Vanaf ongeveer de 16e week van de zwangerschap heb ik hoge rugpijn voortkomend uit allerlei verschuivingen van ribben en wervels aan de rechterkant van m'n rug. Vanaf week 19 is ook mijn bekken aan de rechterkant gaan kantelen. Zijn er meer vrouwen die zo vroeg in de zwangerschap hiervan last krijgen? (Mijn arts heeft het n.m. nog nooit meegemaakt dat een vrouw zo vroeg deze klachten heeft...) Wat zijn mogelijke oorzaken? Is het in dit vroege stadium puur een hormonale oorzaak (relaxine en progesteron)? Als dat zo zou kunnen zijn...wat is er dan aan te doen? Wat zijn de vooruitzichten voor de verdere zwangerschap? Wat kan ik voor maatregelen treffen om erger te voorkomen?

Bij voorbaat hartelijk dank voor het beantwoorden van de vragen.

Ik ben een vrouw van bijna 30 en heb net 5 weken geleden een miskraam gehad (eerste zwangerschap, na 13 weken miskraam). Tijdens de zwangerschap heb ik ook al een korte periode last gehad van een pijnlijk stuitje na "lang" zitten en bij traplopen. Dit is toen vanzelf weer weggetrokken. Ongeveer 4 weken na de miskraam heb ik weer dezelfde klachten. Zou dit te maken kunnen hebben met bekkeninstabiliteit n.a.v. de zwangerschap of kan dit niet zo vroeg in een zwangerschap. Ben tot een dag of 5 na de miskraam behoorlijk stijf geweest rond de heupen etc. Volgens de röntgenfoto's die gemaakt zijn blijkt dat er niets afwijkends te zien is.
Hopelijk heeft u een antwoord op mijn vraag.

Sinds de zwangerschap van mijn tweede dochtertje heb ik last van bekkeninstabiliteit.
Zij wordt 31 juli '02 1 jaar en nog heb ik last van mijn bekken/rug.
Mijn vraag is eigenlijk hoe lang kan zoiets duren?
Bij de therapie kom ik niet verder dan de basis oefeningen.

Ik heb een vraag over bekkeninstabiliteit.Tijdens mijn zwangerschap had ik last van bekkeninstabiliteit maar na de bevalling is dat veel erger geworden terwijl ik een lange maar verder normale bevalling heb gehad. De eerste maanden kon ik helemaal niets. Mijn (prachtige) dochter, Naomi, is nu 4 maanden. Het gaat nu wel beter met me maar ik kan nog steeds niet lang staan, lang (=langer dan 15 min) op een gewone stoel zitten of ver lopen. Ik vind het vreemd dat het zolang duurt, want de zwangerschapshormonen die mijn banden losser maken zijn nu toch wel uit mijn lichaam verdwenen. Hoe zit dat?
Ook heb ik last van mijn rug en mijn knieën, hoort dat ook bij bekkeninstabiliteit?
Ik hoop dat u mij antwoord kunt geven op mijn vragen.

Geachte lezer, sinds nu bijna een jaar heb ik geregeld erge pijn aan mijn staartbotje als ik langdurig (30 minuten of meer) op een harde stoel zit, bureaustoel, eettafelstoel, klapstoel enz. Ik ben 33 jaar en nog nooit zwanger geweest of een ongeluk of iets dergelijks gehad. Wel weet ik dat ik meer dan 2 cm. scheef gegroeid ben en daardoor zo nu en dan knie problemen heb en ook blijk ik iets aan mijn bekken te hebben al weet ik nog niet wat, maar wat heeft dat met mijn staartbotje te maken zult u vragen, nou volgens mij niets maar hoe kom ik hier dan aan en nog veel belangrijker, hoe kom ik eraf...?

Sinds een week werk ik weer (daarvoor gestopt wegens plezierigere redenen hoor) en daarbij zit ik veel achter de pc. Ik weet me na 1 uur al geen raad meer. Zou zo'n stuitkussen helpen of heeft u ander advies voor mij? Alvast hartelijk dank voor uw reactie.

Ik ben inmiddels 37 weken zwanger. Vanaf de twintigste week heb ik last van bekkenpijn gekregen en ben ik onder behandeling van een fysiotherapeut. Omdat de baby in stuit ligt, heb ik de keus gekregen tussen een vaginale bevalling of een keizersnede. Om deze afweging te kunnen maken, vraag ik me af of er een relatie is op verergerde bekkenklachten bij een vaginale bevalling ten op zichtte van een keizersnede? Volgens mijn fysiotherapeut (in bezit van bekkeninstabiliteit aantekening) en mijn verloskundige loop ik een groter risico bij een vaginale bevalling. Volgens mijn gynaecoloog is er geen verband tussen meer bekkenpijn na vaginale bevalling t.o.v. een keizersnede.

Sinds een jaar of 4 heb ik "RSI-achtige" klachten in m'n pols- en vingergewrichten(vooral middelste 2 vingers). Vorig jaar oktober ben ik ivm de geboorte van onze zoon gestopt met werken, ik dacht dat de pijn en tintelingen dan wel over zouden gaan, maar helaas is dat niet zo. Sinds een week heb ik nu ook pijn aan de achterkant van beide benen, het voelt als een stevige spierpijn die vanuit het bot in de billen (bekken?) Komt. Het begon ineens tijdens een wandeling, toen ik 's avonds een halfuurtje in bed lag trok het weer weg. Het vreemde was dat m'n voeten tintelde en er een warm gevoel door m'n onderbenen en voeten ging.
De dag erna heb ik een beetje rustig aan gedaan, voor zover mogelijk met een dochter van 10 maanden (tillen etc.)
De pijn is een stuk minder maar niet over. Ook heb ik weer last van pijn in de middelste 2 vingers en tintelingen in handen en voeten.
Wanneer ik wat langer sta neemt de pijn in de benen toe. Bij beweging, bijvoorbeeld rustig wandelen, valt dit wel mee.
Ook heb ik een beetje last van m'n rug, in het midden, en van m'n ribben.
De pijn en tintelingen zijn behalve van m'n handen bijna symmetrisch.

Is het zinvol hiermee naar de huisarts te gaan of zou het weer van voorbijgaande aard zijn?

Allereerst, wat is dit een leuke en interessante site.
Nu mijn uitleg en de vraag, ik ben 20 weken zwanger van mijn derde kindje, mijn vorige twee bevallingen verliepen snel en vrijwel soepel. Bij alledrie had ik bekkeninstabiliteit en vooral bij deze zwangerschap erg veel pijn en dat al vanaf 10 weken. Vooral het schaambeen doet pijn, lage rugpijn, pijn bij het plassen,vermoeid e.d.
Bij mijn vorige twee zwangerschappen heb ik een echoscopie van mijn bekken gehad waaruit bleek dat er verschuivingen waren oftewel ruimte tussen mijn schaambenen die er normaal niet hoort te zijn. Mijn huisarts doet er vrij makkelijk over zo van <het hoort bij je en bij jou zwangerschap>. Nou, daar heb ik wat aan zeg.
Soms 'kraakt' het in mijn rug en ik vind het bij deze zwangerschap allemaal heel eng met mijn bekken.
Mijn vraag is eigenlijk of het wel verantwoord en veilig is op de natuurlijke manier te bevallen en of de pijn tijdens de bevalling wel te verdragen is. De bekkenband draag ik dag en nacht. Ik ben heel erg bang dat de bevalling het alleen maar erger maakt en ik zie er heel erg tegenop.
Alvast bedankt voor het lezen en voor jullie antwoord.

Ik ben een vrouw van 33 jaar. Enige maanden geleden heb ik twee heftige blaasontstekingen gehad. Sindsdien heb ik erge pijn rond de anus, de schaamstreek en in de onderbuik. Ik ben vier maanden behandeld met de bio feedback d.m.v. een anale elektrode. De pijn is hierdoor wat minder geworden maar niet verdwenen. Nu ga ik thuis dagelijks aan een TENS kastje met een elektrode aan de binnenkant van de hiel ook dit heeft nog niet het gewenste resultaat. Op de bekkenbodem staat niet abnormaal veel spanning. Wat kan dit zijn? Men denkt aan een verstoring van de zenuwprikkels; maar vooral wat is er nog aan te doen? De gynaecoloog en de uroloog hebben geen afwijkingen kunnen vinden.

Ik heb tijdens de derde zwangerschap last van bekkeninstabiliteit gekregen vanaf ong. de 26e week Na 34 week werd dit erger, op het laatst kon ik bijna niet meer lopen. Na de bevalling heb ik fysiotherapie gehad. Na ong. 6 maand had ik geen last meer (misschien ook door de mirena?). Ik zou graag nog 1 keer zwanger willen worden, alleen weet ik niet of dit wijs is. Hoe groot is de kans dat ik het weer krijg, kan ik dan evt. al preventief iets doen (oefeningen, bekkenband ed.). Ik had bij de eerste twee zwangerschappen absoluut geen last, als ik nu menstrueer ook niet. Ik had alleen last van mijn symfyse en mijn beide liezen.

Ik heb hier al eerder een vraag ingezonden met als onderwerp, SI gewricht of Hernia?
Ondertussen heb ik wat meer onderzoeken gehad en heb ik een nieuwe, weer verwarrende vraag.

Ik heb al enkele maanden erge last van mijn SI gewricht aan de rechterkant, dit wordt zo'n 2 a 3x per week rechtgezet. De klacht is begonnen toen mijn dochtertje nu 9 maanden, een maand of 3 was, ik bukte en maakte een verkeerde draaibeweging en het "schoot" in mijn rug.
Ik had ontzettend veel pijn en kon totaal niet meer overeind komen en niet meer lopen en gaan zitten van de pijn, ik zat helemaal vast.
Zelf dacht ik in eerste instantie dat het spit was, maar toen ik dezelfde dag bij de fysiotherapeut kwam vertelde die dat mijn si gewricht vast was geschoten, met een simpele handeling zette hij het recht, door op mijn linkerzij te liggen, moest ik mijn ene been over het andere doen en kraakte hij het er tussenuit.
Een behandeling was niet genoeg, want het schoot na en paar uur alweer terug met weer evenveel pijn.

De eerste weken ben ik bijna iedere dag teruggekomen om het recht te laten zetten, daarna ging het iets beter, de ergste pijn was weg, maar mijn si gewricht bleef verschuiven. Elke keer als ik iets tilde, me bukte, een verkeerde draai maken schoot het er weer in.
Heel vervelend en heel erg lastig want het belemmerde en belemmert me nog steeds in alles.
Deze fysio/manueel therapeut zei dat ik absoluut geen bekkeninstabiliteit had, door invloed van de hormonen van de zwangerschap en de borstvoeding(die ik nu nog geef)waren mijn banden slapper geworden en dat zou vanzelf goed komen, als hij het maar vaak genoeg rechtzette zou het vanzelf een keer blijven"staan".
Na een aantal maanden behandeling en geen enkele verbetering ging ik voor een second opinion naar een andere manueel therapeut, hij constateerde direct hetzelfde, mijn si gewricht zat vast en manipuleerde me ook.
Hij wou me graag door een ander medewerkster van die praktijk laten onderzoeken op bekkeninstabiliteit.
Deze vrouw deed een onderzoek wat zo'n 10 minuten duurde,eerst wou ze mijn voorgeschiedenis weten,vervolgens kreeg ik wat testen,zoals op een been staan,plat op mijn rug liggen en benen heffen,en datzelfde maar dan met een strakke band om mijn bekken enz.Uit dat onderzoek kwam dat ik geen bekkeninstabiliteit,maar een soort twijfelgeval ben,ik zit volgens haar tussen geen en wel bekkeninstabiliteit in.
Haar verhaal is dat ik een slechte grove motoriek heb en geen goede controle heb over mijn lichaam en spieren op de een of andere manier ben ik zelf niet in staat mijn bekken goed te stabiliseren wat de klachten met mijn si gewricht veroorzaakt, ook werd ontdekt dat mijn bekken geroteerd staat naar links.

Wat die grove motoriek betreft is er ook weer een verhaal apart, want als kind had ik al veel problemen met mijn grove motoriek, dat hield in dat ik snel struikelde, mijn evenwicht slecht kon bewaren, en met mijn voeten naar buiten liep, ik heb als kind daarvoor lang fysiotherapie gehad, maar er wel wat dingetjes aan overgehouden, een daarvan is dat ik heel stijf loop, dwz mijn knieën op slot zet ook als ik sta, en dat ik staand altijd op een been stond(wat ik nu overigens heb afgeleerd).
Als 16 jarige heb ik ook een keer een hele harde val in het zwembad gehad op mijn stuitje waardoor ik jaren met pijn in mijn rechterbeen heb gelopen en veel pijn had met zitten en opstaan, dit is noot behandeld omdat de huisarts mij niet serieus wou nemen en na jaren(zeker 2 a 3 jaar) is het vanzelf overgegaan.
Ik ben nu in oefentherapie bij deze vrouw waarbij ik oefeningen krijg om mijn buik en rugspieren te versterken en een beter houding aan te leren, staand iets door mijn knieën zakken en mijn bekken kantelen.
Volgens haar zullen mijn klachten drastisch verminderen als ik sterkere buik en rugspieren ontwikkel.
Hier ben ik nu zo'n 3 weken mee bezig.

Vorige week was ik in een ander fysiopraktijk omdat mijn eigen manuele therapeut op vakantie was en ik een vervanger moest zoeken.De derde praktijk ondertussen dus.
Daar was ook een vrouw die gespecialiseerd was in bekkenklachten aan verbonden die ook een test op bekkeninstabiliteit bij me deed, en nu komt het: volgens haar heb ik wel bekkeninstabiliteit.Zei deed dezelfde test als de andere vrouw bij haar ontbrak alleen de band als hulpmiddel. Beide vrouwen hebben hun opleiding gehad in het spine en joint centrum in Rotterdam, alleen de eerste vrouw heeft verteld dat ze een vernieuwde opleiding heeft gehad dan de tweede vrouw, als u me nog volgt.
Ik heb de gene die zegt dat ik geen bekkeninstabiliteit heb geconfronteerd met deze uitslag en zei ze nogmaals dat ik volgens haar echt geen bekkeninstabiliteit heb dat ik alleen niet goed in staat ben mijn bekken te stabiliseren maar geen instabiliteit heb.
Nou u zult wel begrijpen dat ik nu echt niet meer weet wat ik denken moet.
Een van de tests met bekkeninstabiliteit is dat je plat op je rug je benen moet heffen,ik heb daar geen enkele moeite mee,het is ook niet extreem pijnlijk,ik voel het iets "trekken" in mijn si gewricht als ik het doe maar verder heb ik er geen enkele moeite mee.

Ik heb wel een hoop andere klachten:

• Ik kan niet lang meer lopen, staan, zitten enz, op een gegeven moment krijg ik dan erge pijn en met lang lopen pijn en een erg stijve rug en kan ik me bijna niet meer bewegen. Doorzitten zoals op een zachte bank gaat zeker niet op een harde stoel nog wel maar ook niet lang.
• Slapen op mijn zij gaat redelijk maar ik moet het steeds afwisselen anders krijg ik ook pijn, de pijn,met wat ik ook doe,zit altijd op dezelfde plek aan de rechterkant aan mijn si gewricht. Slapen op mijn buik gaat helaas niet meer, dat is erg pijnlijk, wel kan ik op mijn buik liggen met mijn linkerbeen gestrekt en mijn rechterbeen opgetrokken maar dat hou ik ook niet lang vol.
• Ik heb een aantal weken doorstralende pijn in mijn rechterbeen gehad, een soort zenuwpijn,alsof mijn been onder stroom stond,deze pijn is plotseling verdwenen.
• Tillen gaat moeizaam en bukken ook, vooral met tillen moet ik heel erg oppassen dat het niet in mijn rug schiet en ik kan geen draaibewegingen maken naar links of rechts zonder dat het in mijn rug schiet of erg pijnlijk is.
• In de auto gaan zitten is een ramp, zelf rij ik niet maar het gaan zitten is erg pijnlijk,enerzijds omdat ik erg laag moet gaan zitten en anderzijds omdat ik mezelf naar binnen moet draaien,ook kan ik mijn dochtertje niet meer in haar autostoeltje zitten omdat ik dan een draai moet maken.

Misschien is het belangrijk om te vermelden dat ik in de zwangerschap geen bekkenklachten heb gehad, wel had ik op het laatst enorme rugpijn maar ik had een dacht dat mijn buik helemaal van voren zat en ik ben zelf behoorlijk slank en daardoor werd mijn rug erg hol getrokken.
Na de bevalling kon ik zo'n 6 weken niet op mijn stuitje zitten, mijn stuitje was heel pijnlijk.
Na die 6 weken had ik wel nog een zeurderige pijn in mijn rug maar kon wel alles zonder belemmerd te worden of veel pijn te hebben. Tot ik dus door mijn rug ging toen mijn dochtertje 3 maanden was.
De bevalling was vrij vlot, heftige weeën die ik had in mijn liezen en niet kon opvangen, de persweeën hebben ruim anderhalf uur geduurd, en ik ben thuis bevallen geen kunstverlossing. Mijn dochtertje was 3080 gram en 52 cm. Tijdens de zwangerschap ben ik 10 kilo aangekomen in totaal. Ik ben op mijn rug bevallen in bed.
Ik geef mijn dochtertje nu nog borstvoeding maar heb niet het idee dat dat enige invloed op de klachten heeft, wel ben ik laatst voor het eerst weer gaan menstrueren wat de klachten direct weer verergerde.

Ik zou u heel dankbaar zijn als u me hierop nog antwoord wilt geven en me misschien wat duidelijkheid kan verschaffen. Ik ga 5 September trouwens naar de neuroloog en er worden dan foto's en hopelijk een mri scan gemaakt wat hopelijk ook wat meer duidelijkheid geeft.
Ik wil zo verschrikkelijk graag genezen en mijn normale gezonde leven weer hervatten en gewoon voor mijn dochtertje kunnen zorgen, ik kan haar heel moeilijk tillen en op dagen dat ik veel pijn heb moet ik veel rusten, ook kan ik mijn huishouden niet meer doen, niet meer strijken, geen wasmanden tillen, niet zuigen en dweilen, als ik deze dingen doe verergert dat mijn klachten drastisch. Ook rekken naar iets is erg pijnlijk.

Momenteel loop ik regelmatig met een brede witte bekkenband om met klittenband, met een brede strook en twee losse stroken die je ook vastzet met klittenband, die geeft wel iets steun bij veel last maar niet afdoende.

Nou alvast heel erg bedankt voor de moeite van het lezen van mijn lange verhaal en voor het antwoord.

Geachte heer/mevrouw,
Ik heb al een tijdje een probleem. Ik ben 24 jaar en als ik langer dan uur half uur fiets ontstaat er pijn in genitaliën. Ik heb daarbij ook moeite om erectie te krijgen. Mijn bloed was beter dan goed en er was geen kromstand en geestelijk ligt 't ook niet. Kan 't dan misschien liggen aan een te erg gespannen bekken? Een erectie bij mij is alleen liggend mogelijk maar zodra ik bij wijze van opsta verdwijnt deze en ook ontstaat de erectie niet spontaan. Nu heb ik binnenkort een afspraak met art voor acupunctuur maar kunnen jullie me aub ook helpen me advies te geven wat ik heb ik kom er niet uit

Ik heb een algemene vraag: Ik ga binnenkort bevallen (nu 39 weken zwanger), hopelijk dit keer "normaal" (dus geen kunstverlossing) en vraag mij toch af welke baringshoudingen af te raden of aan te bevelen zijn als je al tijdens je zwangerschap behoorlijke bekkenklachten hebt.
Zo heb ik ergens gelezen dat beugels om je benen in te leggen bijvoorbeeld af te raden zijn omdat je dan niet zelf de druk kunt verdelen (beter zou zijn: je benen zelf vasthouden). Klopt dit?
Alvast bedankt voor de info.

Ben een man van 44 jaar. Geen gezondheidsproblemen.
Medio november 2002 is er tijdens een basketballtraining iemand op mijn voet gaan staan, terwijl ik naar achteren wou lopen. Gevolg was een harde val op m'n zitvlak. Aanvankelijk voelde ik een scherpe pijn in mijn linkerbil, die na een paar minuten doortrainen wegtrok. De training daaropvolgend kreeg ik - met name bij het trekken van een sprintje - last van mijn onderrug. Na een paar sprintjes kon ik nauwelijks rechtop staan.
Na een week spierverslappers en pijnstillers was het ergste leed geleden, maar er bleef toch nog wat zitten in m'n onderrug dat erger werd bij belasting.

In februari/maart 2003 ben ik behandeld door een fysio-/manueel therapeut. Aanvankelijk was de diagnoses een versleten tussenwervelschijf gepaard gaand met een ontsteking. Op advies van de fysio-/manueel therapeut heb ik in verband met deze ontsteking twee maal een week lang ontstekingsremmers (ibuprofen) geslikt. Daarnaast sloot de fysio-/manueel therapeut niet uit dat er een blokkade van het SI-gewricht was. De behandeling was hier mede op gericht.

Toen de klachten ondanks behandeling bleven, sprak de fysio-/manueel therapeut het vermoeden uit dat sprake was van een beknelde zenuw en stelde voor de behandelingen te beëindigen hetgeen medio maart 2003 geschiedde. Op dat moment waren de klachten als volgt:

• Pijn (als van een kneuzing) bij het linkerkuiltje in m'n onderrug bij bijvoorbeeld het omdraaien in bed
• Bij het afdrogen van m'n linker voet als ik gebogen sta met opgetrokken been of bij het op de rug liggen met opgetrokken knieën gevolgd door het naar rechts laten vallen van de opgetrokken knieën
• Scherpe pijn in m'n linker bil vlak onder het linkerkuiltje in m'n onderrug bij lang staan
• Soms pijn in m'n linkerbil bij zitten of liggen op m'n rug
• Pijn in de buurt van de linker liesstreek bij bijvoorbeeld het instappen in de auto

Via de huisarts ben ik begin april 2003 bij een Cesar oefentherapeut terechtgekomen. De diagnose was bekkeninstabiliteit. De behandelingen zijn gericht op het verstevigen van de spieren rond het bekken. Ik ben inmiddels een maand bezig, maar er zit nog geen vooruitgang in de klachten. Wel ben ik in overleg met de Cesar oefentherapeut twee weken geleden weer begonnen met basketballtraining. Hiervan worden de klachten noch beter noch erger.
Wel is het zo dat ik het trekken van een stevige sprint gevoelsmatig niet aandurf. Aangezien ik inmiddels bijna vijf maanden verder ben en nog steeds bovenstaande klachten heb, is voor mij de vraag of ik met de diagnose van en de behandeling door de Cesar oefentherapeut op de goede weg ben.
Verder vraag ik me af hoe de prognoses zijn. Is algeheel herstel nog wel mogelijk?

Vanaf vorig jaar juni 2003 heb ik problemen gekregen met het plassen. Vaak wel aandrang maar het plassen lukt niet. Ik had direct de indruk, dat het "tussen de oortjes"zou zitten. De huisarts kon niet constateren wat leek op een vergrote prostaat o.i.d.
Hetzelfde constateerde de uroloog. Geen prostaatvergroting geen kanker o.i.d. Wanneer er wel geplast wordt, dan is er een grote straal, geen nadruppelen en niets dat op een vernauwing o.i.d. wijst. Volgens de uroloog werd de blaas ook goed leeg geplast. Ook geen nierproblemen.

De klachten zijn regelmatig nagenoeg over, maar komen dan weer in volle hevigheid terug. Er ontstaat dan veel stress en het wordt obsessief. De huisarts heeft mij doorverwezen naar een psychotherapeut en een fysiotherapeut die zich ook bezig houdt met het behandelen van de bekkenbodemspier. De psychotherapeut behandelt mij om mij te leren omgaan met de obsessie en de stress die ontstaat en de fysiotherapeut heeft wat oefeningen met mij gedaan om de bekkenbodemspier te leren ontspannen.
De resultaten zijn niet wat je noemt maar dragen in zijn geheel wel bij tot een beter beheersen van het probleem.

Ik zie er erg tegenop om van huis te gaan i.v.m. het toiletgebruik. Ik ga op z.g.n. slechte dagen regelmatig voor niets naar het toilet en kan er dan slecht tegen dat anderen dit opmerken. Indien ik de stress kan doorbreken, dan treed er direct verbetering op en verdwijnt vaak het aandranggevoel. De huisarts en de psychotherapeut hebben mij aangegeven dat het een lange leerweg is om van mijn probleem af te komen. Dit is erg vervelend, omdat het probleem mijn hele leven gaat beheersen. Ik ga b.v. niet meer met vakantie en probeer zoveel mogelijk thuis te zijn.

Opvallend is, dat ik 's nachts wakker wordt omdat ik moet plassen. Dit gaat dan probleemloos. Uiteindelijk plas ik tussen de 6 en 8 keer per etmaal, hetgeen voldoende zou moeten zijn. Zo te zien niets aan de hand, maar voor mij wel een levensgroot probleem. Gaarne uw advies.