Het is een lang verhaal en begon vorig jaar (2002) september. Ik was in behandeling bij een fysiotherapeute gespecialiseerd in RSI klachten, vanwege een probleempje met mijn rechterhand. Daar had ik een scherpe pannendeksel nogal akelig hard op laten vallen in januari 2002 en er bleef ook na maanden een gevoelige plek zitten die ook wat dikker was tussen wijs en middelvinger en ik kreeg uiteindelijk ook last van mijn pols, rechterarm, rechterschouder en nek. Vooral bij het achter de computer werken. Met al die nare berichten over RSI dacht ik: beter voorkomen dan genezen, dus vandaar dat ik bij haar terecht kwam. Zij constateerde oa. dat ik hyperflexibele gewrichten had, dat het probleem vanuit mijn bovenrug/schouders kwam (ik heb bovenaan een beetje een 'kromme rug'), ik een verkeerde zithouding had, mijn rug en buikspieren niet goed gebruikte. Ze behandelde d.w.v. massage rug, schouder en rechterarm. En ze stuurde me naar een Caesar therapeute voor houdingcorrectie en oefeningen die bepaalde spieren sterker moesten maken.
In deze periode had ik veel stress want mijn schoonvader had terminale kanker en overleed in oktober. Die stress zal vast ook wel een belangrijke rol bij alle gedoe hebben gespeeld.

Begin oktober (een dinsdag) vroeg ik haar of ze ook eens naar mijn heupgebied wilde kijken (ik dacht: ik ben nu toch bij een therapeute, dit is niet een probleem waar ik anders voor naar de dokter zou gaan maar wie weet kan ze hierover ook wat zeggen en het zelfs ook oplossen) want als ik yoga oefeningen deed had ik daarna wel eens wat pijn (gevoeligheid) in mijn rechterheup net alsof die niet 'goed zat' of er een pees ofzo verkeerd geschoten was. Wist zij misschien wat dat was en wat ik verkeerd deed? Ik liet haar ook zien dat als ik in de "yogazit" zit (zeg maar kleermakerszit) ik mijn linker been wel op de grond kan leggen maar mijn rechterbeen een stuk erboven blijft hangen. Ik ben dus niet symmetrisch.
Zij onderzocht e.e.a. maar snapte er niet veel van en besloot uiteindelijk dat het mijn SI gewricht moest zijn want dat zat volgens haar helemaal vast, cq bewoog niet goed. Zij heeft toen met heeeel veeeeel kracht (zeg maar met alle kracht in haar hele lijf) op mijn rug ter hoogte van het SI gedrukt - geduwd - geforceerd, naar mijn idee het geheel losgewrikt. Dat deed behoorlijk zeer en ik had even later een enorme blauwe bloeduitstorting daar en een hele grote verdikking.
Die blauwe plek en die verdikking (die wel iets minder werd maar niet verdween) hebben er echt maanden gezeten (het blauw werd toen bruin) en nog steeds zie ik een vage inmiddels bruine plek daar: na 10 maanden!)
De dag hierop heb ik met veel pijn gewerkt (ik werk zittend achter een bureau). Donderdags had ik ook pijn maar ben toch naar schaatsles geweest en direct daarna naar Caesartherapie waar ik in de loop van de anderhalf uur dat ik daar was (ze was de tijd vergeten want eigenlijk moest het een uurtje zijn...) steeds meer en meer pijn kreeg totdat ik zei ik kan echt geen enkele beweging meer maken alles doet zeer. Vrijdag natuurlijk toch gewerkt maar wel eerder naar huis gegaan omdat ik niet kon zitten van de pijn.

Het weekend daarop heb ik echt ENORM VEEL PIJN gehad in mijn hele rug en in de buurt van mijn rechterheup, SI gewricht, bekkenbodem, lies. Even later ging het naar de linker kant, ik kon niet zitten, liggen, staan. Alsof er overal scherpe messen in staken en ook mijn rechterbeen deed zeer. Alles deed stekend pijn.
Maandags toch gaan werken (...) met pijn en dinsdag weer naar haar toe met alle klachten. Ze snapte er niks van (naar mijn rechterhand werd nooit meer gekeken...) wist niet wat er aan de hand was, wat raar toch, het lag vast aan mij want ja, ik genas zo langzaam (??) en hoe kon dit nou allemaal?? Ze behandelde me weer (nu toch iets voorzichtiger) maar de pijnen bleven. Midden op mijn rug, de spieren langs mijn ruggenwervel, met name de rechtse stonden strak en alles deed daar zeer. Vervolgens werd zij ziek en haar vervanger liet me zitten en tenslotte ben ik bij een manueeltherapeut beland. Die heb ik het verhaal verteld over therapeute 1 die me volgens mij een foute behandeling had gegeven, er was volgens mij in ieder geval iets mis gegaan wat de ellende en pijn had veroorzaakt. Deze therapeut (****), zei dat hij natuurlijk nooit kon achterhalen wat er precies was gebeurd (hij heeft lange tijd haar de hand boven het hoofd gehouden net zoals de huisarts) maar dat hij alleen af ging op wat hij nu zag.
Hij keek en constateerde allereerst dat er een ruggenwerveltje wat scheef stond (afwijking naar rechts, ca. 5-7 mm, dat wist ik want tijdens mijn pubertijd had ik hiervoor een zooltje onder mijn linkerhak) en dat doordat die spier ernaast zo strak gespannen was de zenuw die uit dat werveltje komt daartegen aan komt en dat straalt dan uit naar je onderrug en been. Er zijn toen (januari) röntgenfoto’s gemaakt om te kijken of ik een hernia had maar daar kwam niets uit. Afijn, hij begon mij dus 2x per week te behandelen, 'kraakte' af en toe wervels, masseerde rug (midden, onder etc). Ik bleef zoveel mogelijk doorwerken, 3 dagen per week maar begin januari had ik zoveel pijn (ik reis elke dag met de trein van utrecht naar a'dam en al in de trein deed mijn hele onderrug enorm zeer dus voordat ik op mijn werk was had ik al veel pijn) dat ik als ik op mijn werk aankwam eerst een half uur stiekem plat op de grond ging liggen in een leeg kamertje en dat deed ik op het laatst 4 à 5 x per dag. Totdat ik dacht: nu is het genoeg, ik stop met werken, dit slaat nergens op. Ik houd het niet vol.

Dus in januari stopte ik met werken, heb een week wat pijnstillers geslikt (ik kreeg géén spierontspanners) veel gerust/gelegen, maar wel elke dag 2x een wandeling gemaakt want **** zei dat ik wel moest blijven bewegen. Hij bleef mij de afgelopen maanden gemiddeld 2x per week behandelen. Na enkele weken begon ik langzaamaan weer te werken, met eerst 2 uurtjes thuis, daarna 3x 2 uurtjes naar A'dam etc. Inmiddels houd ik het met moeite maximaal zo'n 6 uur vol (half uur pauze waarin ik een wandeling maak) maar heb dan wel veel pijn daarna. Zolang ik maar blijf bewegen gedurende de dag en veel afwisselende houdingen aanneem, gaat het wel en heb ik de minste pijn maar zodra ik langer achter elkaar zit, gaat het mis en krijg ik steeds meer pijn. Ten opzichte van januari gaat het nu een stuk beter maar toch heb ik nog steeds veel pijn.

Verderop vertel ik precies waar. Het 'genezen' gaat zeeeeeeer traag en ik hoef maar even iets 'fout' te doen of ik heb een 'terugval'. bv. toen ik een keer iets te fanatiek en te lang achter elkaar had gestofzuigd en ik echt zo'n 5 dagen heeeel erg veel pijn heb gehad. Ik ben in april naar de huisarts gegaan en heb gevraagd om een MRI scan omdat ik nou wel eens eindelijk wilde weten wat er precies mis was. **** was daar steeds ook erg vaag over en wist het ook niet precies. Na grote aarzeling van de huisarts mocht ik dan naar een neuroloog. Het assistentje onderzocht mij een kwartiertje (bukken, doet dit zeer, doet dat zeer) de neuroloog kwam en las vervolgens de aantekeningen van assistentje en wierp een vluchtige blik op mij en zei: u heeft geen hernia (nee, dat wist ik al) en een MRI scan heeft geen zin want daar zie je heel veel op en daar doen we dan toch niks mee. (volgens hem bleek uit scans dat 1/5 van de mensen een hernia heeft en allerlei andere kwalen waar ze zich niet bewust van zijn en daar werd dan toch niks aan gedaan... dus wat het ook was een mri scan had geen zin...) 'Als u het écht wilt mag het wel maar het is zooooo duur en u heeft er toch niks aan. Volgens mij is het uw SI-gewricht en daar kan ik toch niks mee dus ga weer terug naar de huisarts die krijgt van mij hiervan een verslag over 2 weken. Doei.' Binnen 5 minuten was ie weg. Ik was totaal overbluft.

Ik ben 4 weken daarna naar de huisarts gegaan voor overleg maar die had nog geen bericht van de neuroloog ontvangen. Dat was vlak voor mijn vakantie. Zij wist ook even niet meer wat te doen. Ik ook niet. **** wist het ook niet. Dus ging ik met vakantie.

Ik ben net een week terug (was heel nerveus voor de reis want in de auto zitten was ook een probleem, maar dat is redelijk goed gegaan). Tijdens de vakantie heb ik veel gewandeld, gerust, maar ook gekajakt en langere tijd in de auto gezeten. Ik heb elke dag braaf een uur allerlei yoga oefeningen voor mezelf gedaan.

Vorige week ben ik na 3 weken weer begonnen met werken (heb 3x 6 uur gewerkt) en dat viel me tegen. Ik kreeg acuut weer veel pijn die eerste week en baalde daar behoorlijk van. Had het gevoel dat ik weer terug bij af was. En bovendien is **** met vakantie de komende 4 weken. Ik heb toen toch maar zijn vervanger gebeld want ik had niet alleen pijn maar ook veel uitstraling (weer) naar mijn rechterbeen en zelf tintelingen tot onderaan (had ik nog niet eerder zo gehad) en die heeft mij uitgebreid opnieuw onderzocht en constateerde dat de spier Piriformis helemaal strak stond. Hij heeft mij 2 oefeningetjes gegeven om die te rekken die ik 2x per dag moet doen. En heeft mij vandaag voor het eerst behandeld.

Hij is eigenlijk de eerste die een duidelijk antwoord heeft gegeven op de vraag waar het nu precies zat. Ik heb op internet gaan zoeken naar Piriformis, kwam daar het Piriformis syndroom tegen en moet zeggen dat ik daar wel wat in herken. Zo kwam ik op op uw site terecht en kreeg de indruk dat julie me misschien verder kunnen helpen.

Nog even de huidige situatie op een rijtje:

• Pijn ter hoogte van mij SI gewricht aan de rechter kant (zo'n beetje in de buurt van het rechter kuiltje in mijn rug). Het voelt alsof de pijn diep zit. Pijn in het gebied van mijn heupgewricht, soms gevoeligheid in de buurt van mijn rechterzitbotje. Soms een strak gevoel (soms ook pijnlijke ) in de spier die langs mijn ruggewervel loopt.
• Zitten kan ik heel slecht: dat verergert sterk de pijn. Lopen/wandelen kan ik hartstikke goed. Fietsen verergert ook de pijn. Ik heb al die tijd geprobeerd (rustig aan hoor) 1x per week te blijven zwemmen en een paar keer per week rustig yoga oefeningen te doen (nu dus doe ik dat al weken zelfs elke dag).
• Ik ben verder gezond, slik geen medicijnen alleen als ik er even helemaal genoeg van heb van al die pijn elke dag weer dan slik ik heel soms paracetamol of ibuprofen (zeg maar 4x per maand). Ik heb nooit eerder rugklachten gehad. Wel weet ik dat ik een slechte zithouding heb (krom ruggetje, zit in de familie) en voordat dit hele gedoe is begonnen, na een dag hard werken kon ik pijn hebben in mijn bovenrug/schouders, met name rechter kant. Het gekke ik dat ik sinds ik die onderrugpijn heb eigenlijk nauwelijks meer pijn heb in mijn bovenrug. Wel is ook mijn rechterhand nog steeds niet helemaal genezen. Iets ander geks is dat ik tijdens de vakantie ook last heb gehad van een stijve/strakke/pijnlijke rechter achillespees.
• Ik heb ook een aantal jaren geleden getobd met mijn kaakgewrichten (vanwege het heftig klemmen van de kaken en tandenknarsen 's nachts). Tot slot, mijn moeder heeft zeer ernstig reuma, ik ben enkele jaren geleden getest maar toen was alles goed (bezinking was prima).

Na dit hele lange verhaal (sorry hoor, als je eenmaal begint met vertellen....) mijn vragen aan jullie:

1. Kan het zijn dat de oorzaak van mijn klachten is: de behandeling van mijn rechter SI gewricht door de eerste fysiotherapeute? Dat er toen iets is verschoven/veranderd/geforceerd waardoor e.e.a uit evenwicht is? Mijn theorie is dat er toen iets is gebeurd of misgegaan is wat de oorzaak van alle problemen is maar als ik dat tegen de huisarts zeg, kijkt ze me wazig aan en zegt: wat kan er nou mis gaan met de behandeling van een Si gewricht? (**** heeft uiteindelijk na maanden tegen me gezegd dat hij meestal afblijft van dat SI gewricht omdat dat zo'n tricky-gebied is waar je makkelijk problemen kunt veroorzaken).
2. Raden jullie me aan om alsnog toch nogmaals om een MRI scan te vragen om wellicht een aantal zaken uit te sluiten? Ik wil nl. eigenlijk nog steeds heel erg graag weten wat er nou precies wel of niet goed zit met dat SI gewricht. Of heeft zo'n scan inderdaad geen zin?
3. Waarom heb ik met zitten zoveel last?
4. Wat raden jullie me verder aan? Wie kan nou echt een diagnose stellen (wat volgens mij nog niemand is gelukt.
5. Moet ik doorgaan met manuele/fysiotherapie? En blijven zwemmen 1x per week?

PS: Ik ben officieel nog 50% in de ziektewet. Als ik in januari 2004 nog niet volledig kan werken dreig ik gedeeltelijk in de WAO te komen. Dat wil ik niet: ik neem nog liever ontslag dan in de WAO. Ik heb al die tijd gedacht: het komt wel goed, maar het duurt allemaal zo lang nu dat ik een beetje bang wordt dat het helemaal niet meer goed kom en ik altijd met die pijn zal blijven rondlopen. Ik moet er niet aan denken! En ik wil graag blijven werken zonder pijn! Dus heb ik besloten er alles aan te doen om een goede diagnose te laten maken. Door wie dan ook en hoe dan ook! Want eigenlijk heeft nog niemand echt kunnen vertellen wat er nu precies aan de hand is en of en wat daar dan aan te doen is.
Zolang ik niet weet 'wat ik heb' kan ik niet leven met deze pijn! (De arbo arts zei vorige week: 'tsja, van veel rugklachten weet niemand wat de oorzaak is. U moet ervan uitgaan dat u nooit zult weten wat het precies is en u zult moeten leren leven met deze pijn'. Toen realiseerde ik me dat ik dat nog helemaal niet wil: leren leven met deze pijn en ik kan me er ook (nog) niet bij neerleggen dat niemand weet wat er aan de hand is. Want wat is er nou allemaal onderzocht: er zijn alleen röntgenfoto’s genomen en een (nu dan) twee fysiotherapeuten hebben er naar gekeken.
Misschien is het wel een Slijmbeurs ontsteking? Of fybromialgie? Of het Piriformis Syndroom? Of RMI? (tsja, als je op internet gaat kijken als leek kom je de meest verontrustende dingen tegen!). Naar al deze dingen is nooit gekeken.
Dus wie o wie kan mij helpen? Wat moet ik nu doen?

Noot: **** staat voor de naam van de therapeut.