) Die heeft me "gekraakt" en gemasseerd, oefeningen gegeven voor de beweeglijkheid van het s.i. gewricht te vergroten. en de rugspieren te versterken (navel inhouden).
Ik moest vooral in beweging blijven en niet bang zijn iets kapot te maken. De behandeling leverde geen positief resultaat op.

In een vakantie heb ik meer gelopen en vanaf dat moment is de pijn heel erg geworden. Schrijnend en vooral voelbaar bij lopen en bukken. De pijn is vnl. links maar rechts doet soms ook mee. Ook in rust doet het echter pijn.
Om de pijn te kunnen verdragen slik ik 3 x 400 mg ibuprofen, maar dat haalt alleen de scherpe kantjes van de pijn af.
's Morgens ben ik helemaal stijf en bij het opstaan uit bed moet ik mijn bovenlijf omhoog duwen. Na douchen en wat voorzichtig lopen gaat het dan iets beter. Ik ben weer teruggegaan naar de huisarts en nadat hij overleg had gehad met de fysiotherapeut word ik verwezen naar een orthopeed. Die afspraak duurt echter nog 7 weken!

Intussen ben ik wanhopig. De voortdurende pijn, het onvermogen om mijn huishouden en werk goed te doen (groot huis + 2 kinderen en 20 uur baan) en het slechte slapen door de pijn breken me nu behoorlijk op Ik durf wel te zeggen dat ik wanhopig ben.
Misschien dat u me advies kunt geven.