|
Ik hoop dat jullie me duidelijkheid kunnen verschaffen, want ik
weet niet meer wat ik denken moet.
Hier komt mijn verhaal:
Aan het eind van de zwangerschap van mijn dochtertje begon ik zeurende
lage rugpijn te krijgen, aangezien dit heel normaal is in dat stadium
van de zwangerschap besteedde ik er geen aandacht aan. Maar na de
geboorte van mijn dochtertje nu bijna 9 maanden geleden bleef ik
dezelfde zeurende lage rugpijn houden.
Ik hoopte dat het vanzelf zou overgaan en ging gewoon door met alles.
Ik kon ook nog gewoon alles doen maar die zeurende pijn was altijd op
de achtergrond.
Toen mijn dochtertje een maand of 3 was maakte ik met het in elkaar zetten
van de kinderwagen een verkeerde draai en "schoot" het in mijn
rug. In eerste instantie leek het nog mee te vallen maar na een half
uur verging ik werkelijk van de pijn, ik kon niet meer overeind komen
en niet meer lopen, elke stap die ik zette deed martelend zeer.
Zitten ging ook niet en als ik ging liggen werd ik zo stijf dat ik helemaal
niet meer overeind kon komen, opstaan na een nacht was een regelrechte
marteling.
Ik heb na die verkeerde draai een manueel therapeut dhr 1111 opgebeld
die me dezelfde dag nog kon helpen, hij kraakte mijn rug, wat inhield
dat ik op linkerzij moet gaan liggen, een been moet gestrekt zijn, het
andere gebogen en dan maakte hij iets los. Dat gaf voor even verlichting
zodat ik weer een beetje kon lopen en wat meer rechtop kon staan, maar
altijd maar voor kort. Na soms maar een paar minuten of een paar uur
schoot het weer terug en kreeg ik weer dezelfde pijn. De eerste weken
na die aanval ben ik dus ook elke dag bij de manueel therapeut geweest.
Helaas kon en kan ik niet rusten omdat ik voor mijn dochtertje moet zorgen
en haar moet tillen en dergelijke.
De manueel therapeut legde mij uit dat ik last had van mijn SI gewricht
aan de rechterkant wat steeds vast ging zitten, volgens mijn therapeut
moest dat op een gegeven moment vanzelf blijven staan, na genoeg behandelingen.
Elke keer als de pijn dus weer terugkwam ging ik weer naar de therapeut
toe om het recht te laten zetten, nu ga ik nog zo'n 3x in de week.
Toen mijn manueel therapeut eens door vakantie afwezig was en ik niet
terechtkon zocht ik voor die tijd een tijdelijke andere manueel therapeut
mr van 2222 omdat ik niet een paar weken zonder behandeling kan.
Dat lukte en ik werd onderzocht door de manueel therapeut die bevestigde
wat de andere zei, ik had last van mijn SI gewricht en mijn bekken was
geroteerd zoals hij het noemde.
Maar hij vond dat alleen kraken niet genoeg was, ik moest ook oefeningen
erbij hebben. Naast het kraken deed hij een half uur lang allerlei rek
en strekoefeningen met mijn benen.
Na een paar keer bij hem geweest te zijn werden de klachten drastisch
minder. Ik werd toen wat lui in mijn bezoekjes en ging een paar weken
niet, dom, dom, dom, want het schoot weer in mijn rug, iets minder erg
dan de eerste keer maar wel weer zo dat ik niets meer kon.
Dus ik ging weer terug naar de manueeltherapeut dhr van 2222 die mijn
rug weer rechtzette en gelijk een afspraak voor me regelde bij een oefentherapeute
die wat testjes met me zou doen om te kijken of ik soms last had van
bekkeninstabiliteit. Ondertussen liep ik nu bij twee manueel therapeuten,
1x in de week bij Dhr van 2222 en zo'n 2x in de week bij Dhr 1111,dit
omdat Dhr van 2222 erg vol zat in zijn praktijk en niet vaker afspraken
kon maken en ik wel vaker bij Dhr 1111 terechtkon.
Uit de afspraak met de oefentherapeute kwam dat ik geen last had van
bekkeninstabiliteit waar ik erg blij mee was.
Maar ondertussen bleef ik wel de klachten houden.
Na deze afspraak was Dhr van 2222 een aantal weken afwezig waardoor ik
weer even alleen onder behandeling was van Dhr 1111.
Toen ik na een paar weken weer terugkwam bij Dhr van 2222 om de uitslagen
van het onderzoek te bespreken zei hij plotseling dat ik toch geen last
had van het SI gewricht, want ik had geen bekkeninstabiliteit, en zonder
bekkeninstabiliteit zou ik volgens hem geen last kunnen hebben van mijn
SI gewricht. Dit klopt volgens mij niet.
Maar hij verbijsterde me en zei dat ik dus ipv het SI gewricht last zou
hebben van een dreigende hernia, volgens hem heb ik last van een al iets
uitpuilende tussenwervelschijf en moet ik het zeer rustig aan doen om
te voorkomen dat hij niet verder uit gaat puilen en dan dus tegen de
zenuw aankomt en een hernia word.
Nou is niet tillen voor mij geen optie want ik moet nou eenmaal tillen
ivm mijn dochtertje.
Ik was erg geschrokken en ben naar Dhr 1111 gegaan die weer heel tegenstrijdig
zegt dat ik absoluut geen dreigend hernia heb maar dat het echt het SI
gewricht is.
Volgens Dhr 1111 kan ook de problemen met het SI gewricht oplossen door
mijn buik en rugspieren flink te trainen, die zijn te slap waardoor ik
er zo'n last van heb en me regelmatig laten kraken om de pijn te verlichten.
Maar Dhr van 2222 zegt juist weer dat ik nu helemaal niet meer gekraakt
mag worden omdat ik dus een dreigende hernia heb. U zult begrijpen dat
ik nu niet meer weer wat ik ervan denken moet.
Ik zal nu al mijn klachten even opnoemen:
- Bij lang lopen, zitten of staan stijve rug, zodat ik niet goed
meer kan bukken en tillen.
- Een stuk lopen, bijv de stad in gaan, na ongeveer een half uur
zorgt ook voor rugpijn onder die plek op mijn rug.
- Bij zitten een soms tintelend gevoel in mijn rechterkuit en soms
lichte zenuwpijn in mijn rechterbeen, een "trekkerig" gevoel,
door mijn bil de achterkant van mijn bovenbeen en de zijkant van
mijn onderbeen.
- Constant zeurende pijn onder in mijn rug aan de rechterkant
- Niet meer met gestrekte benen op mijn buik kunnen liggen, dat
doet pijn en ik heb het gevoel dat er iets verschiet of vast schiet
in mijn rug
- Pijn in mijn rug met dingen optillen of bukkend iets oppakken
- Verder schiet dat Si gewricht (denk ik dus) steeds vast aan de
rechterkant zodat ik een soort op slot gevoel krijg en sterk verminderd
word in mijn bewegingsvrijheid.
Ik hoop echt wat van u/jullie te horen, ik weet echt niet meer wat
ik nu heb. En ik zou graag willen weten wat voor vooruitzichten ik
heb, ik word er zo moedeloos van, ik loop nu al 5 a 6 maanden met
deze klachten en nog komt er geen eind aan, ik word er heel erg moedeloos
van, ik wil gewoon alles weer kunnen zonder die eeuwige pijn in mijn
rug.
Wat denkt u dat het is, idd een hernia of toch het SI gewricht en wat
kan ik nu het beste doen om de klachten te verminderen of liefst te stoppen.
IK ben ontzettend huiverig voor een hernia want ik weet dat ik als ik
dat krijg echt niets meer zal kunnen van de pijn, terwijl ik dus voor
mijn dochtertje moet zorgen.
P.S: ik draag sinds een paar dagen overdag een bekkenband, een brede
met een grote witte band en twee lossen die je met klittenband vastmaakt,
dit geeft wel wat steun, maar is het verstandig om dit te blijven
dragen?
|
|
Wat een verhaal!!!
Beide heren hebben denk ik gelijk.
De tinteling in de kuit bij zitten kan wijzen op een uitpuiling van een
tussenwervelschijf. Datzelfde geldt voor de klachten bij lang lopen,
zitten of staan. De uitstraling van de rug naar de zijkant van het onderbeen
wijst meer richting de banden, kapsels, spieren en gewrichten van de
laatste rugwervel en/of si.
Het is inderdaad een beetje te kort door de bocht om te concluderen,
dat als je geen bekkeninstabiliteit hebt, je geen si probleem kunt
hebben. Ik denk dat jouw klachten begonnen zijn met een Si probleem.
Door deze standsverandering hebben de wervels, tussenwervelschijven
en omliggende weefsels het zwaarder te verduren. Hierdoor zou op
den duur een tussenwervelschijf kunnen gaan puilen. Let wel dit is
nog geen hernia. Vaak zie je dat als de stand gecorrigeerd is alle
spieren erom heen weer op lengte en kracht zijn dat dit zich herstelt.
Alleen corrigeren heeft dus geen zin als je ook geen aandacht geeft
aan een goede symmetrische houding en genoeg kracht, lengte en coördinatie
van de omliggende spieren.
Ik ben het niet eens met de stelling dat je niet kunt manipuleren
als er een dreigende hernia is. Op de opleiding hebben we daar technieken
voor geleerd.
Bovendien kan men dan altijd nog kiezen voor zachtere technieken (bijv.
mobilisaties)
In jouw geval, zou ik eens met de huisarts overleggen wat het beste
is. In ieder geval is het niet verstandig om twee kapiteins op het
schip te hebben.
Misschien kun je nog met één van hen in zee en misschien
moet je wel op zoek naar wat anders.
|