De gipsbehandeling die je hebt gehad is de meest toegepaste behandeling bij een gedeeltelijke achillespeesruptuur. Dat de pees nu dikker lijkt kan zijn omdat er nog heel veel zwelling rond de pees zit. Je zou regelmatig 3 á 4x per dag 20 min kunnen koelen om dit te verminderen. De pees zal de komende maanden nog regelmatig met zwelling gaan reageren omdat langzaam de belasting verhoogd wordt. Ook dan is het zinvol om te blijven koelen. Waarschijnlijk zal de pees uiteindelijk dikker blijven dan de andere. Dit is het gevolg van het littekenweefsel wat ontstaat.

Je schrijft dat de pees langer lijkt dan de andere. Dit kan een gevolg zijn van de lagere spanning in die kuit. Door het gips en daarna het niet normaal kunnen gebruiken van de spier, heeft de kuit een tijdje niet (goed) kunnen aanspannen en daardoor zakt de normale basisspanning in de spier en neemt ook de hoeveelheid spierweefsel af. Mocht het inderdaad zo zijn dat de pees verlengt is dan zal door normaal gebruik en revalidatietraining de spier zich zo aanpassen (de spiervezels worden dan nl. "korter") dat er op den duur nauwelijks verschil is.

Het is zaak dat je zo snel mogelijk met een normale afwikkeling begint en stopt met hinken. Dus eerst je hak neerzetten en dan de voet verder afrollen tot en met de grote teen. Mocht dit te pijnlijk zijn dan kun je het met krukken proberen. Gebruik je krukken dan op de volgende manier. Als je je linker been naar voren zet, zet je je rechter kruk op dezelfde hoogte naar voren en dan je rechterbeen en linker kruk. Maak je passen in het begin niet te groot, dat komt vanzelf als je er handiger in wordt.

Je rechter enkel wordt dikker omdat de meeste belasting nu opgevangen wordt door het gewricht en niet door de spieren eromheen omdat deze te zwak zijn. Het is nu zaak dat er zo snel mogelijk een krachttrainingsprogramma en uithoudingsvermogen programma op maat voor je wordt gemaakt. De oefeningen die je hebt gehad zijn een goede start, maar je zou daarnaast bijvoorbeeld ook elke dag kunnen gaan fietsen of zwemmen. Ook wandelen begin in de straat en bouw het verder uit. Ik weet niet of je de oefeningen in zit of stand doet. Als je ze in zit doet, kun je nu proberen of het gaat in stand. In het begin zal je andere been veel overnemen maar je kunt proberen steeds iets meer gewicht op je rechterbeen te brengen, waarmee je de oefening verzwaart.

Dat je je niet goed kunt afzetten met je rechtervoet, komt omdat je rechterkuitspier te weinig kracht heeft. Dit komt goed als de kracht toeneemt.

Na 9 maanden is de achillespees sterk genoeg om aan tennis te gaan denken.

Je hebt inderdaad een heel vervelende blessure. Deze blessure herstelt normaal gesproken al langzaam en is inderdaad berucht om zijn chroniciteit. Als de liesblessure een gevolg is van een tekort aan kracht in buik/rug en beenspieren had deze inderdaad beter moeten reageren op het trainen. Nu weet ik niet precies wat je bedoelt met dat je heel beweeglijk bent. Als je bedoelt dat je op een dag veel beweegt en daardoor steeds je blessure provoceert, krijgt deze niet de kans om te herstellen. Bewegen binnen je pijn en vermoeidheidsgrenzen is hier het motto. Doe je te veel dan vertraagd het herstel of is er überhaupt geen herstel. Beweeg je te weinig, dan belast je de structuren onvoldoende, geldt hetzelfde verhaal. Het niet respecteren van grenzen, zoals hard de trap op lopen of het sjouwen met dingen, kan een oorzaak zijn van onvoldoende herstel. Je zou je dagelijks bewegen samen met je sportfysiotherapeut onder de loep kunnen nemen en bekijken of er provocerende momenten bij zitten. Hier kun je in de toekomst rekening mee houden en eventueel andere manieren voor verzinnen.

Het is ook mogelijk dat door het harder trappen tegen de bal het bekkengewricht van stand is veranderd. Hierdoor moet de spier in de lies onder een veel ongunstiger hoek werken en blijft hij dus geïrriteerd. Als dit het geval is krijg je ook geen herstel. Je zou met de huisarts/sportarts kunnen overleggen of een manueeltherapeutisch consult een optie is. Hij/zij is de specialist bij uitstek op het gebied van wervelkolom en bekken. Tijdens het consult vindt er een vraaggesprek plaats en een lichamelijk onderzoek. Nadien bespreekt de manueeltherapeut zijn bevindingen met je en zal een voorstel voor behandeling doen of je terugverwijzen naar de huisarts met een advies over de te volgen weg. Hij/zij rapporteert binnen een week aan de huisarts. Als dit alles mede veroorzaakt wordt door een standsverandering in het bekken en of onderrug, zal na correctie het herstel van de spier/pees plaats vinden. Het is zaak dat de revalidatie wederom goed begeleidt wordt.

Een geregistreerd manueeltherapeut bij jou in de buurt vind je op de site van de Nederlandse Vereniging voor Manuele Therapie. Het mooiste zou een manueeltherapeut zijn die ook sportfysiotherapeut is.

Als ik je verhaal lees heb je de blessure waarschijnlijk inderdaad opgelopen tijdens die zware trainingsdag. De stap naar 90 kg is duidelijk veel te groot geweest. Dit is eigenlijk een leermoment voor de toekomst. Opbouwen met kleinere stappen voorkomt wellicht in de toekomst blessures. Als je naar het uitstralingsgebied van de tintelingen kijkt, lijkt het alsof je tijdens de training de bovenste wervels van je bovenrug hebt vastgezet en de onderste wervels van de nek. Je houding heeft hier inderdaad een onderhoudende functie in. Het pad wat je voor de behandelingen hebt gekozen is inderdaad een goede, al heb ik nog wat toevoegingen.

Als je zenuw is geïrriteerd en hij wordt vrij gemaakt, duurt dat inderdaad 6 weken voordat hij is hersteld. Je merkt als eerste dat de intensiteit van de tintelingen verminderd en daarna verkleinen de uitstralingsgebieden zich.
Naast het losmaken van bovenrug en nek is de fysiotherapie heel zinvol. Aangezien een probleem met de handwortelbeentjes in de pols ook uitstraling kunnen geven in de pols, zou je om uit te sluiten dat dit het geval is de chiropractor kunnen vragen je polsen te onderzoeken.
Als hij de bovenrug en nek losmaakt is het zaak om met de fysiotherapie naast een goede houding te werken aan een goede coördinatie en stabiliteit van de nekspieren. Ik kan me voorstellen dat de coördinatie en stabiliteit van de kleine nekspieren onvoldoende waren op jouw zware trainingsdag en je mede daardoor de blessure hebt opgelopen. Naast de krachtoefeningen voor de strekkers kun je aan je fysiotherapeut vragen om coördinatie oefeningen en stabiliteitsoefeningen voor de kleine nekspieren. Verder is het verstandig om door te spreken of je gedurende de behandeling je bodybuild training enigszins moet veranderen in oefeningen met meer herhalingen/ minder gewicht geënt op coördinatie en stabiliteit. Omdat je huidige training nog steeds klachten geeft is het belangrijk om samen met je fysiotherapeut de houdingen waarin je traint goed door te nemen en eventueel te corrigeren of aan te passen. Mochten stabiliteit en coördinatie voldoende zijn dan kun je samen met hem een schema opstellen voor rehabilitatie training.
Het is ook zinvol om nek en bovenrug spieren te testen op lengte, daar een te grote dysbalans ook de klachten kan onderhouden. Nu weet ik dat bodybuilders enorm verkorte spieren hebben en dat dit voor hen functioneel is, maar misschien dat je een verschil met vroeger bemerkt.

Mocht dit alles je eigen fysiotherapeut boven het hoofd groeien, kun je altijd op zoek naar een sportfysiotherapeut. Helaas ben ik niet bekend met het Belgische register van sportfysiotherapeuten al moet dat er zeker zijn.

Ik denk dat je gelijk hebt met je vermoeden dat je klachten zijn ontstaan naar die zware bergwandeling. Als je zadelstand de oorzaak was geweest, had je al veel eerder klachten gehad. Desondanks is het een goed idee om eens met je fiets naar een goede fietsenzaak te gaan en hem af te laten stellen op jou persoontje. Op het moment dat je zadel dusdanig ingesteld staat zodat je hak in de bijna strekfase naar de beneden wijst (je strekt je knie nooit helemaal tijdens het fietsen), kun je veel meer rendement genereren. Je kunt dan in de buigfase met een trekbeweging veel meer kracht ontwikkelen en fietst dus veel efficiënter.

Een verruwing achter de knieschijf kan verschillende oorzaken hebben. Het kan ontstaan als gevolg van overbelasting of een trauma.
Bij een trauma, bijvoorbeeld een val op de knie kan de knieschijf hard tegen de botstukken van het boven- en/of onderbeen geduwd worden waardoor er kleine beschadigingen ontstaan in het kraakbeen van de knieschijf en/of de andere botten. Als je je been dan onder een bepaalde hoek belast (met zitten, traplopen of fietsen) kan het beschadigde kraakbeen oppervlak geprikkeld worden en worden de klachten merkbaar.

Bij overbelasting is vaak sprake van of een langdurige belasting in een bepaalde houding of bewegingen die boven de belastbaarheid van de weefsels gaan. Hiermee bedoel ik bijvoorbeeld jouw zware bergwandeling. Fietsen is een halfbelaste vorm van bewegen. De benen hoeven niet het hele lichaamsgewicht gedurende de activiteit te dragen. En als je het goed opbouwt geef je de weefsels de gelegenheid te wennen en zich aan te passen in de situaties waarin het wel het geval is (bijvoorbeeld staand op je pedalen het laatste stuk van een heuvel beklimmen). Wandelen en natuurlijk bergwandelen bij uitstek, is een volledig belaste vorm van bewegen. Over het algemeen doe je dit niet wekelijks en zijn je spieren en gewrichten er niet volledig op getraind. Met name met afdalen doe je een enorm beroep op de spieren aan de voorzijde van je bovenbenen op een manier waarop je dat niet gewend bent. De spier die aanhecht via je knieschijf op je bovenbeen moet dan in een verlengde toestand veel kracht leveren. Hierdoor wordt de knieschijf tegen het been gedrukt en kan er een verruwing optreden. Bergopwaarts treedt dit fenomeen ook op maar is de druk tegen het bovenbeen minder.

Heel belangrijk is om te controleren of de lengte van de spier aan de voorzijde van het bovenbeen voldoende is. Als je op 1 been staat en je pakt met je hand de enkel van je andere been en trekt deze naar je bil moet, terwijl je rechtop staat, het gebogen been parallel aan het andere been zijn. Is dit niet mogelijk dan is de spier verkort en kun je hem op deze wijze rekken. (20 tellen vasthouden 3x elke dag). Om het herstelproces te beïnvloedden kun je met 2x per dag 20 minuten warmte of koude de doorbloeding ter plaatse aanzetten. Let er ook op dat je op een goede stoel gaat zitten waarbij je de knie in een stand kunt houden zonder dat het kraakbeen geprikkeld wordt. Fietsen op de hometrainer met weinig weerstand tot aan de belastingsgrens is prima. Je zult even moeten experimenteren met de weerstand en de tijd. De bedoeling is dat je er geen of nauwelijks een na reactie aan over houdt.

Mocht je toch het gevoel hebben dat deze adviezen onvoldoende zijn, wend je dan tot je huisarts voor een verwijzing naar een sportfysiotherapeut. Revalidatie is namelijk maatwerk en daar zijn sportfysiotherapeuten in gespecialiseerd. Een sportfysiotherapeut bij jou in de buurt vindt je op de site van de Nederlandse Vereniging voor Fysiotherapeuten in de sportgezondheidszorg of op www.fysiotherapie.nl in het kwaliteitsregister.

Het lijkt erop alsof je een peesontsteking hebt (tendinitis van de pes anserinus) van de pezen van de spieren aan de binnenachterzijde van het bovenbeen. Deze lopen via de achter- en binnenkant naar en plek op je scheenbeen. Deze klacht ontstaat over het algemeen als gevolg van overbelasting. Er zijn een aantal mogelijke oorzaken.

1. Je hebt bijvoorbeeld te snel opgebouwd, waardoor de spieren en pezen niet aan de belasting hebben kunnen wennen en geïrriteerd raken.
2. Er is een dysbalans in kracht van de spieren aan de voor- en achterzijde, waardoor de spieren geïrriteerd kunnen raken.
3. De spieren zijn te kort, hierdoor kunnen ze niet optimaal functioneren en raken wederom geïrriteerd
4. Je looppatroon is niet goed, je loopt bijvoorbeeld met te korte stappen, (licht) gebogen knieën.
5. Het schoeisel waar je op loopt geeft niet genoeg demping, geeft niet genoeg steun op de juiste plaatsen of corrigeert je voet niet op de juiste manier tijdens het lopen, waardoor de spieren weer geïrriteerd kunnen raken.
6. De ondergrond waar je op loopt (te hard, te zacht)
7. Een standsverandering van je bekken kan een te hoge spanning geven tijdens het lopen in de spieren aan de achterzijde van je bovenbeen.
8. Als je onderrug niet goed beweegt komt er ook teveel spanning op de spieren aan de achterzijde van je bovenbeen.

In je antwoorden heb je al een aantal mogelijke oorzaken uitgesloten. Eigenlijk blijven de mogelijkheden 4 (looppatroon), 6 (ondergrond), 7 (bekken) en 8 (rug) over.

Mijn advies: probeer eerst een je looppatroon te veranderen door grotere passen te nemen waarin je je knie strekt bij de zwaai naar voren. De knie is nog steeds gestrekt als je op je hak landt. Kijk eens of dat invloed heeft op de klachten.
Verder zou je eens in de sportschool op de lopende band 5 km kunnen hardlopen om te zien of de ondergrond van invloed is. Mocht dat niet het geval zijn kan het van belang zijn waar je op het asfalt loopt. Op het randje of meer naar het midden van de weg. Het randje loopt namelijk rond af en meestal zie je dat dit klachten geeft aan de buitenzijde. Wellicht dat het toch invloed heeft op jouw klacht. Mocht dit geen soelaas bieden, zou ik je willen adviseren een sportarts te raadplegen. Hier kun je zonder verwijzing heen.
Of de kosten van het consult vergoed worden hangt af van je verzekering. Deze kan een lichamelijk onderzoek doen en neemt daar ook je bekken en rug in mee. Hij/zij kan aan de hand van de bevindingen een diagnose stellen en een vervolg traject uitzetten.

Een sportarts vind je in een SMA (Sport Medisch Adviescentrum) en adressen van SMA's vind je op www.sportgeneeskunde.com

Het is moeilijk om vanaf hier te beoordelen of je zenuw is geraakt, maar je beschrijving doet er wel aan denken. Het kan zijn dat de verdovende vloeistof ook eerst de pijn hiervan heeft onderdrukt. Het is in ieder geval raadzaam om als de arts beter is hem te consulteren voor verder onderzoek.

Ik zal proberen je vragen zo goed mogelijk te beantwoorden:

• Wat zijn de gevolgen van het raken van een zenuw na injectie?
  De zenuw is waarschijnlijk beschadigd. Het lijkt erop dat het een huidzenuw is, daar je geen spierkracht verlies of andere motorische uitval beschrijft. De zenuw zal zich waarschijnlijk gaan herstellen en afhankelijk van de schade kan dat 6 weken tot een jaar duren. Vlak voor dat alles weer normaal voelt, zal de pijn even toenemen. Contact met een broek etcetera kan dan heel vervelend aanvoelen. De zenuw is in het laatste stukje herstel heel makkelijk te prikkelen en dat uit zich hierin.
• Hoe lang duurt het herstel en hoe kan dit bevorderd worden?
  Deels zie antwoord hierboven. Herstel bevorder je door gezond te leven (extra vitamine C)en er voor te zorgen dat je binnen de grenzen van de belastbaarheid blijft (vermoeidheid of pijn).
• Hoe kan ik mijn knie belasten de komende tijd? Rust houden, of normaal proberen te leven en zorgen dat het geen pijn doet?
  Je kunt het best proberen zo normaal mogelijk te belasten binnen de pijn en vermoeidheidsgrenzen. Koelen om de zwelling van de slijmbeurs te verminderen helpt ook (minimaal 20 min). Probeer in samenspraak met je fysiotherapeut langzaam de belasting te verhogen.

Nogmaals het is moeilijk om vanachter de pc een goed oordeel te vellen, maar ik ga wederom proberen om je vraag zo goed mogelijk te beantwoorden:

• Wat veroorzaakt de irritatie in mijn knie (de opinies van de doktoren en fysiotherapeut lopen uiteen van scheurtje in de meniscus, peesaanhechtingsirritatie en slijmbeursontsteking)?
  Alle drie de diagnoses zijn uit te sluiten of te bevestigen door middel van het vraaggesprek en testen. Het feit dat iedereen zo verdeeld is, geeft aan dat het beeld niet echt duidelijk is. Mijn advies is dan ook om met je huisarts te overleggen of een verwijzing naar de orthopeed zinvol is. Hij/zij heeft een scala van beeldvormende technieken in zijn pakket zitten die misschien duidelijkheid kunnen bieden. Het spoortje vocht in de knie vertelt in ieder geval dat er iets niet in orde is in de knie.
• Waarom verschijnt de pijn op verschillende plaatsen in mijn knie?
  Als de pijn op verschillen plaatsen IN het kniegewricht (dus niet gevoeld aan de buitenzijde) verschijnt is er vaak sprake van een los zwervend stukje weefsel wat dan hier en dan daar voor problemen zorgt.
• Hoe kan deze irritatie verminderd worden (fysiotherapie, rust, koelen)?
  Koelen helpt tegen het vocht in de knie, met de fysiotherapie kun je in iedergeval proberen om de belastbaarheid van de knie en zijn omgeving te verhogen (gerichte oefentherapie) Maar dit werkt het beste als er een duidelijke diagnose is.
  Rust kan soms zinvol zijn als de knie overbelast is. In alle andere gevallen zou ik je adviseren om binnen de grenzen van de belastbaarheid (vocht,pijn en vermoeidheid) van de knie te blijven bewegen.
• Zou de oorzaak van de irritatie aan de achterkant van mijn knie de injectie kunnen zijn (daarvoor had ik op deze plek geen last)?
  De klachten aan de achterzijde van de knie kunnen veroorzaakt worden door een spier. Deze spier spant vaak aan ( bescherming) als er iet mis is in de knie.
• Kan fietsen kwaad (naar mijn werk)?
  Het hangt ervan af hoe de knie reageert op het fietsen na je werk. Wordt de knie dik en pijnlijk dan is de belasting van het fietsen naar je werk op dit moment te hoog. Misschien dat je in een lichter verzet minder problemen hebt.

Het klachtenpatroon wat je beschrijft geeft mij het gevoel dat er meer aan de hand is dan alleen verzuurde quadriceps. Het feit dat je er bij mountainbiken geen last van hebt vind ik bijzonder. Deze vraag is niet te beantwoorden vanachter de computer. Ik zou je dan ook willen adviseren om een consult aan te vragen bij een sportarts. Een medisch onderzoek is hier op zijn plaats.

Je zou in de tussentijd je quadriceps elke dag goed op kunnen rekken om te zien of dit vermindering geeft van de klachten. Na een week zou je, als een verkorting de oorzaak is, effect moeten merken.

Een sportarts vind je in een SMA (sport medisch adviescentrum). De adressen van de erkende sma's kun je vinden op www.sportgeneeskunde.com